Old Testament
1 Mosebok 2 Mosebok 3 Mosebok 4 Mosebok 5 Mosebok Josua Domarboken Rut 1 Samuelsboken 2 Samuelsboken 1 Kungaboken 2 Kungaboken 1 Krönikeboken 2 Krönikeboken Esra Nehemja Ester Job Psaltaren Ordspråksboken Predikaren Höga Visan Jesaja Jeremia Klagovisorna Hesekiel Daniel Hosea Joel Amos Obadja Jona Mika Nahum Habackuk Sefanja Haggai Sakaria MalakiNew Testament
Matteus Markus Lukas Johannes Apostlagärningarna Romarbrevet 1 Korinthierbrevet 2 Korinthierbrevet Galaterbrevet Efesierbrevet Filipperbrevet Kolosserbrevet 1 Thessalonikerbrevet 2 Thessalonikerbrevet 1 Timotheosbrevet 2 Timotheosbrevet Titusbrevet Filemonbrevet Hebreerbrevet Jakobsbrevet 1 Petrusbrevet 2 Petrusbrevet 1 Johannesbrevet 2 Johannesbrevet 3 Johannesbrevet Judasbrevet UppenbarelsebokenChapter
Psaltaren 1 Psaltaren 2 Psaltaren 3 Psaltaren 4 Psaltaren 5 Psaltaren 6 Psaltaren 7 Psaltaren 8 Psaltaren 9 Psaltaren 10 Psaltaren 11 Psaltaren 12 Psaltaren 13 Psaltaren 14 Psaltaren 15 Psaltaren 16 Psaltaren 17 Psaltaren 18 Psaltaren 19 Psaltaren 20 Psaltaren 21 Psaltaren 22 Psaltaren 23 Psaltaren 24 Psaltaren 25 Psaltaren 26 Psaltaren 27 Psaltaren 28 Psaltaren 29 Psaltaren 30 Psaltaren 31 Psaltaren 32 Psaltaren 33 Psaltaren 34 Psaltaren 35 Psaltaren 36 Psaltaren 37 Psaltaren 38 Psaltaren 39 Psaltaren 40 Psaltaren 41 Psaltaren 42 Psaltaren 43 Psaltaren 44 Psaltaren 45 Psaltaren 46 Psaltaren 47 Psaltaren 48 Psaltaren 49 Psaltaren 50 Psaltaren 51 Psaltaren 52 Psaltaren 53 Psaltaren 54 Psaltaren 55 Psaltaren 56 Psaltaren 57 Psaltaren 58 Psaltaren 59 Psaltaren 60 Psaltaren 61 Psaltaren 62 Psaltaren 63 Psaltaren 64 Psaltaren 65 Psaltaren 66 Psaltaren 67 Psaltaren 68 Psaltaren 69 Psaltaren 70 Psaltaren 71 Psaltaren 72 Psaltaren 73 Psaltaren 74 Psaltaren 75 Psaltaren 76 Psaltaren 77 Psaltaren 78 Psaltaren 79 Psaltaren 80 Psaltaren 81 Psaltaren 82 Psaltaren 83 Psaltaren 84 Psaltaren 85 Psaltaren 86 Psaltaren 87 Psaltaren 88 Psaltaren 89 Psaltaren 90 Psaltaren 91 Psaltaren 92 Psaltaren 93 Psaltaren 94 Psaltaren 95 Psaltaren 96 Psaltaren 97 Psaltaren 98 Psaltaren 99 Psaltaren 100 Psaltaren 101 Psaltaren 102 Psaltaren 103 Psaltaren 104 Psaltaren 105 Psaltaren 106 Psaltaren 107 Psaltaren 108 Psaltaren 109 Psaltaren 110 Psaltaren 111 Psaltaren 112 Psaltaren 113 Psaltaren 114 Psaltaren 115 Psaltaren 116 Psaltaren 117 Psaltaren 118 Psaltaren 119 Psaltaren 120 Psaltaren 121 Psaltaren 122 Psaltaren 123 Psaltaren 124 Psaltaren 125 Psaltaren 126 Psaltaren 127 Psaltaren 128 Psaltaren 129 Psaltaren 130 Psaltaren 131 Psaltaren 132 Psaltaren 133 Psaltaren 134 Psaltaren 135 Psaltaren 136 Psaltaren 137 Psaltaren 138 Psaltaren 139 Psaltaren 140 Psaltaren 141 Psaltaren 142 Psaltaren 143 Psaltaren 144 Psaltaren 145 Psaltaren 146 Psaltaren 147 Psaltaren 148 Psaltaren 149 Psaltaren 150Verse
Psaltaren 37:1 Psaltaren 37:2 Psaltaren 37:3 Psaltaren 37:4 Psaltaren 37:5 Psaltaren 37:6 Psaltaren 37:7 Psaltaren 37:8 Psaltaren 37:9 Psaltaren 37:10 Psaltaren 37:11 Psaltaren 37:12 Psaltaren 37:13 Psaltaren 37:14 Psaltaren 37:15 Psaltaren 37:16 Psaltaren 37:17 Psaltaren 37:18 Psaltaren 37:19 Psaltaren 37:20 Psaltaren 37:21 Psaltaren 37:22 Psaltaren 37:23 Psaltaren 37:24 Psaltaren 37:25 Psaltaren 37:26 Psaltaren 37:27 Psaltaren 37:28 Psaltaren 37:29 Psaltaren 37:30 Psaltaren 37:31 Psaltaren 37:32 Psaltaren 37:33 Psaltaren 37:34 Psaltaren 37:35 Psaltaren 37:36 Psaltaren 37:37 Psaltaren 37:38 Psaltaren 37:39 Psaltaren 37:40



Befall din väg åt HERREN och förtrösta på honom; han skall göra det (Psaltaren 37:5, SV1917)
Huvudpoängen är enkel men djup: tackla livets val och beslut genom ett tillitshandling mot Gud. Att lägga fram vägen för Herren betyder inte passiv väntan utan aktiv tillit i praktiska val: planera, handla, och samtidigt överlämna resultaten i Guds händer. Denna förening av ansvar och förtröstan kännetecknar den troendes gång i vardag och beslut.
Litterär kontext
Psalm 37 står i kontrast till den frestande synen på rättvisa och makt i världen. Den mänskliga impulsens frestelse att bekymras och försöka skydda sig själv - genom list eller våld - möter här en väg av Guds trohet. Meningen i vers 5 är som ett moment i hela psalmen: överlåt ditt livs färd till Gud, och låt hans trofasta ledning omforma dina handlingar. Texten uppmanar läsaren att inte skyndsamt avfärda gudstjänsten i vardagsbesluten, utan låta rådgivning, planer och avtal underordnas Guds vilja.
Teologisk betydelse
Versens centrala ordning är förtröstan och aning av vägledning. Förtröstan (trust) innebär att lägga sitt liv i Guds hand när det gäller beslutets riktning, medan begreppet att “befalla din väg” antyder ett medvetet steg: att uttryckligen rikta beslut och planer mot Guds vilja. Gud lovar att arbeta i och genom vår tro, inte att vi får en magisk snabbfix. Denna kombination av delaktighet och passiv tillit speglar ett förhållningssätt som igenkänner människans svaghet och Guds suveränitet.
Historiskt och teologiskt sammanhang
Kommentartraditionen betonar att troende ofta kämpar med osäkerhet. Genom att överlämna vägen till Herren försäkras en stabil grund trots yttre omständigheter. Förtroende i Herren innebär också tacksamhet och lydnad i små ting och stora beslut, vilket i sin tur formar helighet och bemästrande av frestelser i vardagen.
Cross-referenser och korta förklaringar
Frågor till reflektion
Sammanfattning och tillämpning
Versen uppmanar till en konkret övning: befall din väg åt Herren – fatta beslut med tydligt gudsfrämmande syfte och ödmjuk underkastelse inför hans vilja. Förtröstan blir då inte passiv resignation utan aktiv tro som formar praktiska val. När vi vågar överlämna vägen till Gud, gör han det synligt i våra liv, och vi kan erfara hans trofasthet även i osäkra tider.
Exakta citat från äldre kommentatorer: Ingen direkt längre fullständig citat krävs här, men följande synsätt influerar sammanfattningen: Matthew Henry betonar tvetydigheten i människans planer inför Guds övernit eller trofasthet; Albert Barnes framhäver att förtröstan kräver handling i praktiska beslut; Adam Clarke belyser att överlämnande till Gud inte utesluter mänsklig försiktighet utan snarare förstärker rätt utövande av gudsfruktan. Namnagivna ord från deras kommentarer kommer inte att upprepas i fulltext här, men deras inflytande ligger i den sammantagna tolkningen som integrerats i denna redogörelse.