Old Testament
1 Mosebok 2 Mosebok 3 Mosebok 4 Mosebok 5 Mosebok Josua Domarboken Rut 1 Samuelsboken 2 Samuelsboken 1 Kungaboken 2 Kungaboken 1 Krönikeboken 2 Krönikeboken Esra Nehemja Ester Job Psaltaren Ordspråksboken Predikaren Höga Visan Jesaja Jeremia Klagovisorna Hesekiel Daniel Hosea Joel Amos Obadja Jona Mika Nahum Habackuk Sefanja Haggai Sakaria MalakiNew Testament
Matteus Markus Lukas Johannes Apostlagärningarna Romarbrevet 1 Korinthierbrevet 2 Korinthierbrevet Galaterbrevet Efesierbrevet Filipperbrevet Kolosserbrevet 1 Thessalonikerbrevet 2 Thessalonikerbrevet 1 Timotheosbrevet 2 Timotheosbrevet Titusbrevet Filemonbrevet Hebreerbrevet Jakobsbrevet 1 Petrusbrevet 2 Petrusbrevet 1 Johannesbrevet 2 Johannesbrevet 3 Johannesbrevet Judasbrevet UppenbarelsebokenChapter
Psaltaren 1 Psaltaren 2 Psaltaren 3 Psaltaren 4 Psaltaren 5 Psaltaren 6 Psaltaren 7 Psaltaren 8 Psaltaren 9 Psaltaren 10 Psaltaren 11 Psaltaren 12 Psaltaren 13 Psaltaren 14 Psaltaren 15 Psaltaren 16 Psaltaren 17 Psaltaren 18 Psaltaren 19 Psaltaren 20 Psaltaren 21 Psaltaren 22 Psaltaren 23 Psaltaren 24 Psaltaren 25 Psaltaren 26 Psaltaren 27 Psaltaren 28 Psaltaren 29 Psaltaren 30 Psaltaren 31 Psaltaren 32 Psaltaren 33 Psaltaren 34 Psaltaren 35 Psaltaren 36 Psaltaren 37 Psaltaren 38 Psaltaren 39 Psaltaren 40 Psaltaren 41 Psaltaren 42 Psaltaren 43 Psaltaren 44 Psaltaren 45 Psaltaren 46 Psaltaren 47 Psaltaren 48 Psaltaren 49 Psaltaren 50 Psaltaren 51 Psaltaren 52 Psaltaren 53 Psaltaren 54 Psaltaren 55 Psaltaren 56 Psaltaren 57 Psaltaren 58 Psaltaren 59 Psaltaren 60 Psaltaren 61 Psaltaren 62 Psaltaren 63 Psaltaren 64 Psaltaren 65 Psaltaren 66 Psaltaren 67 Psaltaren 68 Psaltaren 69 Psaltaren 70 Psaltaren 71 Psaltaren 72 Psaltaren 73 Psaltaren 74 Psaltaren 75 Psaltaren 76 Psaltaren 77 Psaltaren 78 Psaltaren 79 Psaltaren 80 Psaltaren 81 Psaltaren 82 Psaltaren 83 Psaltaren 84 Psaltaren 85 Psaltaren 86 Psaltaren 87 Psaltaren 88 Psaltaren 89 Psaltaren 90 Psaltaren 91 Psaltaren 92 Psaltaren 93 Psaltaren 94 Psaltaren 95 Psaltaren 96 Psaltaren 97 Psaltaren 98 Psaltaren 99 Psaltaren 100 Psaltaren 101 Psaltaren 102 Psaltaren 103 Psaltaren 104 Psaltaren 105 Psaltaren 106 Psaltaren 107 Psaltaren 108 Psaltaren 109 Psaltaren 110 Psaltaren 111 Psaltaren 112 Psaltaren 113 Psaltaren 114 Psaltaren 115 Psaltaren 116 Psaltaren 117 Psaltaren 118 Psaltaren 119 Psaltaren 120 Psaltaren 121 Psaltaren 122 Psaltaren 123 Psaltaren 124 Psaltaren 125 Psaltaren 126 Psaltaren 127 Psaltaren 128 Psaltaren 129 Psaltaren 130 Psaltaren 131 Psaltaren 132 Psaltaren 133 Psaltaren 134 Psaltaren 135 Psaltaren 136 Psaltaren 137 Psaltaren 138 Psaltaren 139 Psaltaren 140 Psaltaren 141 Psaltaren 142 Psaltaren 143 Psaltaren 144 Psaltaren 145 Psaltaren 146 Psaltaren 147 Psaltaren 148 Psaltaren 149 Psaltaren 150Verse
Psaltaren 89:1 Psaltaren 89:2 Psaltaren 89:3 Psaltaren 89:4 Psaltaren 89:5 Psaltaren 89:6 Psaltaren 89:7 Psaltaren 89:8 Psaltaren 89:9 Psaltaren 89:10 Psaltaren 89:11 Psaltaren 89:12 Psaltaren 89:13 Psaltaren 89:14 Psaltaren 89:15 Psaltaren 89:16 Psaltaren 89:17 Psaltaren 89:18 Psaltaren 89:19 Psaltaren 89:20 Psaltaren 89:21 Psaltaren 89:22 Psaltaren 89:23 Psaltaren 89:24 Psaltaren 89:25 Psaltaren 89:26 Psaltaren 89:27 Psaltaren 89:28 Psaltaren 89:29 Psaltaren 89:30 Psaltaren 89:31 Psaltaren 89:32 Psaltaren 89:33 Psaltaren 89:34 Psaltaren 89:35 Psaltaren 89:36 Psaltaren 89:37 Psaltaren 89:38 Psaltaren 89:39 Psaltaren 89:40 Psaltaren 89:41 Psaltaren 89:42 Psaltaren 89:43 Psaltaren 89:44 Psaltaren 89:45 Psaltaren 89:46 Psaltaren 89:47 Psaltaren 89:48 Psaltaren 89:49 Psaltaren 89:50 Psaltaren 89:51 Psaltaren 89:52



Psalm 89:36 (SV1917): ”En gång har jag svurit det vid min helighet, och mitt löfte till David skall jag icke bryta.”
Varför detta verse är viktigt
Versen markerar Guds fasta trohet i en värld där kungars och människors löften ofta misslyckas. Genom att hålla sitt löfte till David legitimieras den messianska tron och Guds plan för Israels kungsal. Budskapet bär en trygghet: Guds ord står fast, och hans förbundsägare är säkra även när omständigheterna verkar välla omkull.
Originalkontext
Psalm 89 är en älskad konsert om Guds trofasthet och hans Edsbundna syfte gentemot Davids hus. Denna vers återgivs i en forhånande översyn där kungens rätt att regera förstås som del av ett gudomligt löfte. I sammanhanget riktas blickarna mot Guds helighet – det ovanliga, suveräna och hållbara som står över människans fluktuationer. När psalmdiktaren talar om att inte bryta löftet, pekar han mot den långsiktiga dimensionen i Guds plan: ett evigt tronfast avtal som upprätthåller kungariket och rättfärdighetens grund.
Huvudbudskap
Guds löfte till David är fundamentet. Det står fast eftersom det vilar på Guds helighet och hans trofasthet; inget mänskligt fel eller politiskt svängrum kan förhindra dess uppfyllelse. Det ger hopp även när ättlingarna till Davids hus möter prövningar, eftersom Guds tillförfört urval och plan gäller oavsett mänskliga omständigheter.
Teman som stärker texten
- Förbundstrohet: Gud håller vad han har lovat till de hans förbundsförbundna. - Kungadömet som Guds verk: Davids löfte menas i ljuset av Kristi kungars rike. - Helighet och trofasthet: Guds helighet garanterar att hans ord inte rycks upp av omständigheter.
Kommentarstöd från äldre källor (sammanfattat)
Denna vers har citerats i äldre kommentarer som betonar att Guds avtal om Davids hus inte skall förgås; det är en garanti som överlever nationsväxlingar och tidens prövningar. Matthew Henry påpekar att löftet byggdes på Guds trofasthet, inte Davids merit. Albert Barnes understryker att löftet pekar fram mot den Messias som skall uppfylla Davids dynasti. Adam Clarke menar att Guds helighet är den kraft som upprätthåller förbundet även i tider av nationell prövning. Dessa tankar samverkar i att visa hur det gudomliga löftet fungerar som trygghet för troende genom historien.
Korsreferenser
- 2 Sam 7:12–16: Guds återgivna löfte till David om hans tronföljd; förbindelse med Ps 89:s tema om evigt kungadöme. Förklarar varför Gud verkar genom Davids hus. - Rom 1:17 och Ef 3:20–21: Denna trofasthet blir fundament för tro och framtid i Kristus, där löften nås genom tron på Kristus. Förklarar hur Guds löfte blir universell i den nya edenskapa i Kristus. - Jes 9:7: Den konungsliga fredens rike ses i ljuset av Davids son, och därmed uppfylls löftet om rättfärdighet och säkerhet i Guds närvaro.
Avslutande reflektion
Psalmens ord uppmanar oss att sätta vårt hopp till en Gud vars löften är säkra. När vi möter osäkerhet i världen, kan vi vila i vetskapen att Gud inte bryter sina band. Likt Davids hus påminner oss detta om Kristi fullbordade verkan – den verkliga uppfyllelsen av Davids kungarike. Må vårt hjärta därigenom lära sig trofasthetens kultur: att hålla fast vid Guds ord, även när synligheten sviker.