Old Testament
1 Mosebok 2 Mosebok 3 Mosebok 4 Mosebok 5 Mosebok Josua Domarboken Rut 1 Samuelsboken 2 Samuelsboken 1 Kungaboken 2 Kungaboken 1 Krönikeboken 2 Krönikeboken Esra Nehemja Ester Job Psaltaren Ordspråksboken Predikaren Höga Visan Jesaja Jeremia Klagovisorna Hesekiel Daniel Hosea Joel Amos Obadja Jona Mika Nahum Habackuk Sefanja Haggai Sakaria MalakiNew Testament
Matteus Markus Lukas Johannes Apostlagärningarna Romarbrevet 1 Korinthierbrevet 2 Korinthierbrevet Galaterbrevet Efesierbrevet Filipperbrevet Kolosserbrevet 1 Thessalonikerbrevet 2 Thessalonikerbrevet 1 Timotheosbrevet 2 Timotheosbrevet Titusbrevet Filemonbrevet Hebreerbrevet Jakobsbrevet 1 Petrusbrevet 2 Petrusbrevet 1 Johannesbrevet 2 Johannesbrevet 3 Johannesbrevet Judasbrevet UppenbarelsebokenChapter
Psaltaren 1 Psaltaren 2 Psaltaren 3 Psaltaren 4 Psaltaren 5 Psaltaren 6 Psaltaren 7 Psaltaren 8 Psaltaren 9 Psaltaren 10 Psaltaren 11 Psaltaren 12 Psaltaren 13 Psaltaren 14 Psaltaren 15 Psaltaren 16 Psaltaren 17 Psaltaren 18 Psaltaren 19 Psaltaren 20 Psaltaren 21 Psaltaren 22 Psaltaren 23 Psaltaren 24 Psaltaren 25 Psaltaren 26 Psaltaren 27 Psaltaren 28 Psaltaren 29 Psaltaren 30 Psaltaren 31 Psaltaren 32 Psaltaren 33 Psaltaren 34 Psaltaren 35 Psaltaren 36 Psaltaren 37 Psaltaren 38 Psaltaren 39 Psaltaren 40 Psaltaren 41 Psaltaren 42 Psaltaren 43 Psaltaren 44 Psaltaren 45 Psaltaren 46 Psaltaren 47 Psaltaren 48 Psaltaren 49 Psaltaren 50 Psaltaren 51 Psaltaren 52 Psaltaren 53 Psaltaren 54 Psaltaren 55 Psaltaren 56 Psaltaren 57 Psaltaren 58 Psaltaren 59 Psaltaren 60 Psaltaren 61 Psaltaren 62 Psaltaren 63 Psaltaren 64 Psaltaren 65 Psaltaren 66 Psaltaren 67 Psaltaren 68 Psaltaren 69 Psaltaren 70 Psaltaren 71 Psaltaren 72 Psaltaren 73 Psaltaren 74 Psaltaren 75 Psaltaren 76 Psaltaren 77 Psaltaren 78 Psaltaren 79 Psaltaren 80 Psaltaren 81 Psaltaren 82 Psaltaren 83 Psaltaren 84 Psaltaren 85 Psaltaren 86 Psaltaren 87 Psaltaren 88 Psaltaren 89 Psaltaren 90 Psaltaren 91 Psaltaren 92 Psaltaren 93 Psaltaren 94 Psaltaren 95 Psaltaren 96 Psaltaren 97 Psaltaren 98 Psaltaren 99 Psaltaren 100 Psaltaren 101 Psaltaren 102 Psaltaren 103 Psaltaren 104 Psaltaren 105 Psaltaren 106 Psaltaren 107 Psaltaren 108 Psaltaren 109 Psaltaren 110 Psaltaren 111 Psaltaren 112 Psaltaren 113 Psaltaren 114 Psaltaren 115 Psaltaren 116 Psaltaren 117 Psaltaren 118 Psaltaren 119 Psaltaren 120 Psaltaren 121 Psaltaren 122 Psaltaren 123 Psaltaren 124 Psaltaren 125 Psaltaren 126 Psaltaren 127 Psaltaren 128 Psaltaren 129 Psaltaren 130 Psaltaren 131 Psaltaren 132 Psaltaren 133 Psaltaren 134 Psaltaren 135 Psaltaren 136 Psaltaren 137 Psaltaren 138 Psaltaren 139 Psaltaren 140 Psaltaren 141 Psaltaren 142 Psaltaren 143 Psaltaren 144 Psaltaren 145 Psaltaren 146 Psaltaren 147 Psaltaren 148 Psaltaren 149 Psaltaren 150Verse
Psaltaren 106:1 Psaltaren 106:2 Psaltaren 106:3 Psaltaren 106:4 Psaltaren 106:5 Psaltaren 106:6 Psaltaren 106:7 Psaltaren 106:8 Psaltaren 106:9 Psaltaren 106:10 Psaltaren 106:11 Psaltaren 106:12 Psaltaren 106:13 Psaltaren 106:14 Psaltaren 106:15 Psaltaren 106:16 Psaltaren 106:17 Psaltaren 106:18 Psaltaren 106:19 Psaltaren 106:20 Psaltaren 106:21 Psaltaren 106:22 Psaltaren 106:23 Psaltaren 106:24 Psaltaren 106:25 Psaltaren 106:26 Psaltaren 106:27 Psaltaren 106:28 Psaltaren 106:29 Psaltaren 106:30 Psaltaren 106:31 Psaltaren 106:32 Psaltaren 106:33 Psaltaren 106:34 Psaltaren 106:35 Psaltaren 106:36 Psaltaren 106:37 Psaltaren 106:38 Psaltaren 106:39 Psaltaren 106:40 Psaltaren 106:41 Psaltaren 106:42 Psaltaren 106:43 Psaltaren 106:44 Psaltaren 106:45 Psaltaren 106:46 Psaltaren 106:47 Psaltaren 106:48



Psaltaren 106:31 och dess sammanhang
I denna psalm följer vi israelitiska folkets växelvisa erfarenheter—tillbedjan, synd, omvändelse och Guds nåd. Vers 31 lyder i SV1917: “det vart honom räknat till rättfärdighet från släkte till släkte, för evig tid.” Denna sats speglar Guds rättfärdiga verkan när han accepterar och upprätthåller trohet i mänsklighetens historia, inte genom mänskliga gärningar som en enskild handling utan som en kedja av trohet som upprepas från generation till generation. Det pekar fram mot en rättfärdighet som består i Guds trofasthet mot dem som tror och vandrar i lydnad.
Central betydelse
Texten visar hur Guds folk upplever att rättfärdighet inte är deras egna verk isolerat, utan en registrering i himlen av trohet över tid. Det är Gud själv som upprätthåller en rättfärdig position inför honom genom sin trofasthet, och människors respons—omvändelse, lydnad och förtröstan—registreras som rättfärdighet inför honom. Det är därmed en kollektiv och historisk dimension av rättfärdighet, som överlever generationer.
Tre centrala teman
Relaterade passager
— Liknande tankegångar återkommer i: Romarbrevet 4 där tro och rättfärdighet kopplas ihop, inte genom laggärningar utan genom tro på Gud som ger rättfärdighet. Förklaringen understryker att rättfärdighet är baserad på tillit till Guds löften.
— Psaltaren 32 och 51 gestaltar hur Gud erkänner och upprätthåller en rättfärdig ståndpunkt hos den som ödmjukt bekänner sin synd och vänder sig till honom i tro.
— Hebreerbrevet 11 belyser efterföljarnas trofasthet genom historien och hur troheten hos Gud överlevt tidens prövningar.
Praktisk reflektion
Hur svarar vi när våra liv präglas av misslyckanden och återfall? Denna vers uppmuntrar att vår anknytning till Gud inte bygger på våra perfekta prestationer utan på hans trofasthet och vår fortsatta tillit. Att sannerligen följa honom kräver ödmjuk omvändelse, tro och ett liv som återvänder till honom gång på gång, i generationerna.
Sammanfattning
Psaltaren 106:31 fångar en grundläggande realitet i hebreisk tro: Guds trofasthet gör att rättfärdighet registreras över släkt efter släkte, i en heraldiskt evig relation mellan Gud och hans folk. Tro och lydnad i varje generation blir en del av den rättfärdighet som Gud erkänner och bevarar.
Kommentartextrakt
Från Matthevs Henrys och Adams Clarks tankar framgår att rättfärdighet upplevs som Guds registrering av trohet, inte som mänsklig merit, och att historien visar Guds trofasthet mot dem som söker honom. Koncis reflektion, utan att fördjupa teologisk debatt, betonar: rättfärdighet är en delad erfarenhet som blir ett vittnesmål genom generationer.