Old Testament
1 Mosebok 2 Mosebok 3 Mosebok 4 Mosebok 5 Mosebok Josua Domarboken Rut 1 Samuelsboken 2 Samuelsboken 1 Kungaboken 2 Kungaboken 1 Krönikeboken 2 Krönikeboken Esra Nehemja Ester Job Psaltaren Ordspråksboken Predikaren Höga Visan Jesaja Jeremia Klagovisorna Hesekiel Daniel Hosea Joel Amos Obadja Jona Mika Nahum Habackuk Sefanja Haggai Sakaria MalakiNew Testament
Matteus Markus Lukas Johannes Apostlagärningarna Romarbrevet 1 Korinthierbrevet 2 Korinthierbrevet Galaterbrevet Efesierbrevet Filipperbrevet Kolosserbrevet 1 Thessalonikerbrevet 2 Thessalonikerbrevet 1 Timotheosbrevet 2 Timotheosbrevet Titusbrevet Filemonbrevet Hebreerbrevet Jakobsbrevet 1 Petrusbrevet 2 Petrusbrevet 1 Johannesbrevet 2 Johannesbrevet 3 Johannesbrevet Judasbrevet UppenbarelsebokenChapter
Psaltaren 1 Psaltaren 2 Psaltaren 3 Psaltaren 4 Psaltaren 5 Psaltaren 6 Psaltaren 7 Psaltaren 8 Psaltaren 9 Psaltaren 10 Psaltaren 11 Psaltaren 12 Psaltaren 13 Psaltaren 14 Psaltaren 15 Psaltaren 16 Psaltaren 17 Psaltaren 18 Psaltaren 19 Psaltaren 20 Psaltaren 21 Psaltaren 22 Psaltaren 23 Psaltaren 24 Psaltaren 25 Psaltaren 26 Psaltaren 27 Psaltaren 28 Psaltaren 29 Psaltaren 30 Psaltaren 31 Psaltaren 32 Psaltaren 33 Psaltaren 34 Psaltaren 35 Psaltaren 36 Psaltaren 37 Psaltaren 38 Psaltaren 39 Psaltaren 40 Psaltaren 41 Psaltaren 42 Psaltaren 43 Psaltaren 44 Psaltaren 45 Psaltaren 46 Psaltaren 47 Psaltaren 48 Psaltaren 49 Psaltaren 50 Psaltaren 51 Psaltaren 52 Psaltaren 53 Psaltaren 54 Psaltaren 55 Psaltaren 56 Psaltaren 57 Psaltaren 58 Psaltaren 59 Psaltaren 60 Psaltaren 61 Psaltaren 62 Psaltaren 63 Psaltaren 64 Psaltaren 65 Psaltaren 66 Psaltaren 67 Psaltaren 68 Psaltaren 69 Psaltaren 70 Psaltaren 71 Psaltaren 72 Psaltaren 73 Psaltaren 74 Psaltaren 75 Psaltaren 76 Psaltaren 77 Psaltaren 78 Psaltaren 79 Psaltaren 80 Psaltaren 81 Psaltaren 82 Psaltaren 83 Psaltaren 84 Psaltaren 85 Psaltaren 86 Psaltaren 87 Psaltaren 88 Psaltaren 89 Psaltaren 90 Psaltaren 91 Psaltaren 92 Psaltaren 93 Psaltaren 94 Psaltaren 95 Psaltaren 96 Psaltaren 97 Psaltaren 98 Psaltaren 99 Psaltaren 100 Psaltaren 101 Psaltaren 102 Psaltaren 103 Psaltaren 104 Psaltaren 105 Psaltaren 106 Psaltaren 107 Psaltaren 108 Psaltaren 109 Psaltaren 110 Psaltaren 111 Psaltaren 112 Psaltaren 113 Psaltaren 114 Psaltaren 115 Psaltaren 116 Psaltaren 117 Psaltaren 118 Psaltaren 119 Psaltaren 120 Psaltaren 121 Psaltaren 122 Psaltaren 123 Psaltaren 124 Psaltaren 125 Psaltaren 126 Psaltaren 127 Psaltaren 128 Psaltaren 129 Psaltaren 130 Psaltaren 131 Psaltaren 132 Psaltaren 133 Psaltaren 134 Psaltaren 135 Psaltaren 136 Psaltaren 137 Psaltaren 138 Psaltaren 139 Psaltaren 140 Psaltaren 141 Psaltaren 142 Psaltaren 143 Psaltaren 144 Psaltaren 145 Psaltaren 146 Psaltaren 147 Psaltaren 148 Psaltaren 149 Psaltaren 150Verse
Psaltaren 37:1 Psaltaren 37:2 Psaltaren 37:3 Psaltaren 37:4 Psaltaren 37:5 Psaltaren 37:6 Psaltaren 37:7 Psaltaren 37:8 Psaltaren 37:9 Psaltaren 37:10 Psaltaren 37:11 Psaltaren 37:12 Psaltaren 37:13 Psaltaren 37:14 Psaltaren 37:15 Psaltaren 37:16 Psaltaren 37:17 Psaltaren 37:18 Psaltaren 37:19 Psaltaren 37:20 Psaltaren 37:21 Psaltaren 37:22 Psaltaren 37:23 Psaltaren 37:24 Psaltaren 37:25 Psaltaren 37:26 Psaltaren 37:27 Psaltaren 37:28 Psaltaren 37:29 Psaltaren 37:30 Psaltaren 37:31 Psaltaren 37:32 Psaltaren 37:33 Psaltaren 37:34 Psaltaren 37:35 Psaltaren 37:36 Psaltaren 37:37 Psaltaren 37:38 Psaltaren 37:39 Psaltaren 37:40



PSALTAREN 37:29 – Den rättfärdige skola besitta landet och bo däri evinnerligen
Sammanfattningsvis betyder versen att de som lever efter rättfärdighetens väg får herravälde över landet och få bo där i evighetens rike som gudomligt svar på deras trohet.
Contextuell bakgrund
Psalm 37 är en visdomspsalm som uppmanar trofasthet inför Guds planer trots förgänglighetens sus. Den riktar sinnelag mot avund och maktlystnad hos de onda och uppmuntrar till förtröstan på Herrens rättvisa. Versen lyser särskilt över den del av löftet där de rättfärdiga är att betrakta som människor som kan konsumera sitt land som Guds gåva och bo i det i trohet och sinnesfrid.
tolkningsobservationer
Kommentarinsikter i sammanfattning
Kända kommentarer lyfter fram att denna vers inte främst handlar om politisk makt utan om Guds närvaro och salighet i gemenskapen med honom. Matthew Henry framhäver att trygghet och boende är en bild av Guds trofasthet gentemot dem som lever efter hans lag. Albert Barnes understryker att landet blir en bild på vad Gud ger: liv, vila och rättfärdighet. Adam Clarke påpekar att evigt boende inte avser mänskliga gränser utan Guds eviga rike där rättfärdiga får del av hans kungarike.
kort tematisk lista
Korsreferenser och förklaringar
Psaltaren 25:13 – den som vandrar i rättfärdighet ska få sällskap i Herrens hus och bo i hans närhet. Jesaja 33:20-24 – den rättfärdige ska få bo i en skyddad stad där rättvisa råder. Lärjungarnas tillstånd i Efesierbrevet 2:19–22 – Guds byggnad där de troende är ett heligt och övernaturligt folk.
Praktisk tillämpning
Denna vers uppmuntrar till trofasthet i vardagen: leva enligt Guds vilja, söka rättfärdighet och lita på att Gud bevarar och vägleder. Det påminner om att vår trygghet inte ligger i omständigheter utan i Herren själv och hans löften om evigt gemenskap.
Sammandrag: Den rättfärdige får ett gudomligt landförvaltarskap och ett evigt hus hos Gud genom tro och lydnad. Denna bild uppmanar till trofasthet här och nu, i vetskap om att Guds rike består bortom tidens gränser.
Uttalanden från äldre kommentatorer som nämns i sammanhanget: "Den rättfärdige skall bo i landet och bo där för evigt; deras rättfärdighet gör landet till deras arvedel." (Sammanfattat från Matthew Henry, Albert Barnes och Adam Clarke i deras tolkningar av liknande teman, utan att citera utdrag ur hela verken.)