Old Testament
1 Mosebok 2 Mosebok 3 Mosebok 4 Mosebok 5 Mosebok Josua Domarboken Rut 1 Samuelsboken 2 Samuelsboken 1 Kungaboken 2 Kungaboken 1 Krönikeboken 2 Krönikeboken Esra Nehemja Ester Job Psaltaren Ordspråksboken Predikaren Höga Visan Jesaja Jeremia Klagovisorna Hesekiel Daniel Hosea Joel Amos Obadja Jona Mika Nahum Habackuk Sefanja Haggai Sakaria MalakiNew Testament
Matteus Markus Lukas Johannes Apostlagärningarna Romarbrevet 1 Korinthierbrevet 2 Korinthierbrevet Galaterbrevet Efesierbrevet Filipperbrevet Kolosserbrevet 1 Thessalonikerbrevet 2 Thessalonikerbrevet 1 Timotheosbrevet 2 Timotheosbrevet Titusbrevet Filemonbrevet Hebreerbrevet Jakobsbrevet 1 Petrusbrevet 2 Petrusbrevet 1 Johannesbrevet 2 Johannesbrevet 3 Johannesbrevet Judasbrevet UppenbarelsebokenChapter
Psaltaren 1 Psaltaren 2 Psaltaren 3 Psaltaren 4 Psaltaren 5 Psaltaren 6 Psaltaren 7 Psaltaren 8 Psaltaren 9 Psaltaren 10 Psaltaren 11 Psaltaren 12 Psaltaren 13 Psaltaren 14 Psaltaren 15 Psaltaren 16 Psaltaren 17 Psaltaren 18 Psaltaren 19 Psaltaren 20 Psaltaren 21 Psaltaren 22 Psaltaren 23 Psaltaren 24 Psaltaren 25 Psaltaren 26 Psaltaren 27 Psaltaren 28 Psaltaren 29 Psaltaren 30 Psaltaren 31 Psaltaren 32 Psaltaren 33 Psaltaren 34 Psaltaren 35 Psaltaren 36 Psaltaren 37 Psaltaren 38 Psaltaren 39 Psaltaren 40 Psaltaren 41 Psaltaren 42 Psaltaren 43 Psaltaren 44 Psaltaren 45 Psaltaren 46 Psaltaren 47 Psaltaren 48 Psaltaren 49 Psaltaren 50 Psaltaren 51 Psaltaren 52 Psaltaren 53 Psaltaren 54 Psaltaren 55 Psaltaren 56 Psaltaren 57 Psaltaren 58 Psaltaren 59 Psaltaren 60 Psaltaren 61 Psaltaren 62 Psaltaren 63 Psaltaren 64 Psaltaren 65 Psaltaren 66 Psaltaren 67 Psaltaren 68 Psaltaren 69 Psaltaren 70 Psaltaren 71 Psaltaren 72 Psaltaren 73 Psaltaren 74 Psaltaren 75 Psaltaren 76 Psaltaren 77 Psaltaren 78 Psaltaren 79 Psaltaren 80 Psaltaren 81 Psaltaren 82 Psaltaren 83 Psaltaren 84 Psaltaren 85 Psaltaren 86 Psaltaren 87 Psaltaren 88 Psaltaren 89 Psaltaren 90 Psaltaren 91 Psaltaren 92 Psaltaren 93 Psaltaren 94 Psaltaren 95 Psaltaren 96 Psaltaren 97 Psaltaren 98 Psaltaren 99 Psaltaren 100 Psaltaren 101 Psaltaren 102 Psaltaren 103 Psaltaren 104 Psaltaren 105 Psaltaren 106 Psaltaren 107 Psaltaren 108 Psaltaren 109 Psaltaren 110 Psaltaren 111 Psaltaren 112 Psaltaren 113 Psaltaren 114 Psaltaren 115 Psaltaren 116 Psaltaren 117 Psaltaren 118 Psaltaren 119 Psaltaren 120 Psaltaren 121 Psaltaren 122 Psaltaren 123 Psaltaren 124 Psaltaren 125 Psaltaren 126 Psaltaren 127 Psaltaren 128 Psaltaren 129 Psaltaren 130 Psaltaren 131 Psaltaren 132 Psaltaren 133 Psaltaren 134 Psaltaren 135 Psaltaren 136 Psaltaren 137 Psaltaren 138 Psaltaren 139 Psaltaren 140 Psaltaren 141 Psaltaren 142 Psaltaren 143 Psaltaren 144 Psaltaren 145 Psaltaren 146 Psaltaren 147 Psaltaren 148 Psaltaren 149 Psaltaren 150Verse
Psaltaren 136:1 Psaltaren 136:2 Psaltaren 136:3 Psaltaren 136:4 Psaltaren 136:5 Psaltaren 136:6 Psaltaren 136:7 Psaltaren 136:8 Psaltaren 136:9 Psaltaren 136:10 Psaltaren 136:11 Psaltaren 136:12 Psaltaren 136:13 Psaltaren 136:14 Psaltaren 136:15 Psaltaren 136:16 Psaltaren 136:17 Psaltaren 136:18 Psaltaren 136:19 Psaltaren 136:20 Psaltaren 136:21 Psaltaren 136:22 Psaltaren 136:23 Psaltaren 136:24 Psaltaren 136:25 Psaltaren 136:26



Översikt över Psaltaren 136:1 (SV1917)
Denna vers väntar inte på stora teologiska nyanser utan pekar tillbaka till ett grundläggande kyrkligt tema: Guds godhet och den varaktiga nåden som upprepade gånger manifesteras i Israels liv. Psalm 136 består av ett flertal verser som återger en refräng: "ty hans nåd varar evinnerligen." Vers 1 fungerar som inledning till denna låga ton av tacksamhet: uppmaning att prisa Herren för hans godhet och nåds varaktighet.
Versen i sitt sammanhang
Psalmens struktur följer en cyklisk bön och ett rop av tacksamhet där varje strof avslutas med den fasta reflekterande meningen om Guds nåd som varar evinnerligen. I SV1917 uttrycks detta som en enkel men djupt påtaglig sanning: Herren är god, hans nåd varar evinnerligen. Denna enkla sats bär hela psalmen som en trofast deklaration snarare än en teoretisk lära.
Huvudpoängen
Den centrala läxan är att tacksamhet bör drivas av erkännandet av Guds godhet och hans trogna omsorg. Tanken att Guds nåd "varar evinnerligen" lägger en grund för förtröstan i livets växlingar, oavsett omständigheter. Denna cykliska sång uppmuntrar troende att ständigt återvända till denna erfarenhet av Guds lojalitet.
Jämförelser med andra bibelpassager
Historisk- och teologisk försiktighet
Att betona Guds godhet som en grundförutsättning för fromhet hjälper till att hålla fast vid en kärna i biblisk tro: Gud är god, och hans nåd står emot tidens skiftningar. Denna syn står i kontrast till upplevelsen av Guds undertryckande dom eller kortvariga växlingar i människors liv, och den ger tröst i prövningar.
Användbar tillämpning
Korsförbindelser (kort förklarande)
Denna vers kan kopplas till en bredare biblisk rymd där Guds troskap uppvisas genom historien: Guds folk uppmanas att minnas hans underverk och dess varaktighet, och därigenom stärkas i tro och hopp.
Sammanfattning
Psalm 136:1 är en enkel men kraftfull deklaration: Herren är god, ty hans nåd varar evinnerligen. Denna grundläggande sanning står som en fyr i bønns och lovsångs livet och uppmanar troende att se på Guds trogna omsorg som den beständiga verkligheten bakom allt annat.
Kort återgivning av tidigare kommentatorers synpunkter
Den här versen används ofta som en fokuserad påminnelse om Guds godhet och varaktiga nåd. Matthew Henry betonar ofta guds trofasthet i hela psaltartexten, Albert Barnes framhåller Guds kärlek som det centrala i Guds handlande, och Adam Clarke lyfter fram hur hela psalmen syftar till att öka tacksamheten hos Guds barn. Inga direkta citat från dessa kommentatorer används här i sina fullständiga ordalag, men deras övergripande linjer smälter samman i den svenska tolkningen här: en lovsång till Guds godhet som varar genom alla livets skiften.