Old Testament
1 Mosebok 2 Mosebok 3 Mosebok 4 Mosebok 5 Mosebok Josua Domarboken Rut 1 Samuelsboken 2 Samuelsboken 1 Kungaboken 2 Kungaboken 1 Krönikeboken 2 Krönikeboken Esra Nehemja Ester Job Psaltaren Ordspråksboken Predikaren Höga Visan Jesaja Jeremia Klagovisorna Hesekiel Daniel Hosea Joel Amos Obadja Jona Mika Nahum Habackuk Sefanja Haggai Sakaria MalakiNew Testament
Matteus Markus Lukas Johannes Apostlagärningarna Romarbrevet 1 Korinthierbrevet 2 Korinthierbrevet Galaterbrevet Efesierbrevet Filipperbrevet Kolosserbrevet 1 Thessalonikerbrevet 2 Thessalonikerbrevet 1 Timotheosbrevet 2 Timotheosbrevet Titusbrevet Filemonbrevet Hebreerbrevet Jakobsbrevet 1 Petrusbrevet 2 Petrusbrevet 1 Johannesbrevet 2 Johannesbrevet 3 Johannesbrevet Judasbrevet UppenbarelsebokenChapter
Psaltaren 1 Psaltaren 2 Psaltaren 3 Psaltaren 4 Psaltaren 5 Psaltaren 6 Psaltaren 7 Psaltaren 8 Psaltaren 9 Psaltaren 10 Psaltaren 11 Psaltaren 12 Psaltaren 13 Psaltaren 14 Psaltaren 15 Psaltaren 16 Psaltaren 17 Psaltaren 18 Psaltaren 19 Psaltaren 20 Psaltaren 21 Psaltaren 22 Psaltaren 23 Psaltaren 24 Psaltaren 25 Psaltaren 26 Psaltaren 27 Psaltaren 28 Psaltaren 29 Psaltaren 30 Psaltaren 31 Psaltaren 32 Psaltaren 33 Psaltaren 34 Psaltaren 35 Psaltaren 36 Psaltaren 37 Psaltaren 38 Psaltaren 39 Psaltaren 40 Psaltaren 41 Psaltaren 42 Psaltaren 43 Psaltaren 44 Psaltaren 45 Psaltaren 46 Psaltaren 47 Psaltaren 48 Psaltaren 49 Psaltaren 50 Psaltaren 51 Psaltaren 52 Psaltaren 53 Psaltaren 54 Psaltaren 55 Psaltaren 56 Psaltaren 57 Psaltaren 58 Psaltaren 59 Psaltaren 60 Psaltaren 61 Psaltaren 62 Psaltaren 63 Psaltaren 64 Psaltaren 65 Psaltaren 66 Psaltaren 67 Psaltaren 68 Psaltaren 69 Psaltaren 70 Psaltaren 71 Psaltaren 72 Psaltaren 73 Psaltaren 74 Psaltaren 75 Psaltaren 76 Psaltaren 77 Psaltaren 78 Psaltaren 79 Psaltaren 80 Psaltaren 81 Psaltaren 82 Psaltaren 83 Psaltaren 84 Psaltaren 85 Psaltaren 86 Psaltaren 87 Psaltaren 88 Psaltaren 89 Psaltaren 90 Psaltaren 91 Psaltaren 92 Psaltaren 93 Psaltaren 94 Psaltaren 95 Psaltaren 96 Psaltaren 97 Psaltaren 98 Psaltaren 99 Psaltaren 100 Psaltaren 101 Psaltaren 102 Psaltaren 103 Psaltaren 104 Psaltaren 105 Psaltaren 106 Psaltaren 107 Psaltaren 108 Psaltaren 109 Psaltaren 110 Psaltaren 111 Psaltaren 112 Psaltaren 113 Psaltaren 114 Psaltaren 115 Psaltaren 116 Psaltaren 117 Psaltaren 118 Psaltaren 119 Psaltaren 120 Psaltaren 121 Psaltaren 122 Psaltaren 123 Psaltaren 124 Psaltaren 125 Psaltaren 126 Psaltaren 127 Psaltaren 128 Psaltaren 129 Psaltaren 130 Psaltaren 131 Psaltaren 132 Psaltaren 133 Psaltaren 134 Psaltaren 135 Psaltaren 136 Psaltaren 137 Psaltaren 138 Psaltaren 139 Psaltaren 140 Psaltaren 141 Psaltaren 142 Psaltaren 143 Psaltaren 144 Psaltaren 145 Psaltaren 146 Psaltaren 147 Psaltaren 148 Psaltaren 149 Psaltaren 150Verse
Psaltaren 69:1 Psaltaren 69:2 Psaltaren 69:3 Psaltaren 69:4 Psaltaren 69:5 Psaltaren 69:6 Psaltaren 69:7 Psaltaren 69:8 Psaltaren 69:9 Psaltaren 69:10 Psaltaren 69:11 Psaltaren 69:12 Psaltaren 69:13 Psaltaren 69:14 Psaltaren 69:15 Psaltaren 69:16 Psaltaren 69:17 Psaltaren 69:18 Psaltaren 69:19 Psaltaren 69:20 Psaltaren 69:21 Psaltaren 69:22 Psaltaren 69:23 Psaltaren 69:24 Psaltaren 69:25 Psaltaren 69:26 Psaltaren 69:27 Psaltaren 69:28 Psaltaren 69:29 Psaltaren 69:30 Psaltaren 69:31 Psaltaren 69:32 Psaltaren 69:33 Psaltaren 69:34 Psaltaren 69:35 Psaltaren 69:36



Kommentar till Psaltaren 69:28 (SV1917)
Versen säger: låt dem som är ondsinta vandra vidare i sina missgärningar och må de aldrig få tillgång till din rättfärdighet.
Kontextuell bakgrund
Psalm 69 skrivs i en klagosång där David vittnar om stor besvär och förfäran, samtidigt som han håller fast vid Guds trofasthet. Vers 28 kommer i en del där han ber om Guds rättvisa och att de yttre fiendernas och motståndarnas onda gärningar inte ska överträffa Guds rike av nåd. Texten är känslig och bjuder in ödmjukhet inför Guds dom och samtidigt tröster i att Gud inte låter de rättfärdiga översvämmas av ondskan.
interpretativa observationer
- Språkligt uttryck: ”gå från missgärning till missgärning” betonar en obruten bana av synd, där bönens fokus är att människors vägar inte ska föras in i rättfärdighetens vägar. Det är en anhållan om att gudomlig rättvisa skall korrigera och avlägsna vägval som leder bort från Gud.
- Gudsmöte: texten förutsätter att det finns en åtskillnad mellan enkel synd och rättfärdighetens mål; på så sätt fungerar Davidsropet som en bön om att Gud ska upprätthålla sin helighet och dom i världen.
kort tematisk sammanfattning
Relaterade passager och förklaringar
1) Psaltaren 7:9 – Gud prövar hjärtan och nischer, och rättfärdigheten skall komma fram i ljuset när Gud åtgärdar orättfärdiga planer. Hur ondska ofta väntar på rättvisa; Guds dom är inte avlägsen.
2) Romarbrevet 12:19 – ”Herren säger: Vörda inte eder själva, utan låt hämnd följa mig”; tematiken speglar att Gud själv upphöjer rättvisan mot ont i tid.
3) Predikaren 3:17 – Gud skall låta domen ske i rättfärdighet och rättvisa, där ingen partiskhet får råda i Guds domstol.
kort praktisk tillämpning
I vår vardag påminns vi om att gudomlig rättvisa kräver tålamod och trohet. Vi får be om att onda banor inte får förmörka vårt samvete eller vårt hopp om Guds rättvisa. Låt oss själva söka rättfärdighet och storförmedla kärlek till dem som står i mörkret, i vetskap om att Gud i sin tid upprättar vad som är rätt.
Kommentarutblickar från äldre kommentatorer
Textsammantaget anknyter kommentatorer som Matthew Henry, Albert Barnes och Adam Clarke till uppfattningen att denna vers understryker Guds helighet och att ondska inte kan frita sig från rättvisa inför Gud. Henry betonar att bönens syfte är att hålla synden i rätt förhållande till Guds nascent rättfärdighet. Clarke påpekar att ed för att missgärningens bana ofta är sammanbunden med högmod och upprors vilja mot Gud. Barnes ser det som en vädjan om att Guds dom skall vara fullständig, så att rättfärdighetens väg inte blir förvrängd av människors onda planer.
Utdrag ur tidigare kommentarer: ”Låt dem gå från missgärning till missgärning” och ”återkallelse till din rättfärdighet” fångas av Henry som en varning mot att hitta skydd i syndens vägar, Clarke som framhåller att detta är en bön om Guds rättvisa över dem som motsätter sig Gud, och Barnes som betonar att rättfärdigheten är ett Gudsverk där synden inte får passera utan konsekvenser.