Old Testament
1 Mosebok 2 Mosebok 3 Mosebok 4 Mosebok 5 Mosebok Josua Domarboken Rut 1 Samuelsboken 2 Samuelsboken 1 Kungaboken 2 Kungaboken 1 Krönikeboken 2 Krönikeboken Esra Nehemja Ester Job Psaltaren Ordspråksboken Predikaren Höga Visan Jesaja Jeremia Klagovisorna Hesekiel Daniel Hosea Joel Amos Obadja Jona Mika Nahum Habackuk Sefanja Haggai Sakaria MalakiNew Testament
Matteus Markus Lukas Johannes Apostlagärningarna Romarbrevet 1 Korinthierbrevet 2 Korinthierbrevet Galaterbrevet Efesierbrevet Filipperbrevet Kolosserbrevet 1 Thessalonikerbrevet 2 Thessalonikerbrevet 1 Timotheosbrevet 2 Timotheosbrevet Titusbrevet Filemonbrevet Hebreerbrevet Jakobsbrevet 1 Petrusbrevet 2 Petrusbrevet 1 Johannesbrevet 2 Johannesbrevet 3 Johannesbrevet Judasbrevet UppenbarelsebokenChapter
Psaltaren 1 Psaltaren 2 Psaltaren 3 Psaltaren 4 Psaltaren 5 Psaltaren 6 Psaltaren 7 Psaltaren 8 Psaltaren 9 Psaltaren 10 Psaltaren 11 Psaltaren 12 Psaltaren 13 Psaltaren 14 Psaltaren 15 Psaltaren 16 Psaltaren 17 Psaltaren 18 Psaltaren 19 Psaltaren 20 Psaltaren 21 Psaltaren 22 Psaltaren 23 Psaltaren 24 Psaltaren 25 Psaltaren 26 Psaltaren 27 Psaltaren 28 Psaltaren 29 Psaltaren 30 Psaltaren 31 Psaltaren 32 Psaltaren 33 Psaltaren 34 Psaltaren 35 Psaltaren 36 Psaltaren 37 Psaltaren 38 Psaltaren 39 Psaltaren 40 Psaltaren 41 Psaltaren 42 Psaltaren 43 Psaltaren 44 Psaltaren 45 Psaltaren 46 Psaltaren 47 Psaltaren 48 Psaltaren 49 Psaltaren 50 Psaltaren 51 Psaltaren 52 Psaltaren 53 Psaltaren 54 Psaltaren 55 Psaltaren 56 Psaltaren 57 Psaltaren 58 Psaltaren 59 Psaltaren 60 Psaltaren 61 Psaltaren 62 Psaltaren 63 Psaltaren 64 Psaltaren 65 Psaltaren 66 Psaltaren 67 Psaltaren 68 Psaltaren 69 Psaltaren 70 Psaltaren 71 Psaltaren 72 Psaltaren 73 Psaltaren 74 Psaltaren 75 Psaltaren 76 Psaltaren 77 Psaltaren 78 Psaltaren 79 Psaltaren 80 Psaltaren 81 Psaltaren 82 Psaltaren 83 Psaltaren 84 Psaltaren 85 Psaltaren 86 Psaltaren 87 Psaltaren 88 Psaltaren 89 Psaltaren 90 Psaltaren 91 Psaltaren 92 Psaltaren 93 Psaltaren 94 Psaltaren 95 Psaltaren 96 Psaltaren 97 Psaltaren 98 Psaltaren 99 Psaltaren 100 Psaltaren 101 Psaltaren 102 Psaltaren 103 Psaltaren 104 Psaltaren 105 Psaltaren 106 Psaltaren 107 Psaltaren 108 Psaltaren 109 Psaltaren 110 Psaltaren 111 Psaltaren 112 Psaltaren 113 Psaltaren 114 Psaltaren 115 Psaltaren 116 Psaltaren 117 Psaltaren 118 Psaltaren 119 Psaltaren 120 Psaltaren 121 Psaltaren 122 Psaltaren 123 Psaltaren 124 Psaltaren 125 Psaltaren 126 Psaltaren 127 Psaltaren 128 Psaltaren 129 Psaltaren 130 Psaltaren 131 Psaltaren 132 Psaltaren 133 Psaltaren 134 Psaltaren 135 Psaltaren 136 Psaltaren 137 Psaltaren 138 Psaltaren 139 Psaltaren 140 Psaltaren 141 Psaltaren 142 Psaltaren 143 Psaltaren 144 Psaltaren 145 Psaltaren 146 Psaltaren 147 Psaltaren 148 Psaltaren 149 Psaltaren 150Verse
Psaltaren 22:1 Psaltaren 22:2 Psaltaren 22:3 Psaltaren 22:4 Psaltaren 22:5 Psaltaren 22:6 Psaltaren 22:7 Psaltaren 22:8 Psaltaren 22:9 Psaltaren 22:10 Psaltaren 22:11 Psaltaren 22:12 Psaltaren 22:13 Psaltaren 22:14 Psaltaren 22:15 Psaltaren 22:16 Psaltaren 22:17 Psaltaren 22:18 Psaltaren 22:19 Psaltaren 22:20 Psaltaren 22:21 Psaltaren 22:22 Psaltaren 22:23 Psaltaren 22:24 Psaltaren 22:25 Psaltaren 22:26 Psaltaren 22:27 Psaltaren 22:28 Psaltaren 22:29 Psaltaren 22:30 Psaltaren 22:31



Psalm 22:27 (SV1917) – Förväntan från ödmjuka och de som söker HERREN
I sammanhanget står psalmens tidigare lidande och rop till Gud som grund för hoppet. Versen uttrycker en framtida, universell respons: de ödmjuka och dem som söker HERREN skall äta, bli mätta och lova honom. Det är en bönfylld försäkran om att gudomlig trofasthet leder till näring och tillbedjan för alla som är uppriktigt efterfrågande av Gud.
Central betydelse
Versen förmedlar att Gud uppehåller de ödmjuka och de som vanligen söker honom. Det är inte bara materiell mättnad utan en rättfärdig och innerlig belåtenhet i Guds närvaro. Den som söker HERREN finner inte tomhet utan liv och mening som gör att hjärtat lever i evigheten. Detta är ett hopp som binder frälsning och lovprisning samman och pekar fram mot en tidsålder där folk från alla håll tillkännager Guds storverk.
Tre centrala teman
Relaterade avsnitt och jämförelser
– Liknande tanke finns i det gamla uttrycket att Gud är den som uppehåller de behövande och stärker de som tvivlar (se anslutningar i Salmernas tema om Guds försörjning).
– I en bredare kontext i Salmerna betonas ofta att de som söker Gud finner honom; detta speglas i löften om att Gud hör de ödmjuka och hjälper dem (se andra psalmer som kopplar bönens svar till ödmjukhet och sökande).
– Denna vers anknyter också till de räddnings- och lovprisningscenter som återkommer i profetisk och messiansk progression: att rikta hjärtat mot Gud leder till evigt liv och lovsång.
Praktisk tillämpning
I vardagen innebär detta uppmaning att omge livets behov med en ödmjuk bön och ett kontinuerligt sökande av Gud i ordning, bön och gemenskap. Gud erbjuder inte bara andlig näring utan en livets djup som gör alla yttre behov till tecken på Guds närvaro och trofasthet.
Kort sammanfattning
PS 22:27 lovar att de som är ödmjuka och som aktivt söker HERREN skall få det innerliga liv som Gud ger – en förening av mättnad, lovprisning och evighetssyn. Gud visar sin trofasthet mot dem som vänder sig till honom i sanning.
Konkret studieriktning
Cross-referenser: Salme 34:9–10 – Gud förebringar de som söker honom med trygg förvissning om hans vård; Salme 37:4 – att sökandet efter Gud leder till livliga och rättfärdiga resultat; Jesaja 55:1 – Gud bjuder alla som törstar till fri näring.
Avslutande tanke: Denna vers bär en biblisk teckenstruktur där ödmjukhet och bön förenas i ett löfte om mättnad och evighet – ett hopp som pekar fram mot fullbordad tillbedjan inför Gud.