Old Testament
1 Mosebok 2 Mosebok 3 Mosebok 4 Mosebok 5 Mosebok Josua Domarboken Rut 1 Samuelsboken 2 Samuelsboken 1 Kungaboken 2 Kungaboken 1 Krönikeboken 2 Krönikeboken Esra Nehemja Ester Job Psaltaren Ordspråksboken Predikaren Höga Visan Jesaja Jeremia Klagovisorna Hesekiel Daniel Hosea Joel Amos Obadja Jona Mika Nahum Habackuk Sefanja Haggai Sakaria MalakiNew Testament
Matteus Markus Lukas Johannes Apostlagärningarna Romarbrevet 1 Korinthierbrevet 2 Korinthierbrevet Galaterbrevet Efesierbrevet Filipperbrevet Kolosserbrevet 1 Thessalonikerbrevet 2 Thessalonikerbrevet 1 Timotheosbrevet 2 Timotheosbrevet Titusbrevet Filemonbrevet Hebreerbrevet Jakobsbrevet 1 Petrusbrevet 2 Petrusbrevet 1 Johannesbrevet 2 Johannesbrevet 3 Johannesbrevet Judasbrevet UppenbarelsebokenChapter
Psaltaren 1 Psaltaren 2 Psaltaren 3 Psaltaren 4 Psaltaren 5 Psaltaren 6 Psaltaren 7 Psaltaren 8 Psaltaren 9 Psaltaren 10 Psaltaren 11 Psaltaren 12 Psaltaren 13 Psaltaren 14 Psaltaren 15 Psaltaren 16 Psaltaren 17 Psaltaren 18 Psaltaren 19 Psaltaren 20 Psaltaren 21 Psaltaren 22 Psaltaren 23 Psaltaren 24 Psaltaren 25 Psaltaren 26 Psaltaren 27 Psaltaren 28 Psaltaren 29 Psaltaren 30 Psaltaren 31 Psaltaren 32 Psaltaren 33 Psaltaren 34 Psaltaren 35 Psaltaren 36 Psaltaren 37 Psaltaren 38 Psaltaren 39 Psaltaren 40 Psaltaren 41 Psaltaren 42 Psaltaren 43 Psaltaren 44 Psaltaren 45 Psaltaren 46 Psaltaren 47 Psaltaren 48 Psaltaren 49 Psaltaren 50 Psaltaren 51 Psaltaren 52 Psaltaren 53 Psaltaren 54 Psaltaren 55 Psaltaren 56 Psaltaren 57 Psaltaren 58 Psaltaren 59 Psaltaren 60 Psaltaren 61 Psaltaren 62 Psaltaren 63 Psaltaren 64 Psaltaren 65 Psaltaren 66 Psaltaren 67 Psaltaren 68 Psaltaren 69 Psaltaren 70 Psaltaren 71 Psaltaren 72 Psaltaren 73 Psaltaren 74 Psaltaren 75 Psaltaren 76 Psaltaren 77 Psaltaren 78 Psaltaren 79 Psaltaren 80 Psaltaren 81 Psaltaren 82 Psaltaren 83 Psaltaren 84 Psaltaren 85 Psaltaren 86 Psaltaren 87 Psaltaren 88 Psaltaren 89 Psaltaren 90 Psaltaren 91 Psaltaren 92 Psaltaren 93 Psaltaren 94 Psaltaren 95 Psaltaren 96 Psaltaren 97 Psaltaren 98 Psaltaren 99 Psaltaren 100 Psaltaren 101 Psaltaren 102 Psaltaren 103 Psaltaren 104 Psaltaren 105 Psaltaren 106 Psaltaren 107 Psaltaren 108 Psaltaren 109 Psaltaren 110 Psaltaren 111 Psaltaren 112 Psaltaren 113 Psaltaren 114 Psaltaren 115 Psaltaren 116 Psaltaren 117 Psaltaren 118 Psaltaren 119 Psaltaren 120 Psaltaren 121 Psaltaren 122 Psaltaren 123 Psaltaren 124 Psaltaren 125 Psaltaren 126 Psaltaren 127 Psaltaren 128 Psaltaren 129 Psaltaren 130 Psaltaren 131 Psaltaren 132 Psaltaren 133 Psaltaren 134 Psaltaren 135 Psaltaren 136 Psaltaren 137 Psaltaren 138 Psaltaren 139 Psaltaren 140 Psaltaren 141 Psaltaren 142 Psaltaren 143 Psaltaren 144 Psaltaren 145 Psaltaren 146 Psaltaren 147 Psaltaren 148 Psaltaren 149 Psaltaren 150Verse
Psaltaren 136:1 Psaltaren 136:2 Psaltaren 136:3 Psaltaren 136:4 Psaltaren 136:5 Psaltaren 136:6 Psaltaren 136:7 Psaltaren 136:8 Psaltaren 136:9 Psaltaren 136:10 Psaltaren 136:11 Psaltaren 136:12 Psaltaren 136:13 Psaltaren 136:14 Psaltaren 136:15 Psaltaren 136:16 Psaltaren 136:17 Psaltaren 136:18 Psaltaren 136:19 Psaltaren 136:20 Psaltaren 136:21 Psaltaren 136:22 Psaltaren 136:23 Psaltaren 136:24 Psaltaren 136:25 Psaltaren 136:26



Psalm 136:19 (SV1917) – Kontext och översikt
I denna vers uppmärksammas Sihon som konung över amoréerna, inte som en huvudperson i historien utan som ett exempel på Guds välgärningar och trofasthet mot sitt utvalda folk. Psalmens reciterande karaktär är att minnas Guds underbara handlingar genom hela historien, och versen lyfter fram en specifik ögonblicks händelse som exemplifierar Guds nåd och makt över nationer som förkastar honom. Versens form av ett "tackböner" och minnesord passar in i psaltärens större tema: Gud är god, hans nåd varar evinnerligen.
Central innebörd
Textens huvudbudskap är att Guds nåd är beständig; Sihon, amoréernas konung, varar i Guds trofasthet även när han angrips och besegras. Det visar att även när fiender står i vägen för Israel, upphöjer Gud sin trofasthet och räddar sitt folk genom att övervinna motståndarna. Denna sektion av psalmen fungerar som en retorisk påminnelse om att Guds godhet står fast genom historien.
Nyckelteman
Relaterade passager
• Ett liknande tema återkommer i psalmen där Guds nåd och trofasthet upprepas i varje vers. Detta stärker intrycket av att gudomlig trofasthet är kärnan i Israels förhållande till Gud.
• Andra ställen i skrifterna som framhäver Guds nåd och människors beroende av honom kan ge bredare förståelse, t.ex. där Gud fördriver fiender och upprätthåller sitt folk i svårigheter. Dessa kopplingar betonar att Guds mäktiga ingripande inte är en isolerad händelse utan en del av hans övergripande frälsningsplan.
Praktisk reflektion
Versen uppmanar läsaren att känna igen och tacka Gud för hans ihärdiga nåd i livets små och stora ögonblick. I dagens vardag växer tro när man minns Guds trofasthet i tidigare prövningar och i hur han leder genom osäkerhet. Att recitera eller meditera över denna del av psalmen kan stärka hoppet när man möter motstånd eller svårigheter.
Kort avslutning
Sihon som konungens nämnda ögonblick tjänar som ett bevis på att Guds nåd övervinner människans motstånd. Psalmen sammanfattar en centralt budskap: Guds kärlek är konstant, och hans nåd varar för evigt. Genom historien och i varje nuvarande ögonblick uppfyller han sin trofasthet mot sitt folk.
Korsreferenser och kopplingar
• 2 Mosebok 15–16: Gud verkar starkt till Israelens räddning och lever upp som den som följer sitt löfte. Förstår man Guds trofasthet där får man bättre inblick i varför psalmen rasar i sin uppmaning att minnas hans underverk. Första hälften av Exodus speglar hur Gud förde folket genom öken och visade sin omsorg.
• Psalm 105:8–11: Betonar hur Gud minns sitt avtal och låter nåden bestå genom generationer, vilket förstärker budskapet omevig trofasthet.