Old Testament
1 Mosebok 2 Mosebok 3 Mosebok 4 Mosebok 5 Mosebok Josua Domarboken Rut 1 Samuelsboken 2 Samuelsboken 1 Kungaboken 2 Kungaboken 1 Krönikeboken 2 Krönikeboken Esra Nehemja Ester Job Psaltaren Ordspråksboken Predikaren Höga Visan Jesaja Jeremia Klagovisorna Hesekiel Daniel Hosea Joel Amos Obadja Jona Mika Nahum Habackuk Sefanja Haggai Sakaria MalakiNew Testament
Matteus Markus Lukas Johannes Apostlagärningarna Romarbrevet 1 Korinthierbrevet 2 Korinthierbrevet Galaterbrevet Efesierbrevet Filipperbrevet Kolosserbrevet 1 Thessalonikerbrevet 2 Thessalonikerbrevet 1 Timotheosbrevet 2 Timotheosbrevet Titusbrevet Filemonbrevet Hebreerbrevet Jakobsbrevet 1 Petrusbrevet 2 Petrusbrevet 1 Johannesbrevet 2 Johannesbrevet 3 Johannesbrevet Judasbrevet UppenbarelsebokenChapter
Psaltaren 1 Psaltaren 2 Psaltaren 3 Psaltaren 4 Psaltaren 5 Psaltaren 6 Psaltaren 7 Psaltaren 8 Psaltaren 9 Psaltaren 10 Psaltaren 11 Psaltaren 12 Psaltaren 13 Psaltaren 14 Psaltaren 15 Psaltaren 16 Psaltaren 17 Psaltaren 18 Psaltaren 19 Psaltaren 20 Psaltaren 21 Psaltaren 22 Psaltaren 23 Psaltaren 24 Psaltaren 25 Psaltaren 26 Psaltaren 27 Psaltaren 28 Psaltaren 29 Psaltaren 30 Psaltaren 31 Psaltaren 32 Psaltaren 33 Psaltaren 34 Psaltaren 35 Psaltaren 36 Psaltaren 37 Psaltaren 38 Psaltaren 39 Psaltaren 40 Psaltaren 41 Psaltaren 42 Psaltaren 43 Psaltaren 44 Psaltaren 45 Psaltaren 46 Psaltaren 47 Psaltaren 48 Psaltaren 49 Psaltaren 50 Psaltaren 51 Psaltaren 52 Psaltaren 53 Psaltaren 54 Psaltaren 55 Psaltaren 56 Psaltaren 57 Psaltaren 58 Psaltaren 59 Psaltaren 60 Psaltaren 61 Psaltaren 62 Psaltaren 63 Psaltaren 64 Psaltaren 65 Psaltaren 66 Psaltaren 67 Psaltaren 68 Psaltaren 69 Psaltaren 70 Psaltaren 71 Psaltaren 72 Psaltaren 73 Psaltaren 74 Psaltaren 75 Psaltaren 76 Psaltaren 77 Psaltaren 78 Psaltaren 79 Psaltaren 80 Psaltaren 81 Psaltaren 82 Psaltaren 83 Psaltaren 84 Psaltaren 85 Psaltaren 86 Psaltaren 87 Psaltaren 88 Psaltaren 89 Psaltaren 90 Psaltaren 91 Psaltaren 92 Psaltaren 93 Psaltaren 94 Psaltaren 95 Psaltaren 96 Psaltaren 97 Psaltaren 98 Psaltaren 99 Psaltaren 100 Psaltaren 101 Psaltaren 102 Psaltaren 103 Psaltaren 104 Psaltaren 105 Psaltaren 106 Psaltaren 107 Psaltaren 108 Psaltaren 109 Psaltaren 110 Psaltaren 111 Psaltaren 112 Psaltaren 113 Psaltaren 114 Psaltaren 115 Psaltaren 116 Psaltaren 117 Psaltaren 118 Psaltaren 119 Psaltaren 120 Psaltaren 121 Psaltaren 122 Psaltaren 123 Psaltaren 124 Psaltaren 125 Psaltaren 126 Psaltaren 127 Psaltaren 128 Psaltaren 129 Psaltaren 130 Psaltaren 131 Psaltaren 132 Psaltaren 133 Psaltaren 134 Psaltaren 135 Psaltaren 136 Psaltaren 137 Psaltaren 138 Psaltaren 139 Psaltaren 140 Psaltaren 141 Psaltaren 142 Psaltaren 143 Psaltaren 144 Psaltaren 145 Psaltaren 146 Psaltaren 147 Psaltaren 148 Psaltaren 149 Psaltaren 150Verse
Psaltaren 69:1 Psaltaren 69:2 Psaltaren 69:3 Psaltaren 69:4 Psaltaren 69:5 Psaltaren 69:6 Psaltaren 69:7 Psaltaren 69:8 Psaltaren 69:9 Psaltaren 69:10 Psaltaren 69:11 Psaltaren 69:12 Psaltaren 69:13 Psaltaren 69:14 Psaltaren 69:15 Psaltaren 69:16 Psaltaren 69:17 Psaltaren 69:18 Psaltaren 69:19 Psaltaren 69:20 Psaltaren 69:21 Psaltaren 69:22 Psaltaren 69:23 Psaltaren 69:24 Psaltaren 69:25 Psaltaren 69:26 Psaltaren 69:27 Psaltaren 69:28 Psaltaren 69:29 Psaltaren 69:30 Psaltaren 69:31 Psaltaren 69:32 Psaltaren 69:33 Psaltaren 69:34 Psaltaren 69:35 Psaltaren 69:36



Psaltaren 69:5 (SV1917) — Flera än håren på mitt huvud äro de som hata mig utan sak
Detta versutdrag är placerat i en bön av Kung David, där han öppnar sin själ inför Gud i lidande och motgång. Han erkänner sin nöd och söker Guds nåd i en situation där omvärlden står honom bicken som fiender utan rättfärdig grund. Texten förväntar att vi ser ett uppriktigt liv i Guds närvaro, där smärtsamma erfarenheter redan erkänns inför Gud istället för att döljas.
Vad texten avslöjar om Gud och tro
Psaltaren speglar en Gudstro där lidande och motstånd inte anses som tecken på Guds frånvaro utan som tillfällen till förtröstans rop. Gud ses som den som hör böner i förtvivlans mörker och som tillåter prövningar som formar ett ännu starkare beroende av hans nåd. Texten pekar mot en tro som inte bygger på yttre framgång utan på trohet och upprättelse från Gud i rättfärdiga tider.
Viktiga ord och bilder
“Flera än håren på mitt huvud” används som en stark bild på överväldigande fiendeförföljelse. Den liknelsen visar att omfåendet av motstånd överstiger vad som är rimligt och mänskligt. Ordet “hata mig utan sak” betonar att förföljelsen inte grundar sig i verkliga gärningar, utan i orättvisa misskänslor eller missförstånd. Sådan erfarenhet leder till ett rop om rättfärdighet och Guds ingripande. Texten följer en tradition där lidandet liknar en prövning som leder till djupare förbindelse med Gud.
Kopplingar till andra bibelställen
Framåtriktig tillämpning
För dagens troende erbjuds tre praktiska inriktningar. För det första: erkänn smärtan inför Gud i bön utan att förneka eller förtiga den. För det andra: lita på att Gud ser orättvisor och att hans rättvisa kan åskådliggöras i sin egen tid. För det tredje: svara på förföljelse med bön, rättfärdig handling och ett liv som vittnar om Guds trofasthet, även när vi inte förstår varför motståndet är så starkt.
Kort sammanfattning
Psaltaren 69:5 belyser hur den troende upplever hat och förföljelse som ett allvarligt vittnesmål om vår mänskliga svaghet och Guds trofasta närvaro. Texten lär oss att rättfärdighet inte alltid följer vår egen rättvisa, utan att vår förtröstan vilar i Gud som hör och hjälper i nödens stund.
Kommentarerna i klassiska kända källor betonar hur David fortsätter i bön trots motståndets intensitet och hur sådan lidelse form av vördnad för Gud och för det rättfärdiga livet. Dessa perspektiv hjälper oss att se att Jesu lidande och trofasthet i liknande nöd speglar den djupaste dimensionen av psaltaren: förtröstan i Gud oavsett omgivningens fientlighet.
Exakta citat från äldre kommentarer (om tillgängliga):
Matthew Henry och Albert Barnes noterar ofta hur bönens fokus läggs på Guds rättvisa och trofasthet trotz motgångar; Adams Clarke belyser lidandets roll i gudfruktigt liv. Inga längre direkt citat används här, utan hänvisningen är sammanställd som en syntes av deras insikter.