Old Testament
1 Mosebok 2 Mosebok 3 Mosebok 4 Mosebok 5 Mosebok Josua Domarboken Rut 1 Samuelsboken 2 Samuelsboken 1 Kungaboken 2 Kungaboken 1 Krönikeboken 2 Krönikeboken Esra Nehemja Ester Job Psaltaren Ordspråksboken Predikaren Höga Visan Jesaja Jeremia Klagovisorna Hesekiel Daniel Hosea Joel Amos Obadja Jona Mika Nahum Habackuk Sefanja Haggai Sakaria MalakiNew Testament
Matteus Markus Lukas Johannes Apostlagärningarna Romarbrevet 1 Korinthierbrevet 2 Korinthierbrevet Galaterbrevet Efesierbrevet Filipperbrevet Kolosserbrevet 1 Thessalonikerbrevet 2 Thessalonikerbrevet 1 Timotheosbrevet 2 Timotheosbrevet Titusbrevet Filemonbrevet Hebreerbrevet Jakobsbrevet 1 Petrusbrevet 2 Petrusbrevet 1 Johannesbrevet 2 Johannesbrevet 3 Johannesbrevet Judasbrevet UppenbarelsebokenChapter
Psaltaren 1 Psaltaren 2 Psaltaren 3 Psaltaren 4 Psaltaren 5 Psaltaren 6 Psaltaren 7 Psaltaren 8 Psaltaren 9 Psaltaren 10 Psaltaren 11 Psaltaren 12 Psaltaren 13 Psaltaren 14 Psaltaren 15 Psaltaren 16 Psaltaren 17 Psaltaren 18 Psaltaren 19 Psaltaren 20 Psaltaren 21 Psaltaren 22 Psaltaren 23 Psaltaren 24 Psaltaren 25 Psaltaren 26 Psaltaren 27 Psaltaren 28 Psaltaren 29 Psaltaren 30 Psaltaren 31 Psaltaren 32 Psaltaren 33 Psaltaren 34 Psaltaren 35 Psaltaren 36 Psaltaren 37 Psaltaren 38 Psaltaren 39 Psaltaren 40 Psaltaren 41 Psaltaren 42 Psaltaren 43 Psaltaren 44 Psaltaren 45 Psaltaren 46 Psaltaren 47 Psaltaren 48 Psaltaren 49 Psaltaren 50 Psaltaren 51 Psaltaren 52 Psaltaren 53 Psaltaren 54 Psaltaren 55 Psaltaren 56 Psaltaren 57 Psaltaren 58 Psaltaren 59 Psaltaren 60 Psaltaren 61 Psaltaren 62 Psaltaren 63 Psaltaren 64 Psaltaren 65 Psaltaren 66 Psaltaren 67 Psaltaren 68 Psaltaren 69 Psaltaren 70 Psaltaren 71 Psaltaren 72 Psaltaren 73 Psaltaren 74 Psaltaren 75 Psaltaren 76 Psaltaren 77 Psaltaren 78 Psaltaren 79 Psaltaren 80 Psaltaren 81 Psaltaren 82 Psaltaren 83 Psaltaren 84 Psaltaren 85 Psaltaren 86 Psaltaren 87 Psaltaren 88 Psaltaren 89 Psaltaren 90 Psaltaren 91 Psaltaren 92 Psaltaren 93 Psaltaren 94 Psaltaren 95 Psaltaren 96 Psaltaren 97 Psaltaren 98 Psaltaren 99 Psaltaren 100 Psaltaren 101 Psaltaren 102 Psaltaren 103 Psaltaren 104 Psaltaren 105 Psaltaren 106 Psaltaren 107 Psaltaren 108 Psaltaren 109 Psaltaren 110 Psaltaren 111 Psaltaren 112 Psaltaren 113 Psaltaren 114 Psaltaren 115 Psaltaren 116 Psaltaren 117 Psaltaren 118 Psaltaren 119 Psaltaren 120 Psaltaren 121 Psaltaren 122 Psaltaren 123 Psaltaren 124 Psaltaren 125 Psaltaren 126 Psaltaren 127 Psaltaren 128 Psaltaren 129 Psaltaren 130 Psaltaren 131 Psaltaren 132 Psaltaren 133 Psaltaren 134 Psaltaren 135 Psaltaren 136 Psaltaren 137 Psaltaren 138 Psaltaren 139 Psaltaren 140 Psaltaren 141 Psaltaren 142 Psaltaren 143 Psaltaren 144 Psaltaren 145 Psaltaren 146 Psaltaren 147 Psaltaren 148 Psaltaren 149 Psaltaren 150Verse
Psaltaren 38:1 Psaltaren 38:2 Psaltaren 38:3 Psaltaren 38:4 Psaltaren 38:5 Psaltaren 38:6 Psaltaren 38:7 Psaltaren 38:8 Psaltaren 38:9 Psaltaren 38:10 Psaltaren 38:11 Psaltaren 38:12 Psaltaren 38:13 Psaltaren 38:14 Psaltaren 38:15 Psaltaren 38:16 Psaltaren 38:17 Psaltaren 38:18 Psaltaren 38:19 Psaltaren 38:20 Psaltaren 38:21 Psaltaren 38:22



Psalm 38:1 (SV1917): En psalm av David; till åminnelse.
Direkt betydelse: Psalm 38:1 är en bön- eller klagosång där David ber om Guds nåd och undersöker sin egen synd som källa till hans lidande. I SV1917 översätts det som en tydlig inledning och förklaring av psalmens syfte: en psalm av kung David, till åminnelse, dvs. som ett minne eller ett vittnesmål om rättfärdighetens och syndens konsekvenser inför Gud.
Kontekstuell bakgrund
Denna psalm tillhör de klagopsalmerna; den speglar en period när David upplever tung börda och kroppslig och andlig smärta som följd av synd eller tillslag, men samtidigt behåller ett förtröstan på Guds rättfärdighet. Den inledande versen sätter tonen: lidandet är inte meningslöst utan fungerar som ett upprop till Gud om rättvisa, nåd och befrielse. Psalmens form betonar offentlig vittnespredikanhet—den ska fungera som “åminnelse” eller exempel för andra som lever inför Gud.
Interpretiva iakttagelser
- Både synd och lidande upplevs som verkliga, inte symboliska; David söker Guds försoning och åtgärd snarare än människors billig tröst.
- Klagan uttrycks inte som hemlig tystnad utan som offentlig bön, vilket understryker att relationen till Gud är öppen inför hela församlingen.
- Den återhållsamma tonen i inledningen signalerar ödmjukhet inför Guds helighet och rättfärdighet; David erkänner sin beroende av Guds barmhärtighet även när han står under plåga.
Kort tematisk sammanfattning
Relaterade passager och förklaringar
1) Psalm 6:1–2 – Betonar att lidande får ledas av Guds mildhet och vår ödmjukhet inför Hans vredes rätfärdighet. För båda uttrycks behovet av Guds nåd mer än av människors tröst.
2) Psalm 51:1–2 – David bekänner synden inför Gud; detta förstärker sambandet mellan personligt ånger och gudomlig nåd som kyrkan behöver underkasta sig i varje tid.
3) Psalm 40:1–3 – Ett exempel där väntan på Herren leder till en andlig upprättelse; tonen liknar den i 38:1, där väntan och rop till Gud pekar mot befrielse.
Praktisk tillämpning
När vi står inför känsla av tyngd eller kännbar skuld, kan vi följa Davids mönster: erkänna vår situation inför Gud, söka hans nåd och luta oss till Hans trofasthet. Psaltaren påminner oss om att vår uppriktiga bön engagerar en Gud som hör och svarar i rättfärdighet och barmhärtighet.
Kända kommentarer i samarbete
Utdrag ur äldre kommentarer används försiktigt för att stödja förståelsen utan att överförtolkas: - Matthew Henry framhåller att klago-sånger visar hur tro och ånger samexisterar i en rättfärdig människas liv inför Gud. - Albert Barnes betonar att lidande ofta har en syfte: att visa behovet av Guds nåd och att lita på Hans helighet. - Adam Clarke påpekar att uttrycket till åminnelse handlar om att psalmen blir ett vittnesmål för generationer.
Sammanfattning: Psalm 38:1 sätter tonen för ett psaltariskt rop där David erkänner syndens verkan och söker Guds nåd som befriar dånet av rädsla och plåga. Denna åminnelse tjänar som en lärdom till nästa generation om att gudfruktighet kräver både uppriktig bekännelse och tro på Guds trofasthet.
Nyckelord: klagan, åminnelse, synd, nåd, Gud som rättfärdig domare och försonare.