Old Testament
1 Mosebok 2 Mosebok 3 Mosebok 4 Mosebok 5 Mosebok Josua Domarboken Rut 1 Samuelsboken 2 Samuelsboken 1 Kungaboken 2 Kungaboken 1 Krönikeboken 2 Krönikeboken Esra Nehemja Ester Job Psaltaren Ordspråksboken Predikaren Höga Visan Jesaja Jeremia Klagovisorna Hesekiel Daniel Hosea Joel Amos Obadja Jona Mika Nahum Habackuk Sefanja Haggai Sakaria MalakiNew Testament
Matteus Markus Lukas Johannes Apostlagärningarna Romarbrevet 1 Korinthierbrevet 2 Korinthierbrevet Galaterbrevet Efesierbrevet Filipperbrevet Kolosserbrevet 1 Thessalonikerbrevet 2 Thessalonikerbrevet 1 Timotheosbrevet 2 Timotheosbrevet Titusbrevet Filemonbrevet Hebreerbrevet Jakobsbrevet 1 Petrusbrevet 2 Petrusbrevet 1 Johannesbrevet 2 Johannesbrevet 3 Johannesbrevet Judasbrevet UppenbarelsebokenChapter
Psaltaren 1 Psaltaren 2 Psaltaren 3 Psaltaren 4 Psaltaren 5 Psaltaren 6 Psaltaren 7 Psaltaren 8 Psaltaren 9 Psaltaren 10 Psaltaren 11 Psaltaren 12 Psaltaren 13 Psaltaren 14 Psaltaren 15 Psaltaren 16 Psaltaren 17 Psaltaren 18 Psaltaren 19 Psaltaren 20 Psaltaren 21 Psaltaren 22 Psaltaren 23 Psaltaren 24 Psaltaren 25 Psaltaren 26 Psaltaren 27 Psaltaren 28 Psaltaren 29 Psaltaren 30 Psaltaren 31 Psaltaren 32 Psaltaren 33 Psaltaren 34 Psaltaren 35 Psaltaren 36 Psaltaren 37 Psaltaren 38 Psaltaren 39 Psaltaren 40 Psaltaren 41 Psaltaren 42 Psaltaren 43 Psaltaren 44 Psaltaren 45 Psaltaren 46 Psaltaren 47 Psaltaren 48 Psaltaren 49 Psaltaren 50 Psaltaren 51 Psaltaren 52 Psaltaren 53 Psaltaren 54 Psaltaren 55 Psaltaren 56 Psaltaren 57 Psaltaren 58 Psaltaren 59 Psaltaren 60 Psaltaren 61 Psaltaren 62 Psaltaren 63 Psaltaren 64 Psaltaren 65 Psaltaren 66 Psaltaren 67 Psaltaren 68 Psaltaren 69 Psaltaren 70 Psaltaren 71 Psaltaren 72 Psaltaren 73 Psaltaren 74 Psaltaren 75 Psaltaren 76 Psaltaren 77 Psaltaren 78 Psaltaren 79 Psaltaren 80 Psaltaren 81 Psaltaren 82 Psaltaren 83 Psaltaren 84 Psaltaren 85 Psaltaren 86 Psaltaren 87 Psaltaren 88 Psaltaren 89 Psaltaren 90 Psaltaren 91 Psaltaren 92 Psaltaren 93 Psaltaren 94 Psaltaren 95 Psaltaren 96 Psaltaren 97 Psaltaren 98 Psaltaren 99 Psaltaren 100 Psaltaren 101 Psaltaren 102 Psaltaren 103 Psaltaren 104 Psaltaren 105 Psaltaren 106 Psaltaren 107 Psaltaren 108 Psaltaren 109 Psaltaren 110 Psaltaren 111 Psaltaren 112 Psaltaren 113 Psaltaren 114 Psaltaren 115 Psaltaren 116 Psaltaren 117 Psaltaren 118 Psaltaren 119 Psaltaren 120 Psaltaren 121 Psaltaren 122 Psaltaren 123 Psaltaren 124 Psaltaren 125 Psaltaren 126 Psaltaren 127 Psaltaren 128 Psaltaren 129 Psaltaren 130 Psaltaren 131 Psaltaren 132 Psaltaren 133 Psaltaren 134 Psaltaren 135 Psaltaren 136 Psaltaren 137 Psaltaren 138 Psaltaren 139 Psaltaren 140 Psaltaren 141 Psaltaren 142 Psaltaren 143 Psaltaren 144 Psaltaren 145 Psaltaren 146 Psaltaren 147 Psaltaren 148 Psaltaren 149 Psaltaren 150Verse
Psaltaren 35:1 Psaltaren 35:2 Psaltaren 35:3 Psaltaren 35:4 Psaltaren 35:5 Psaltaren 35:6 Psaltaren 35:7 Psaltaren 35:8 Psaltaren 35:9 Psaltaren 35:10 Psaltaren 35:11 Psaltaren 35:12 Psaltaren 35:13 Psaltaren 35:14 Psaltaren 35:15 Psaltaren 35:16 Psaltaren 35:17 Psaltaren 35:18 Psaltaren 35:19 Psaltaren 35:20 Psaltaren 35:21 Psaltaren 35:22 Psaltaren 35:23 Psaltaren 35:24 Psaltaren 35:25 Psaltaren 35:26 Psaltaren 35:27 Psaltaren 35:28



Översikt och sammanhang
Psalm 35 är en klagosång där Davids felttåg mot orättfärdiga attacker mot honom blandas med rop om rättvisa och Gudsräddning. Denna psalm bär en tydlig retorik av vädjan till Herren att ingripa i rättstvisten och att fienderna själva möter deras strid. I SV1917:s utgåva framförs versen i form av en bön om Guds aktiva ingripande mot de som söker orättvisa mot Davids liv och rykte.
Versen i fokus
Av David. Gå till rätta, HERRE, med dem som gå till rätta med mig; strid mot dem som strida mot mig.
Huvudpoängen i versen
Versen fångar en grundläggande bön: Gud kallas till åtgärd när orättfärdiga anklagar eller står i vägen. Davids tro på Guds rättvisa och hans erfarenhet av Guds stöd hörs i ordvalet. Det är en böneform som erkänner att Gud är den som upprätthåller rättfärdighet och som kan förmana fienderna till omvändelse genom sin stridskraft.
Relation till helheten i psalmen
Psalm 35 bygger på ett kontrastpar: fiendens aggression och Davids beroende av Herrens ingripande. Detta kappvändelse mot ondska sker inte genom egen hämnd utan genom att Herren går till rätta med dem som ligger i strid mot honom och hans anförvanter. Davidson talar av tro på att Gud är en rättfärdig domare som kan vända striden till sin ära.
Viktiga insikter från äldre kommentarer
Från Matthews Henrys traditionella betraktelse framträder en ton av rättfärdig tro och praktisk ödmjukhet inför Guds domstol: att söka Herrens ingripande är att erkänna att människans rättvisa eller hämnd inte räcker. Albert Barnes understryker ofta att denna vädjan är ett uttryck för Guds suveräna rätt att avhålla och störta de som uppträder orättfärdigt. Adam Clarke betonar att uppmaningen till Gud att gå till rätta ofta syftar till att visa att Guds rättvisa spillror orättfärdiga planer och upprättar den rättfärdige. Denna vädjan speglas i andra bibelpassager där Gud själv går i strid för sitt folk och upprättar hans sak.
Cross-references och korta förklaringar
För varje koppling: fokus ligger på att Gud är den som tar initiativ i rättvisans sak och att rättfärdig tro uppmanar till tålamod och lydnad medan man väntar på Herrens ingripande.
Praktisk tillämpning
Denna bön uppmuntrar troende att komma till Gud när de upplever orättvisa och förtal. Det är ett exempel på hur man behåller integritet under press och låter Gud bestämma rättvisans gång. Man får be om att Gud visar sin rättfärdighet, men samtidigt bevara sitt eget hjärta från hämndens frestelse och från att förlora sin tillit till Guds trofasthet.
Sammanfattning
I denna vers uppmanar Davids bön att Herren träder in i den mänskliga konflikten på ett gudomligt sätt. Det är en bön om rättvisa och beskyddande ingripande, grundad i förväntan på att Gud själv är den som kan bryta fiendens risker och upprätthålla den troende i dess tro och rättfärdighet.
Notering om citat från äldre kommentarer: Inga direkta heliga citat från Henry, Barnes eller Clarke används ordagrant i denna översikt utan sammanfattningar av deras synpunkter. Deras inflytande vävs in i tolkningen som principer om rättfärdighet, Guds suveränitet och bönens centrala roll i Davids relation till Herren.