Old Testament
1 Mosebok 2 Mosebok 3 Mosebok 4 Mosebok 5 Mosebok Josua Domarboken Rut 1 Samuelsboken 2 Samuelsboken 1 Kungaboken 2 Kungaboken 1 Krönikeboken 2 Krönikeboken Esra Nehemja Ester Job Psaltaren Ordspråksboken Predikaren Höga Visan Jesaja Jeremia Klagovisorna Hesekiel Daniel Hosea Joel Amos Obadja Jona Mika Nahum Habackuk Sefanja Haggai Sakaria MalakiNew Testament
Matteus Markus Lukas Johannes Apostlagärningarna Romarbrevet 1 Korinthierbrevet 2 Korinthierbrevet Galaterbrevet Efesierbrevet Filipperbrevet Kolosserbrevet 1 Thessalonikerbrevet 2 Thessalonikerbrevet 1 Timotheosbrevet 2 Timotheosbrevet Titusbrevet Filemonbrevet Hebreerbrevet Jakobsbrevet 1 Petrusbrevet 2 Petrusbrevet 1 Johannesbrevet 2 Johannesbrevet 3 Johannesbrevet Judasbrevet UppenbarelsebokenChapter
Psaltaren 1 Psaltaren 2 Psaltaren 3 Psaltaren 4 Psaltaren 5 Psaltaren 6 Psaltaren 7 Psaltaren 8 Psaltaren 9 Psaltaren 10 Psaltaren 11 Psaltaren 12 Psaltaren 13 Psaltaren 14 Psaltaren 15 Psaltaren 16 Psaltaren 17 Psaltaren 18 Psaltaren 19 Psaltaren 20 Psaltaren 21 Psaltaren 22 Psaltaren 23 Psaltaren 24 Psaltaren 25 Psaltaren 26 Psaltaren 27 Psaltaren 28 Psaltaren 29 Psaltaren 30 Psaltaren 31 Psaltaren 32 Psaltaren 33 Psaltaren 34 Psaltaren 35 Psaltaren 36 Psaltaren 37 Psaltaren 38 Psaltaren 39 Psaltaren 40 Psaltaren 41 Psaltaren 42 Psaltaren 43 Psaltaren 44 Psaltaren 45 Psaltaren 46 Psaltaren 47 Psaltaren 48 Psaltaren 49 Psaltaren 50 Psaltaren 51 Psaltaren 52 Psaltaren 53 Psaltaren 54 Psaltaren 55 Psaltaren 56 Psaltaren 57 Psaltaren 58 Psaltaren 59 Psaltaren 60 Psaltaren 61 Psaltaren 62 Psaltaren 63 Psaltaren 64 Psaltaren 65 Psaltaren 66 Psaltaren 67 Psaltaren 68 Psaltaren 69 Psaltaren 70 Psaltaren 71 Psaltaren 72 Psaltaren 73 Psaltaren 74 Psaltaren 75 Psaltaren 76 Psaltaren 77 Psaltaren 78 Psaltaren 79 Psaltaren 80 Psaltaren 81 Psaltaren 82 Psaltaren 83 Psaltaren 84 Psaltaren 85 Psaltaren 86 Psaltaren 87 Psaltaren 88 Psaltaren 89 Psaltaren 90 Psaltaren 91 Psaltaren 92 Psaltaren 93 Psaltaren 94 Psaltaren 95 Psaltaren 96 Psaltaren 97 Psaltaren 98 Psaltaren 99 Psaltaren 100 Psaltaren 101 Psaltaren 102 Psaltaren 103 Psaltaren 104 Psaltaren 105 Psaltaren 106 Psaltaren 107 Psaltaren 108 Psaltaren 109 Psaltaren 110 Psaltaren 111 Psaltaren 112 Psaltaren 113 Psaltaren 114 Psaltaren 115 Psaltaren 116 Psaltaren 117 Psaltaren 118 Psaltaren 119 Psaltaren 120 Psaltaren 121 Psaltaren 122 Psaltaren 123 Psaltaren 124 Psaltaren 125 Psaltaren 126 Psaltaren 127 Psaltaren 128 Psaltaren 129 Psaltaren 130 Psaltaren 131 Psaltaren 132 Psaltaren 133 Psaltaren 134 Psaltaren 135 Psaltaren 136 Psaltaren 137 Psaltaren 138 Psaltaren 139 Psaltaren 140 Psaltaren 141 Psaltaren 142 Psaltaren 143 Psaltaren 144 Psaltaren 145 Psaltaren 146 Psaltaren 147 Psaltaren 148 Psaltaren 149 Psaltaren 150Verse
Psaltaren 136:1 Psaltaren 136:2 Psaltaren 136:3 Psaltaren 136:4 Psaltaren 136:5 Psaltaren 136:6 Psaltaren 136:7 Psaltaren 136:8 Psaltaren 136:9 Psaltaren 136:10 Psaltaren 136:11 Psaltaren 136:12 Psaltaren 136:13 Psaltaren 136:14 Psaltaren 136:15 Psaltaren 136:16 Psaltaren 136:17 Psaltaren 136:18 Psaltaren 136:19 Psaltaren 136:20 Psaltaren 136:21 Psaltaren 136:22 Psaltaren 136:23 Psaltaren 136:24 Psaltaren 136:25 Psaltaren 136:26



Psalm 136:10 (SV1917): Kontext och betydelse
I denna vältaliga psalm upprepar psalmisten Guds nåd och trofasthet genom ett återkommande refrängmotiv: "ty hans nåd varar evinnerligen." Varje vers pekar tillbaka till olika underrubriker av Guds ingripande i Israels historia. Psalm 136 fokuserar särskilt på hur Gud frikänner och räddar, hyllar och uppehåller sitt folk från skapelsen fram till Israels tid. Vers 10 pekar särskilt på Guds ingripande i Egypten genom slaget mot förstfödda, som ett centralt bevis på hans makt och nåd. Denna händelse tillhör de mest minnesvärda i exodusberättelsen, där insats och frihet blir ett teologiskt prismat genom hela psalmen.
Central betydelse
Versen vittnar om Guds mäktiga ingripande till befrielse och om hans nåd som varar över generationer. Den förställer hur Guds rättfärdighet och trofasthet visas i konkret räddning, så att minnet av vad han gjort fungerar som en uppmaning till tro och tillbedjan.
Tre viktiga teman
Relationer till andra texter
Riktmärken i Bibeln som speglar samma teman finns i: - Exodus beskrivningar av Guds befrielsehjältar, där hans kraft och trofasthet manifesteras i utväg ur slaveriet (jämför minnen i feasts och tillbedjan). - Andra psalmer som betonar Guds trofasthet och hans eviga kärlek, där återkommande refränger uppmanar tro och tillbedjan.
Praktisk reflektion
Hur svarar vi på Guds frälsning? Psaltaren första ordnar oss till lovsång och tacksamhet; senare uppmanar den att leva i ljuset av Guds mig mor och nåd. I vardagen kan vi minnas hur Gud lett oss igenom svåra tider och låta den minneslösningen forma vår relation till honom och våra medmänniskor.
Knutna personer och korta citat
Fragment från tidigare kommentatorer (public domain) bidrar till förståelse men förblir sammanlänkade till huvudtexten i ett synthesis-samtal. Inga längre citat används här, men noteras att centralpoängen länkar till klassiska betraktelser om Guds nåd och befrielse.
Kort slutsats
Psalm 136:10 lyfter fram Guds kraftfulla ingripande i Egypten som ett tydligt bevis på hans nåd som varar evinnerligen. Genom att återkomma till dess refräng ser vi att varje historisk undsättning pekar fram mot en trofast Gud som behåller sitt folk med kärlek och trohet genom alla tider.
Korsreferenser (närstående teman)
Exodus 12–13 (befrielsen ur Egypten): Guds kraft och ledning i det stora befrielseögonblicket.
Psalm 103:17–18 (Guds nåd och trofasthet över generationer): Betonar att Guds nåd varar över dem som fruktar honom.
Psalm 136:1–9 (refrängen i hela psalmen): Samma struktur av upprepning som förstärker teologin bakom varje bevis på Guds trofasthet.
Sammanfattning: Denna vers fungerar som en nyckel till psalmens helhet—Guds makt och nåd som varar genom historien och riktar vår tro mot den Gud som räddar och uppehåller sitt folk.