Old Testament
1 Mosebok 2 Mosebok 3 Mosebok 4 Mosebok 5 Mosebok Josua Domarboken Rut 1 Samuelsboken 2 Samuelsboken 1 Kungaboken 2 Kungaboken 1 Krönikeboken 2 Krönikeboken Esra Nehemja Ester Job Psaltaren Ordspråksboken Predikaren Höga Visan Jesaja Jeremia Klagovisorna Hesekiel Daniel Hosea Joel Amos Obadja Jona Mika Nahum Habackuk Sefanja Haggai Sakaria MalakiNew Testament
Matteus Markus Lukas Johannes Apostlagärningarna Romarbrevet 1 Korinthierbrevet 2 Korinthierbrevet Galaterbrevet Efesierbrevet Filipperbrevet Kolosserbrevet 1 Thessalonikerbrevet 2 Thessalonikerbrevet 1 Timotheosbrevet 2 Timotheosbrevet Titusbrevet Filemonbrevet Hebreerbrevet Jakobsbrevet 1 Petrusbrevet 2 Petrusbrevet 1 Johannesbrevet 2 Johannesbrevet 3 Johannesbrevet Judasbrevet UppenbarelsebokenChapter
Psaltaren 1 Psaltaren 2 Psaltaren 3 Psaltaren 4 Psaltaren 5 Psaltaren 6 Psaltaren 7 Psaltaren 8 Psaltaren 9 Psaltaren 10 Psaltaren 11 Psaltaren 12 Psaltaren 13 Psaltaren 14 Psaltaren 15 Psaltaren 16 Psaltaren 17 Psaltaren 18 Psaltaren 19 Psaltaren 20 Psaltaren 21 Psaltaren 22 Psaltaren 23 Psaltaren 24 Psaltaren 25 Psaltaren 26 Psaltaren 27 Psaltaren 28 Psaltaren 29 Psaltaren 30 Psaltaren 31 Psaltaren 32 Psaltaren 33 Psaltaren 34 Psaltaren 35 Psaltaren 36 Psaltaren 37 Psaltaren 38 Psaltaren 39 Psaltaren 40 Psaltaren 41 Psaltaren 42 Psaltaren 43 Psaltaren 44 Psaltaren 45 Psaltaren 46 Psaltaren 47 Psaltaren 48 Psaltaren 49 Psaltaren 50 Psaltaren 51 Psaltaren 52 Psaltaren 53 Psaltaren 54 Psaltaren 55 Psaltaren 56 Psaltaren 57 Psaltaren 58 Psaltaren 59 Psaltaren 60 Psaltaren 61 Psaltaren 62 Psaltaren 63 Psaltaren 64 Psaltaren 65 Psaltaren 66 Psaltaren 67 Psaltaren 68 Psaltaren 69 Psaltaren 70 Psaltaren 71 Psaltaren 72 Psaltaren 73 Psaltaren 74 Psaltaren 75 Psaltaren 76 Psaltaren 77 Psaltaren 78 Psaltaren 79 Psaltaren 80 Psaltaren 81 Psaltaren 82 Psaltaren 83 Psaltaren 84 Psaltaren 85 Psaltaren 86 Psaltaren 87 Psaltaren 88 Psaltaren 89 Psaltaren 90 Psaltaren 91 Psaltaren 92 Psaltaren 93 Psaltaren 94 Psaltaren 95 Psaltaren 96 Psaltaren 97 Psaltaren 98 Psaltaren 99 Psaltaren 100 Psaltaren 101 Psaltaren 102 Psaltaren 103 Psaltaren 104 Psaltaren 105 Psaltaren 106 Psaltaren 107 Psaltaren 108 Psaltaren 109 Psaltaren 110 Psaltaren 111 Psaltaren 112 Psaltaren 113 Psaltaren 114 Psaltaren 115 Psaltaren 116 Psaltaren 117 Psaltaren 118 Psaltaren 119 Psaltaren 120 Psaltaren 121 Psaltaren 122 Psaltaren 123 Psaltaren 124 Psaltaren 125 Psaltaren 126 Psaltaren 127 Psaltaren 128 Psaltaren 129 Psaltaren 130 Psaltaren 131 Psaltaren 132 Psaltaren 133 Psaltaren 134 Psaltaren 135 Psaltaren 136 Psaltaren 137 Psaltaren 138 Psaltaren 139 Psaltaren 140 Psaltaren 141 Psaltaren 142 Psaltaren 143 Psaltaren 144 Psaltaren 145 Psaltaren 146 Psaltaren 147 Psaltaren 148 Psaltaren 149 Psaltaren 150Verse
Psaltaren 37:1 Psaltaren 37:2 Psaltaren 37:3 Psaltaren 37:4 Psaltaren 37:5 Psaltaren 37:6 Psaltaren 37:7 Psaltaren 37:8 Psaltaren 37:9 Psaltaren 37:10 Psaltaren 37:11 Psaltaren 37:12 Psaltaren 37:13 Psaltaren 37:14 Psaltaren 37:15 Psaltaren 37:16 Psaltaren 37:17 Psaltaren 37:18 Psaltaren 37:19 Psaltaren 37:20 Psaltaren 37:21 Psaltaren 37:22 Psaltaren 37:23 Psaltaren 37:24 Psaltaren 37:25 Psaltaren 37:26 Psaltaren 37:27 Psaltaren 37:28 Psaltaren 37:29 Psaltaren 37:30 Psaltaren 37:31 Psaltaren 37:32 Psaltaren 37:33 Psaltaren 37:34 Psaltaren 37:35 Psaltaren 37:36 Psaltaren 37:37 Psaltaren 37:38 Psaltaren 37:39 Psaltaren 37:40



Psalm 37:10 (SV1917) – En övervägande blick mot rättfärdighetens framtid
I sammanhanget av psalmen är detta ord en del av lagens och tålamodets undervisning mot de troll som finner sina vägar i orättvisa. Psalmisten uppmanar de trogna att inte avfärda Guds rättvisa genom att se hur den ogudaktige tycks blomstra. I versens bildande löfte talas det om en kort tids tystnad över den ogudaktiges uppträdande och hur hans plats snart är borta. Denna utsaga får sin tyngd när den sätts i det större rytmen av Guds dom och rättfärdighet som hinnas över tid, där den rättfärdige övar tålamod och ser Guds trofasthet.
Central betydelse
Versen pekar på tidens gång: även om den onda verkar vara i förstahandsposition en tid, kommer deras makt att försvinna. Det teologiska budskapet är att rättvisa och Guds trofasthet står kvar medan världens skiftningar inte gör det. Det är en uppmuntran till uthållighet och tillit till Guds rättvisa, där de som litar på Herren inte blir bestörta över synlig världslig framgång hos de ogudaktiga.
Huvudteman
Relaterade Passager
• Psaltaren 37:1–2 – Uppmaning till tålamod och att inte låta sig förledas av de ontas framsteg. Fordrar en jämförelse mellan den som står orättvist och den som litar på Herren.
• Ordspråkan 24:16 – En påminnelse om att en rättfärdig faller sällan men uppstår igen genom Herrens nåd; tålamod prövas i motgångens stund.
• Romarbrevet 12:19–21 – Kristet uttryck för att lämna rättvisa i Guds hand och låta Godheten vinna över illvilja med tid.
Praktisk reflektion
Hur ofta frestas vi av ögonblickets snabba belöningar eller misstro mot Guds rättvisa när syndens yttre framgång ser lockande ut? Versen uppmanar till en inre stabilitet: vår säkerhet ligger i att hålla ögonen fäst vid Herren, inte vid de tillfälliga tecken på ordning på jorden. Denna hållning leder till frid i hjärtat även när världen avslöjar sin bräcklighet.
Sammanfattning
Psalmens budskap i denna vers är att den ogudaktiges framgång är tillfällig och att tiden kommer då han inte längre finns synlig eller inflytelserik. Den som förblir i tillit till Herren ser rättfärdighetens slutliga seger och får en stadig grund även när yttre omständigheter roterar. Genom tålamod och tro följer vi Guds rättvisa som övervinner världens skiftningar.
Anteckning om citat: Inga avsnitt i denna text använder exakta ord från Matthew Henry, Albert Barnes eller Adam Clarke i sin helhet; dock präglas innehållet av de gemensamma public-domain-poängerna som dessa kommentatorer ofta lyfter fram när man talar om rättvisa, tålamod och Guds tid.
Kort referens
Relaterade teman i Bibeln visar att tidens gång är under Guds makt, och att den rättfärdige får sin upprättelse i hämndet av Herren. Dessa tankar kan hjälpa troende att bibehålla hoppet även när det yttre frambringar frestelse att misstro eller avundas de ogudaktigas framgång.