Old Testament
1 Mosebok 2 Mosebok 3 Mosebok 4 Mosebok 5 Mosebok Josua Domarboken Rut 1 Samuelsboken 2 Samuelsboken 1 Kungaboken 2 Kungaboken 1 Krönikeboken 2 Krönikeboken Esra Nehemja Ester Job Psaltaren Ordspråksboken Predikaren Höga Visan Jesaja Jeremia Klagovisorna Hesekiel Daniel Hosea Joel Amos Obadja Jona Mika Nahum Habackuk Sefanja Haggai Sakaria MalakiNew Testament
Matteus Markus Lukas Johannes Apostlagärningarna Romarbrevet 1 Korinthierbrevet 2 Korinthierbrevet Galaterbrevet Efesierbrevet Filipperbrevet Kolosserbrevet 1 Thessalonikerbrevet 2 Thessalonikerbrevet 1 Timotheosbrevet 2 Timotheosbrevet Titusbrevet Filemonbrevet Hebreerbrevet Jakobsbrevet 1 Petrusbrevet 2 Petrusbrevet 1 Johannesbrevet 2 Johannesbrevet 3 Johannesbrevet Judasbrevet UppenbarelsebokenChapter
Psaltaren 1 Psaltaren 2 Psaltaren 3 Psaltaren 4 Psaltaren 5 Psaltaren 6 Psaltaren 7 Psaltaren 8 Psaltaren 9 Psaltaren 10 Psaltaren 11 Psaltaren 12 Psaltaren 13 Psaltaren 14 Psaltaren 15 Psaltaren 16 Psaltaren 17 Psaltaren 18 Psaltaren 19 Psaltaren 20 Psaltaren 21 Psaltaren 22 Psaltaren 23 Psaltaren 24 Psaltaren 25 Psaltaren 26 Psaltaren 27 Psaltaren 28 Psaltaren 29 Psaltaren 30 Psaltaren 31 Psaltaren 32 Psaltaren 33 Psaltaren 34 Psaltaren 35 Psaltaren 36 Psaltaren 37 Psaltaren 38 Psaltaren 39 Psaltaren 40 Psaltaren 41 Psaltaren 42 Psaltaren 43 Psaltaren 44 Psaltaren 45 Psaltaren 46 Psaltaren 47 Psaltaren 48 Psaltaren 49 Psaltaren 50 Psaltaren 51 Psaltaren 52 Psaltaren 53 Psaltaren 54 Psaltaren 55 Psaltaren 56 Psaltaren 57 Psaltaren 58 Psaltaren 59 Psaltaren 60 Psaltaren 61 Psaltaren 62 Psaltaren 63 Psaltaren 64 Psaltaren 65 Psaltaren 66 Psaltaren 67 Psaltaren 68 Psaltaren 69 Psaltaren 70 Psaltaren 71 Psaltaren 72 Psaltaren 73 Psaltaren 74 Psaltaren 75 Psaltaren 76 Psaltaren 77 Psaltaren 78 Psaltaren 79 Psaltaren 80 Psaltaren 81 Psaltaren 82 Psaltaren 83 Psaltaren 84 Psaltaren 85 Psaltaren 86 Psaltaren 87 Psaltaren 88 Psaltaren 89 Psaltaren 90 Psaltaren 91 Psaltaren 92 Psaltaren 93 Psaltaren 94 Psaltaren 95 Psaltaren 96 Psaltaren 97 Psaltaren 98 Psaltaren 99 Psaltaren 100 Psaltaren 101 Psaltaren 102 Psaltaren 103 Psaltaren 104 Psaltaren 105 Psaltaren 106 Psaltaren 107 Psaltaren 108 Psaltaren 109 Psaltaren 110 Psaltaren 111 Psaltaren 112 Psaltaren 113 Psaltaren 114 Psaltaren 115 Psaltaren 116 Psaltaren 117 Psaltaren 118 Psaltaren 119 Psaltaren 120 Psaltaren 121 Psaltaren 122 Psaltaren 123 Psaltaren 124 Psaltaren 125 Psaltaren 126 Psaltaren 127 Psaltaren 128 Psaltaren 129 Psaltaren 130 Psaltaren 131 Psaltaren 132 Psaltaren 133 Psaltaren 134 Psaltaren 135 Psaltaren 136 Psaltaren 137 Psaltaren 138 Psaltaren 139 Psaltaren 140 Psaltaren 141 Psaltaren 142 Psaltaren 143 Psaltaren 144 Psaltaren 145 Psaltaren 146 Psaltaren 147 Psaltaren 148 Psaltaren 149 Psaltaren 150Verse
Psaltaren 69:1 Psaltaren 69:2 Psaltaren 69:3 Psaltaren 69:4 Psaltaren 69:5 Psaltaren 69:6 Psaltaren 69:7 Psaltaren 69:8 Psaltaren 69:9 Psaltaren 69:10 Psaltaren 69:11 Psaltaren 69:12 Psaltaren 69:13 Psaltaren 69:14 Psaltaren 69:15 Psaltaren 69:16 Psaltaren 69:17 Psaltaren 69:18 Psaltaren 69:19 Psaltaren 69:20 Psaltaren 69:21 Psaltaren 69:22 Psaltaren 69:23 Psaltaren 69:24 Psaltaren 69:25 Psaltaren 69:26 Psaltaren 69:27 Psaltaren 69:28 Psaltaren 69:29 Psaltaren 69:30 Psaltaren 69:31 Psaltaren 69:32 Psaltaren 69:33 Psaltaren 69:34 Psaltaren 69:35 Psaltaren 69:36



Huvudpoäng: Klagan över tårar och bön i nöd
Psalm 69:1 öppnar en avsaligiande bön som vakar över ödmjukhet och behovet av Guds ingripande. Texten säger i den svenska 1917-översättningen: För sångmästaren, efter »Liljor»; av David. Denna korta rubriken visar att psalmen är både en vokalisk bön och liturgisk sång, en kombination som understryker att den personliga lidelsen övergår i ordet till Gud i offentlig tillbedjan.
Litterär kontext
Psalmen som helhet är av sångare som upplever förföljelse och socialt utstött, samtidigt som den behåller ett tydligt teologiskt fokus på Guds rättfärdiga vrede mot orättvisor och hans trofasthet mot de svaga. Psalmens första vers sätter scenen: ett rop om snabb hjälp, eftersom vattnet når upp till halsen och hotar att dränka. Likt Mšiadets klagan följer en känsla av orättvist lidande som blir en gångbar offentligt tillbedjelse.
TEOLOGISK BETYDELSE
Versen gestaltar en erfarenhet där nöd leder till församlingsgemenskapens identitet. Trots djup misär behåller psalisten tillförlitlighet mot Gud: han ropar, vet att Gud hör, och hans rop blottlägger en gudsfruktan i lidande. Denna rörelse från rädsla till tro speglar en biblisk mognad: lidande används av Gud för att stärka tro och vittnesmål.
Kopplingar i skriften
- Liknande rop i andra böcker: när människor står inför press undertrycker man inte bönens ärlighet; Gud är den som hör.
- Tema: Guds nåd i nästintill förlorat läge; den som ropar bekänner sin beroende av himmelska hjälp.
Cross-referenser (korta hänvisningar):
Kommentarens kopplingar förklarar: bönens verklighet står fast i Guds trofasthet, lidande blir en del av ett större gudstjänt vittnesmål och helhetens teologi av nåd.
reflektioner och frågor
Sammanfattning
Psalm 69:1 presenterar ett äkta trosdrama: ett rop i djup nöd som inte lämnas okänt inför Gud. Rubriken visar på sångens som liturgins sammanflätning – lidande som leder till tro och vittnesmål i gemenskap. Genom att låta sig drivas av bönens uppriktiga rop möter psalisten Guds trofasthet, vilket bibelkommentatorerna Matthew Henry, Albert Barnes och Adam Clarke betonar i sin närhet till varandra: lidande och bön som renar tro och förstärker tillit till gudomlig rättvisa.
Notering om citat: Inga exakta korta citat från Matthew Henry, Albert Barnes eller Adam Clarke används i denna korta utskrift, men deras synpunkter om lidande som vittnesmål och bönens kraft speglas genom översiktlig syntes av deras verk. Deras tankegångar가 ofta framhäver hur lidande fostrar tro och hur bönen håller fast vid Guds helighet och trofasthet.