Old Testament
1 Mosebok 2 Mosebok 3 Mosebok 4 Mosebok 5 Mosebok Josua Domarboken Rut 1 Samuelsboken 2 Samuelsboken 1 Kungaboken 2 Kungaboken 1 Krönikeboken 2 Krönikeboken Esra Nehemja Ester Job Psaltaren Ordspråksboken Predikaren Höga Visan Jesaja Jeremia Klagovisorna Hesekiel Daniel Hosea Joel Amos Obadja Jona Mika Nahum Habackuk Sefanja Haggai Sakaria MalakiNew Testament
Matteus Markus Lukas Johannes Apostlagärningarna Romarbrevet 1 Korinthierbrevet 2 Korinthierbrevet Galaterbrevet Efesierbrevet Filipperbrevet Kolosserbrevet 1 Thessalonikerbrevet 2 Thessalonikerbrevet 1 Timotheosbrevet 2 Timotheosbrevet Titusbrevet Filemonbrevet Hebreerbrevet Jakobsbrevet 1 Petrusbrevet 2 Petrusbrevet 1 Johannesbrevet 2 Johannesbrevet 3 Johannesbrevet Judasbrevet UppenbarelsebokenChapter
Psaltaren 1 Psaltaren 2 Psaltaren 3 Psaltaren 4 Psaltaren 5 Psaltaren 6 Psaltaren 7 Psaltaren 8 Psaltaren 9 Psaltaren 10 Psaltaren 11 Psaltaren 12 Psaltaren 13 Psaltaren 14 Psaltaren 15 Psaltaren 16 Psaltaren 17 Psaltaren 18 Psaltaren 19 Psaltaren 20 Psaltaren 21 Psaltaren 22 Psaltaren 23 Psaltaren 24 Psaltaren 25 Psaltaren 26 Psaltaren 27 Psaltaren 28 Psaltaren 29 Psaltaren 30 Psaltaren 31 Psaltaren 32 Psaltaren 33 Psaltaren 34 Psaltaren 35 Psaltaren 36 Psaltaren 37 Psaltaren 38 Psaltaren 39 Psaltaren 40 Psaltaren 41 Psaltaren 42 Psaltaren 43 Psaltaren 44 Psaltaren 45 Psaltaren 46 Psaltaren 47 Psaltaren 48 Psaltaren 49 Psaltaren 50 Psaltaren 51 Psaltaren 52 Psaltaren 53 Psaltaren 54 Psaltaren 55 Psaltaren 56 Psaltaren 57 Psaltaren 58 Psaltaren 59 Psaltaren 60 Psaltaren 61 Psaltaren 62 Psaltaren 63 Psaltaren 64 Psaltaren 65 Psaltaren 66 Psaltaren 67 Psaltaren 68 Psaltaren 69 Psaltaren 70 Psaltaren 71 Psaltaren 72 Psaltaren 73 Psaltaren 74 Psaltaren 75 Psaltaren 76 Psaltaren 77 Psaltaren 78 Psaltaren 79 Psaltaren 80 Psaltaren 81 Psaltaren 82 Psaltaren 83 Psaltaren 84 Psaltaren 85 Psaltaren 86 Psaltaren 87 Psaltaren 88 Psaltaren 89 Psaltaren 90 Psaltaren 91 Psaltaren 92 Psaltaren 93 Psaltaren 94 Psaltaren 95 Psaltaren 96 Psaltaren 97 Psaltaren 98 Psaltaren 99 Psaltaren 100 Psaltaren 101 Psaltaren 102 Psaltaren 103 Psaltaren 104 Psaltaren 105 Psaltaren 106 Psaltaren 107 Psaltaren 108 Psaltaren 109 Psaltaren 110 Psaltaren 111 Psaltaren 112 Psaltaren 113 Psaltaren 114 Psaltaren 115 Psaltaren 116 Psaltaren 117 Psaltaren 118 Psaltaren 119 Psaltaren 120 Psaltaren 121 Psaltaren 122 Psaltaren 123 Psaltaren 124 Psaltaren 125 Psaltaren 126 Psaltaren 127 Psaltaren 128 Psaltaren 129 Psaltaren 130 Psaltaren 131 Psaltaren 132 Psaltaren 133 Psaltaren 134 Psaltaren 135 Psaltaren 136 Psaltaren 137 Psaltaren 138 Psaltaren 139 Psaltaren 140 Psaltaren 141 Psaltaren 142 Psaltaren 143 Psaltaren 144 Psaltaren 145 Psaltaren 146 Psaltaren 147 Psaltaren 148 Psaltaren 149 Psaltaren 150Verse
Psaltaren 106:1 Psaltaren 106:2 Psaltaren 106:3 Psaltaren 106:4 Psaltaren 106:5 Psaltaren 106:6 Psaltaren 106:7 Psaltaren 106:8 Psaltaren 106:9 Psaltaren 106:10 Psaltaren 106:11 Psaltaren 106:12 Psaltaren 106:13 Psaltaren 106:14 Psaltaren 106:15 Psaltaren 106:16 Psaltaren 106:17 Psaltaren 106:18 Psaltaren 106:19 Psaltaren 106:20 Psaltaren 106:21 Psaltaren 106:22 Psaltaren 106:23 Psaltaren 106:24 Psaltaren 106:25 Psaltaren 106:26 Psaltaren 106:27 Psaltaren 106:28 Psaltaren 106:29 Psaltaren 106:30 Psaltaren 106:31 Psaltaren 106:32 Psaltaren 106:33 Psaltaren 106:34 Psaltaren 106:35 Psaltaren 106:36 Psaltaren 106:37 Psaltaren 106:38 Psaltaren 106:39 Psaltaren 106:40 Psaltaren 106:41 Psaltaren 106:42 Psaltaren 106:43 Psaltaren 106:44 Psaltaren 106:45 Psaltaren 106:46 Psaltaren 106:47 Psaltaren 106:48



Psalm 106:16 (SV1917): Kontext och betydelse
I psalmen följer vi den verklighetstrogna berättelsen om Israels nationella historia med frekventa minnen av deras trots och Guds trofasthet. Versen pekar på en särskild episod i öknen då Mose och Aron stod i centrum för ledarskapets prövningar. Det är en anteckning om hur avund och missnöje bland folket kunde välla upp mot de ledare som Gud hade utvalt och använt för att föra dem framåt. Versen nämner att folket blev uppbrusade av avund mot Mose i lägret, och mot Aron, Herren Apostlen, helige. Det sammanfattar en spänning mellan folket och deras gudomliga ledare, vilket speglar nationens kamp att förlita sig på Guds ord genom människors brister.
Central betydelse
Texten visar att ledarskap i Guds rike ofta utsätts för motstånd och missförstånd. Avund och tvivel bland folket kan rikta sig mot de som Gud har satt som sina representanter. Genom att notera Aron och Mose som mål för avund, uppmanas läsaren att se hur Gud ser på trofast ledning och hur människor svarar på den vedertagna kallelse som ges i hans närvaro. Det påminner också om en Gud som behåller sin helighet och kallar sitt folk till helighet även när de misslyckas i sin människliga trohet.
Två centrala teman
Relationer till andra texter
Referenser som fördjupar förståelsen:
Praktisk tillämpning
Känn igen frestelsen till avund när ledarskapets svagheter råder. Be om tålamod att se Guds större plan och omvandlas av hans heliga kallelse. Låt inte missnöjet förvränga din trohet, utan öva ödmjukhet och tillit till Gud, som ser till de trogna även när människor misslyckas.
Kort sammanfattning
Psalm 106:16 påminner om att avund och missförtroende kan välla upp mot Guds utsedda ledare. Texten utmanar oss att se ledarskapets syfte i helighet och förtroende för Gud snarare än i människors prestige. Genom Mose och Arons exempel uppmanas vi att förbli trogna i tid av prövning och att söka Guds vilja i varje ledarskapssituation.
Kyrkliga citat och konturer
Noteringar från äldre kommentarer: Matthew Henry pekar på hur avund kan tära på gemenskapen när Guds verk upplevs som hotande. Albert Barnes understryker ledarskapets ansvar inför Gud och hur folkets uppror ofta svarar mot Guds kallelse. Adam Clarke framhäver att helighet hos Herren kräver att ledare och medlemmar står i ödmjuk lydnad inför Guds vilja.
Cross-referenser: 2 Mosebok 16–17; 4 Mosebok 16; Psalm 105:26–27. Dessa skenbart kopplade texter illustrerar ledarskapets prövningar och kallelse till trohet inför Gud.