Old Testament
1 Mosebok 2 Mosebok 3 Mosebok 4 Mosebok 5 Mosebok Josua Domarboken Rut 1 Samuelsboken 2 Samuelsboken 1 Kungaboken 2 Kungaboken 1 Krönikeboken 2 Krönikeboken Esra Nehemja Ester Job Psaltaren Ordspråksboken Predikaren Höga Visan Jesaja Jeremia Klagovisorna Hesekiel Daniel Hosea Joel Amos Obadja Jona Mika Nahum Habackuk Sefanja Haggai Sakaria MalakiNew Testament
Matteus Markus Lukas Johannes Apostlagärningarna Romarbrevet 1 Korinthierbrevet 2 Korinthierbrevet Galaterbrevet Efesierbrevet Filipperbrevet Kolosserbrevet 1 Thessalonikerbrevet 2 Thessalonikerbrevet 1 Timotheosbrevet 2 Timotheosbrevet Titusbrevet Filemonbrevet Hebreerbrevet Jakobsbrevet 1 Petrusbrevet 2 Petrusbrevet 1 Johannesbrevet 2 Johannesbrevet 3 Johannesbrevet Judasbrevet UppenbarelsebokenChapter
Psaltaren 1 Psaltaren 2 Psaltaren 3 Psaltaren 4 Psaltaren 5 Psaltaren 6 Psaltaren 7 Psaltaren 8 Psaltaren 9 Psaltaren 10 Psaltaren 11 Psaltaren 12 Psaltaren 13 Psaltaren 14 Psaltaren 15 Psaltaren 16 Psaltaren 17 Psaltaren 18 Psaltaren 19 Psaltaren 20 Psaltaren 21 Psaltaren 22 Psaltaren 23 Psaltaren 24 Psaltaren 25 Psaltaren 26 Psaltaren 27 Psaltaren 28 Psaltaren 29 Psaltaren 30 Psaltaren 31 Psaltaren 32 Psaltaren 33 Psaltaren 34 Psaltaren 35 Psaltaren 36 Psaltaren 37 Psaltaren 38 Psaltaren 39 Psaltaren 40 Psaltaren 41 Psaltaren 42 Psaltaren 43 Psaltaren 44 Psaltaren 45 Psaltaren 46 Psaltaren 47 Psaltaren 48 Psaltaren 49 Psaltaren 50 Psaltaren 51 Psaltaren 52 Psaltaren 53 Psaltaren 54 Psaltaren 55 Psaltaren 56 Psaltaren 57 Psaltaren 58 Psaltaren 59 Psaltaren 60 Psaltaren 61 Psaltaren 62 Psaltaren 63 Psaltaren 64 Psaltaren 65 Psaltaren 66 Psaltaren 67 Psaltaren 68 Psaltaren 69 Psaltaren 70 Psaltaren 71 Psaltaren 72 Psaltaren 73 Psaltaren 74 Psaltaren 75 Psaltaren 76 Psaltaren 77 Psaltaren 78 Psaltaren 79 Psaltaren 80 Psaltaren 81 Psaltaren 82 Psaltaren 83 Psaltaren 84 Psaltaren 85 Psaltaren 86 Psaltaren 87 Psaltaren 88 Psaltaren 89 Psaltaren 90 Psaltaren 91 Psaltaren 92 Psaltaren 93 Psaltaren 94 Psaltaren 95 Psaltaren 96 Psaltaren 97 Psaltaren 98 Psaltaren 99 Psaltaren 100 Psaltaren 101 Psaltaren 102 Psaltaren 103 Psaltaren 104 Psaltaren 105 Psaltaren 106 Psaltaren 107 Psaltaren 108 Psaltaren 109 Psaltaren 110 Psaltaren 111 Psaltaren 112 Psaltaren 113 Psaltaren 114 Psaltaren 115 Psaltaren 116 Psaltaren 117 Psaltaren 118 Psaltaren 119 Psaltaren 120 Psaltaren 121 Psaltaren 122 Psaltaren 123 Psaltaren 124 Psaltaren 125 Psaltaren 126 Psaltaren 127 Psaltaren 128 Psaltaren 129 Psaltaren 130 Psaltaren 131 Psaltaren 132 Psaltaren 133 Psaltaren 134 Psaltaren 135 Psaltaren 136 Psaltaren 137 Psaltaren 138 Psaltaren 139 Psaltaren 140 Psaltaren 141 Psaltaren 142 Psaltaren 143 Psaltaren 144 Psaltaren 145 Psaltaren 146 Psaltaren 147 Psaltaren 148 Psaltaren 149 Psaltaren 150



Psalm 3:1 (SV1917) – Inledning och sammanhang
Psalm 3 är en av Davids snabba och uppriktiga böner när han flyr undan sin son Absalom som har gjort uppror. Psalmens rubrik anger att den är en psalm av David, en sorgsnamn över fientligt hot som kommer nära honom. Denna vers inleder sången genom att sätta scenen: det råder kaos i Davids liv – en inre oro blandas med yttre hot i kungamakten. För svenska läsare blir fokus inte bara på flykten som sådan, utan på Davids uppriktiga förtröstan till Gud i en förödande prövning.
Huvudbudskap och centrala teman
Huvudbudskapet i vers 1 är Davids erkännande av hotet till hans myndighet och person, samtidigt som den väcker förtröstan. Psaltaren förmedlar hur tro och bön fungerar som motvikt till rädsla: när fienderna ökar och trycket hårdnar, söker man Gud och finner styrka i honom. Denna balans mellan verklighetens hot och gudstron bäddar för ett gemensamt tonfall i hela psalmen: sorg och förtröstan går hand i hand.
Tre centrala teman
Jämförande och relaterade passager
Cross-referenser:
Praktisk reflektion
I vardagens press kan vi känna oss överväldigade av konflikter och hot som hotar vår stabilitet. Som David påminner psalmen oss om, är det inte frånvaron av hot som räddar oss, utan Gud som vår trygghet. Om vi i prövningar vänder oss i bön, kan vi uppleva en frid som överskrider omständigheterna och en nykter insikt om Guds trofasthet.
Sammanfattande avslutning
Vers 1 fångar starten på en psalm som går från akuta faror till förtröstan i Gud. Davids erkännande av fienden speglar vår egen erfarenhet: vi möter hot, men vi står fast i tron som Gud ger. Genom bön och efterföljande tillit upplever vi hur Gud blir vår starkhet i tider av nöd.
Korta noteringar om tidigare kommentarer
Matthew Henrys reflektioner understryker att Davids prövningar inte minskar hans tro utan formar den i bön. Albert Barnes betonar att Gud hör bönen även när omständigheterna ser hopplösa ut. Adam Clarke framhäver att trots allt rop om hjälp står Gud som vår försvarare. Dessa synpunkter sammanfogas i en gemensam bild av triaden: hot – bön – Guds trofasthet.