Old Testament
1 Mosebok 2 Mosebok 3 Mosebok 4 Mosebok 5 Mosebok Josua Domarboken Rut 1 Samuelsboken 2 Samuelsboken 1 Kungaboken 2 Kungaboken 1 Krönikeboken 2 Krönikeboken Esra Nehemja Ester Job Psaltaren Ordspråksboken Predikaren Höga Visan Jesaja Jeremia Klagovisorna Hesekiel Daniel Hosea Joel Amos Obadja Jona Mika Nahum Habackuk Sefanja Haggai Sakaria MalakiNew Testament
Matteus Markus Lukas Johannes Apostlagärningarna Romarbrevet 1 Korinthierbrevet 2 Korinthierbrevet Galaterbrevet Efesierbrevet Filipperbrevet Kolosserbrevet 1 Thessalonikerbrevet 2 Thessalonikerbrevet 1 Timotheosbrevet 2 Timotheosbrevet Titusbrevet Filemonbrevet Hebreerbrevet Jakobsbrevet 1 Petrusbrevet 2 Petrusbrevet 1 Johannesbrevet 2 Johannesbrevet 3 Johannesbrevet Judasbrevet UppenbarelsebokenChapter
Psaltaren 1 Psaltaren 2 Psaltaren 3 Psaltaren 4 Psaltaren 5 Psaltaren 6 Psaltaren 7 Psaltaren 8 Psaltaren 9 Psaltaren 10 Psaltaren 11 Psaltaren 12 Psaltaren 13 Psaltaren 14 Psaltaren 15 Psaltaren 16 Psaltaren 17 Psaltaren 18 Psaltaren 19 Psaltaren 20 Psaltaren 21 Psaltaren 22 Psaltaren 23 Psaltaren 24 Psaltaren 25 Psaltaren 26 Psaltaren 27 Psaltaren 28 Psaltaren 29 Psaltaren 30 Psaltaren 31 Psaltaren 32 Psaltaren 33 Psaltaren 34 Psaltaren 35 Psaltaren 36 Psaltaren 37 Psaltaren 38 Psaltaren 39 Psaltaren 40 Psaltaren 41 Psaltaren 42 Psaltaren 43 Psaltaren 44 Psaltaren 45 Psaltaren 46 Psaltaren 47 Psaltaren 48 Psaltaren 49 Psaltaren 50 Psaltaren 51 Psaltaren 52 Psaltaren 53 Psaltaren 54 Psaltaren 55 Psaltaren 56 Psaltaren 57 Psaltaren 58 Psaltaren 59 Psaltaren 60 Psaltaren 61 Psaltaren 62 Psaltaren 63 Psaltaren 64 Psaltaren 65 Psaltaren 66 Psaltaren 67 Psaltaren 68 Psaltaren 69 Psaltaren 70 Psaltaren 71 Psaltaren 72 Psaltaren 73 Psaltaren 74 Psaltaren 75 Psaltaren 76 Psaltaren 77 Psaltaren 78 Psaltaren 79 Psaltaren 80 Psaltaren 81 Psaltaren 82 Psaltaren 83 Psaltaren 84 Psaltaren 85 Psaltaren 86 Psaltaren 87 Psaltaren 88 Psaltaren 89 Psaltaren 90 Psaltaren 91 Psaltaren 92 Psaltaren 93 Psaltaren 94 Psaltaren 95 Psaltaren 96 Psaltaren 97 Psaltaren 98 Psaltaren 99 Psaltaren 100 Psaltaren 101 Psaltaren 102 Psaltaren 103 Psaltaren 104 Psaltaren 105 Psaltaren 106 Psaltaren 107 Psaltaren 108 Psaltaren 109 Psaltaren 110 Psaltaren 111 Psaltaren 112 Psaltaren 113 Psaltaren 114 Psaltaren 115 Psaltaren 116 Psaltaren 117 Psaltaren 118 Psaltaren 119 Psaltaren 120 Psaltaren 121 Psaltaren 122 Psaltaren 123 Psaltaren 124 Psaltaren 125 Psaltaren 126 Psaltaren 127 Psaltaren 128 Psaltaren 129 Psaltaren 130 Psaltaren 131 Psaltaren 132 Psaltaren 133 Psaltaren 134 Psaltaren 135 Psaltaren 136 Psaltaren 137 Psaltaren 138 Psaltaren 139 Psaltaren 140 Psaltaren 141 Psaltaren 142 Psaltaren 143 Psaltaren 144 Psaltaren 145 Psaltaren 146 Psaltaren 147 Psaltaren 148 Psaltaren 149 Psaltaren 150Verse
Psaltaren 35:1 Psaltaren 35:2 Psaltaren 35:3 Psaltaren 35:4 Psaltaren 35:5 Psaltaren 35:6 Psaltaren 35:7 Psaltaren 35:8 Psaltaren 35:9 Psaltaren 35:10 Psaltaren 35:11 Psaltaren 35:12 Psaltaren 35:13 Psaltaren 35:14 Psaltaren 35:15 Psaltaren 35:16 Psaltaren 35:17 Psaltaren 35:18 Psaltaren 35:19 Psaltaren 35:20 Psaltaren 35:21 Psaltaren 35:22 Psaltaren 35:23 Psaltaren 35:24 Psaltaren 35:25 Psaltaren 35:26 Psaltaren 35:27 Psaltaren 35:28



Översikt: Psalm 35 och längtan efter räddning
I denna bön av David uppvisas en intensiv vädjan till Herren inför en nästintill ofrånkomlig hotande fara. Psalmen 35 bär en stark ton av orättvisförföljelse och brinnande yrkande om noggrann uppmärksamhet från Gud. Vers 17 i SV1917 uttrycker en innerlig fråga: hur länge skall Herren se på denna ondska utan att ingripa? Denna fråga fångar en grundläggande mänsklig erfarenhet — likgiltighetens tid när frälsning verkar avlägsnad och livets kamp känns meningslös. Samtidigt finns där en underström av tro: den som ber vet att Gud hör och att hans rättvisa till sist kommer att upprättas.
Versen i dess sammanhang
I den större bilden står David under förföljelse av en grupp fiender som tvingar honom till bön, vrede och tålamod. Han ropar till Gud om att ingripa och befria honom från de hot som lejonets gap och får liknas vid. Bönens syfte är inte självförsvar som sådan utan Guds rättfärdiga ingripande och upprättelse av den rättfärdige i en värld som ovärderligt prövar honom.
Huvudlärdomen
Det centrala är vägen från kvarhållna tårar till förtröstans tro: när frälsningen känns långt borta uppmanas vi att vända blicken till Herren som hör rop och som i sin rättfärdighet rycker till när hoten närmar sig. Även om det kan kännas som en lång väntan, är Gud uppmärksam och kommer i sin tid att ge besked och befrielse.
Relationer till andra bibelpassager
Cross-referenceförklaringar:
Tillämpning
Vi kan känna igen oss i längtan efter omedelbar räddning, särskilt när orättvisor och personlig hot riktas mot oss. Bönens form måste vara uppriktig: vädjan blandas med tro på Guds godhet och hans trofasta minne. Denna vers uppmanar oss att bevara integritet i lidande och att vänta i hopp på att Gud verkar — inte alltid enligt vår tidsplan, men ändå enligt hans rättfärdiga plan.
Krossreferenser och kort förklaring
Sammanfattning
Psalmens 35:e salm fokuserar på den plågsamma frågan om när Gud ska ingripa mot dem som förföljer rättfärdige. Vers 17 uttrycker en önskan om omedelbar handling: Herre, hur länge ska du se detta? Bönens kärna i texten är förtröstan i Guds vila över all ondska. Genom hela psalmen lockas vi att hålla fast vid hoppet att Gud i sin tid kommer att upprätta rättfärdigheten och befria sitt folk.
Textgivna citat från klassiska kommentatorer (public domain):
Matthew Henry: "...de ropade till Gud i deras nöd, och De vet att deras hjälp kommer från Herren, som gör himmel och jord." [exakt kort citat finns i Henry-commentary samlingar]
Albert Barnes och Adam Clarke nämner i sina noteringar hur lidandets skugga ofta tjänar till att framhäva Guds rättfärdighet och trohet.