Old Testament
1 Mosebok 2 Mosebok 3 Mosebok 4 Mosebok 5 Mosebok Josua Domarboken Rut 1 Samuelsboken 2 Samuelsboken 1 Kungaboken 2 Kungaboken 1 Krönikeboken 2 Krönikeboken Esra Nehemja Ester Job Psaltaren Ordspråksboken Predikaren Höga Visan Jesaja Jeremia Klagovisorna Hesekiel Daniel Hosea Joel Amos Obadja Jona Mika Nahum Habackuk Sefanja Haggai Sakaria MalakiNew Testament
Matteus Markus Lukas Johannes Apostlagärningarna Romarbrevet 1 Korinthierbrevet 2 Korinthierbrevet Galaterbrevet Efesierbrevet Filipperbrevet Kolosserbrevet 1 Thessalonikerbrevet 2 Thessalonikerbrevet 1 Timotheosbrevet 2 Timotheosbrevet Titusbrevet Filemonbrevet Hebreerbrevet Jakobsbrevet 1 Petrusbrevet 2 Petrusbrevet 1 Johannesbrevet 2 Johannesbrevet 3 Johannesbrevet Judasbrevet UppenbarelsebokenChapter
Psaltaren 1 Psaltaren 2 Psaltaren 3 Psaltaren 4 Psaltaren 5 Psaltaren 6 Psaltaren 7 Psaltaren 8 Psaltaren 9 Psaltaren 10 Psaltaren 11 Psaltaren 12 Psaltaren 13 Psaltaren 14 Psaltaren 15 Psaltaren 16 Psaltaren 17 Psaltaren 18 Psaltaren 19 Psaltaren 20 Psaltaren 21 Psaltaren 22 Psaltaren 23 Psaltaren 24 Psaltaren 25 Psaltaren 26 Psaltaren 27 Psaltaren 28 Psaltaren 29 Psaltaren 30 Psaltaren 31 Psaltaren 32 Psaltaren 33 Psaltaren 34 Psaltaren 35 Psaltaren 36 Psaltaren 37 Psaltaren 38 Psaltaren 39 Psaltaren 40 Psaltaren 41 Psaltaren 42 Psaltaren 43 Psaltaren 44 Psaltaren 45 Psaltaren 46 Psaltaren 47 Psaltaren 48 Psaltaren 49 Psaltaren 50 Psaltaren 51 Psaltaren 52 Psaltaren 53 Psaltaren 54 Psaltaren 55 Psaltaren 56 Psaltaren 57 Psaltaren 58 Psaltaren 59 Psaltaren 60 Psaltaren 61 Psaltaren 62 Psaltaren 63 Psaltaren 64 Psaltaren 65 Psaltaren 66 Psaltaren 67 Psaltaren 68 Psaltaren 69 Psaltaren 70 Psaltaren 71 Psaltaren 72 Psaltaren 73 Psaltaren 74 Psaltaren 75 Psaltaren 76 Psaltaren 77 Psaltaren 78 Psaltaren 79 Psaltaren 80 Psaltaren 81 Psaltaren 82 Psaltaren 83 Psaltaren 84 Psaltaren 85 Psaltaren 86 Psaltaren 87 Psaltaren 88 Psaltaren 89 Psaltaren 90 Psaltaren 91 Psaltaren 92 Psaltaren 93 Psaltaren 94 Psaltaren 95 Psaltaren 96 Psaltaren 97 Psaltaren 98 Psaltaren 99 Psaltaren 100 Psaltaren 101 Psaltaren 102 Psaltaren 103 Psaltaren 104 Psaltaren 105 Psaltaren 106 Psaltaren 107 Psaltaren 108 Psaltaren 109 Psaltaren 110 Psaltaren 111 Psaltaren 112 Psaltaren 113 Psaltaren 114 Psaltaren 115 Psaltaren 116 Psaltaren 117 Psaltaren 118 Psaltaren 119 Psaltaren 120 Psaltaren 121 Psaltaren 122 Psaltaren 123 Psaltaren 124 Psaltaren 125 Psaltaren 126 Psaltaren 127 Psaltaren 128 Psaltaren 129 Psaltaren 130 Psaltaren 131 Psaltaren 132 Psaltaren 133 Psaltaren 134 Psaltaren 135 Psaltaren 136 Psaltaren 137 Psaltaren 138 Psaltaren 139 Psaltaren 140 Psaltaren 141 Psaltaren 142 Psaltaren 143 Psaltaren 144 Psaltaren 145 Psaltaren 146 Psaltaren 147 Psaltaren 148 Psaltaren 149 Psaltaren 150Verse
Psaltaren 69:1 Psaltaren 69:2 Psaltaren 69:3 Psaltaren 69:4 Psaltaren 69:5 Psaltaren 69:6 Psaltaren 69:7 Psaltaren 69:8 Psaltaren 69:9 Psaltaren 69:10 Psaltaren 69:11 Psaltaren 69:12 Psaltaren 69:13 Psaltaren 69:14 Psaltaren 69:15 Psaltaren 69:16 Psaltaren 69:17 Psaltaren 69:18 Psaltaren 69:19 Psaltaren 69:20 Psaltaren 69:21 Psaltaren 69:22 Psaltaren 69:23 Psaltaren 69:24 Psaltaren 69:25 Psaltaren 69:26 Psaltaren 69:27 Psaltaren 69:28 Psaltaren 69:29 Psaltaren 69:30 Psaltaren 69:31 Psaltaren 69:32 Psaltaren 69:33 Psaltaren 69:34 Psaltaren 69:35 Psaltaren 69:36



Psaltaren 69:27 (SV1917)
“eftersom de förfölja dem som du själv har slagit och orda om huru de plågas, som du har stungit.”
Den omedelbara sammanhanget
I denna sinnrikt enkla bön uttrycker psalmförfattaren en konkret erfarenhet av förföljelse och lidande. Versen byggs vidare ur en längre vädjan om Guds frälsning och rättvisa i kapitel 69, där orättvisor och förlöjligande bland motståndarna möter en trofast ryggmärg i Gud. Här betecknas ett särskilt medialt ögonblick: de som trakasserar förföljer dem som Gud redan har behandlat med disciplin eller dom. Texten betonar att Gudstår som domare och försvarare över dem som hålls under svåra prövningar.
Vad texten avslöjar om Gud och tro
Texten visar att Gud är en rättvis domare som inte låter lidande bli orättvist förstärkt eller går obemärkt förbi. Genom att påminna om “som du själv har slagit” förfäktas idén att Gud redan har tillrättavisat eller bestraffat synden, och att dessa handlingar nu används av de förföljande som bevis på deras egen skuld. Samtidigt uppmanas troende att lita på att Gud ser deras plågor och kommer till deras försvar. Det är en blandning av verklig lidelse och liturgisk tillförsikt: lidandet känner Gud och rätar så småningom ut sig i hans rättfärdiga dom.
Viktiga ord och bilder
Nyckelordet är förföljelse i samband med smädelse och plåga, vilket pekar mot en konflikt mellan Guds folkeliga kallelse och världens fientlighet. Bilden av “slagna” och “stungna” anknyter till tidigare erfarenheter av Guds rättvisa ingripande, där svaghet omvandlas till påminnelse om Guds makt och trohet. Tolkningen understryker att lidandet inte är godtyckligt utan integrerat i Guds disciplin och barmhärtighet mot ett folk som söker honom.
Korsreferenser och korta förklaringar
De angivna verserna förstärker temat att Gud inte lämnar rättfärdiga utan upprättelse trots tryck utan; lidandet ses inom ramen för Guds uppsättningar och hans tillförlitliga löften.
Historiskt-litterära kommentarer i korthet
Historiska författare som Matthew Henry, Albert Barnes och Adam Clarke betonar uthållighet under förföljelse och Gud som försvarare. De framhåller att även om plågan känns överväldigande, så ligger målet hos Gud och hans domstol kommer att avslöja sanning. De påminner om att psalmen bär en liturgisk ton av klagan ís tid och uttrycker tro på Guds trofasthet även när världen ropar och plågar.
Integrerad tolkning och tillämpning
Detta versavsnitt uppmuntrar troende att se lidande inte som tecken på Guds borta närvaro utan som ett område där Guds rättvisa och mildhet arbetar. När vi möter förföljelse, smutskastning eller plåga, kan vi vända våra böner mot Gud och påminna oss om att han har slagit och stängt dörrar till ondska. Vi uppmuntras att leva i förtröstan: Gud känner vår smärta, han hör våra rop och han kommer med rättvisa i sin tid. I samtida tillämpning kan det betyda att välja kärlek och barmhärtighet, även mot fiender, i enlighet med Guds ord och framtida dom.