Old Testament
1 Mosebok 2 Mosebok 3 Mosebok 4 Mosebok 5 Mosebok Josua Domarboken Rut 1 Samuelsboken 2 Samuelsboken 1 Kungaboken 2 Kungaboken 1 Krönikeboken 2 Krönikeboken Esra Nehemja Ester Job Psaltaren Ordspråksboken Predikaren Höga Visan Jesaja Jeremia Klagovisorna Hesekiel Daniel Hosea Joel Amos Obadja Jona Mika Nahum Habackuk Sefanja Haggai Sakaria MalakiNew Testament
Matteus Markus Lukas Johannes Apostlagärningarna Romarbrevet 1 Korinthierbrevet 2 Korinthierbrevet Galaterbrevet Efesierbrevet Filipperbrevet Kolosserbrevet 1 Thessalonikerbrevet 2 Thessalonikerbrevet 1 Timotheosbrevet 2 Timotheosbrevet Titusbrevet Filemonbrevet Hebreerbrevet Jakobsbrevet 1 Petrusbrevet 2 Petrusbrevet 1 Johannesbrevet 2 Johannesbrevet 3 Johannesbrevet Judasbrevet UppenbarelsebokenChapter
Psaltaren 1 Psaltaren 2 Psaltaren 3 Psaltaren 4 Psaltaren 5 Psaltaren 6 Psaltaren 7 Psaltaren 8 Psaltaren 9 Psaltaren 10 Psaltaren 11 Psaltaren 12 Psaltaren 13 Psaltaren 14 Psaltaren 15 Psaltaren 16 Psaltaren 17 Psaltaren 18 Psaltaren 19 Psaltaren 20 Psaltaren 21 Psaltaren 22 Psaltaren 23 Psaltaren 24 Psaltaren 25 Psaltaren 26 Psaltaren 27 Psaltaren 28 Psaltaren 29 Psaltaren 30 Psaltaren 31 Psaltaren 32 Psaltaren 33 Psaltaren 34 Psaltaren 35 Psaltaren 36 Psaltaren 37 Psaltaren 38 Psaltaren 39 Psaltaren 40 Psaltaren 41 Psaltaren 42 Psaltaren 43 Psaltaren 44 Psaltaren 45 Psaltaren 46 Psaltaren 47 Psaltaren 48 Psaltaren 49 Psaltaren 50 Psaltaren 51 Psaltaren 52 Psaltaren 53 Psaltaren 54 Psaltaren 55 Psaltaren 56 Psaltaren 57 Psaltaren 58 Psaltaren 59 Psaltaren 60 Psaltaren 61 Psaltaren 62 Psaltaren 63 Psaltaren 64 Psaltaren 65 Psaltaren 66 Psaltaren 67 Psaltaren 68 Psaltaren 69 Psaltaren 70 Psaltaren 71 Psaltaren 72 Psaltaren 73 Psaltaren 74 Psaltaren 75 Psaltaren 76 Psaltaren 77 Psaltaren 78 Psaltaren 79 Psaltaren 80 Psaltaren 81 Psaltaren 82 Psaltaren 83 Psaltaren 84 Psaltaren 85 Psaltaren 86 Psaltaren 87 Psaltaren 88 Psaltaren 89 Psaltaren 90 Psaltaren 91 Psaltaren 92 Psaltaren 93 Psaltaren 94 Psaltaren 95 Psaltaren 96 Psaltaren 97 Psaltaren 98 Psaltaren 99 Psaltaren 100 Psaltaren 101 Psaltaren 102 Psaltaren 103 Psaltaren 104 Psaltaren 105 Psaltaren 106 Psaltaren 107 Psaltaren 108 Psaltaren 109 Psaltaren 110 Psaltaren 111 Psaltaren 112 Psaltaren 113 Psaltaren 114 Psaltaren 115 Psaltaren 116 Psaltaren 117 Psaltaren 118 Psaltaren 119 Psaltaren 120 Psaltaren 121 Psaltaren 122 Psaltaren 123 Psaltaren 124 Psaltaren 125 Psaltaren 126 Psaltaren 127 Psaltaren 128 Psaltaren 129 Psaltaren 130 Psaltaren 131 Psaltaren 132 Psaltaren 133 Psaltaren 134 Psaltaren 135 Psaltaren 136 Psaltaren 137 Psaltaren 138 Psaltaren 139 Psaltaren 140 Psaltaren 141 Psaltaren 142 Psaltaren 143 Psaltaren 144 Psaltaren 145 Psaltaren 146 Psaltaren 147 Psaltaren 148 Psaltaren 149 Psaltaren 150Verse
Psaltaren 72:1 Psaltaren 72:2 Psaltaren 72:3 Psaltaren 72:4 Psaltaren 72:5 Psaltaren 72:6 Psaltaren 72:7 Psaltaren 72:8 Psaltaren 72:9 Psaltaren 72:10 Psaltaren 72:11 Psaltaren 72:12 Psaltaren 72:13 Psaltaren 72:14 Psaltaren 72:15 Psaltaren 72:16 Psaltaren 72:17 Psaltaren 72:18 Psaltaren 72:19 Psaltaren 72:20



Psaltaren 72:5 (SV1917) – Kort förklaring i sammanhanget
I Salomos väldiga bön om rättfärdig styrning och gudomlig rättvisa uttrycks ett hopp om varaktig välfärd och fred för rättfärdiga riken. Versen följer en rad bönor om kungens rättfärdiga styre och Guds ära bland folken. Här står bilden av välsignelse som sträcker sig över tidens gång: så länge solen varar och månen skiner, från släkte till släkte. Denna obändiga tidsbård sammanfattar den nytestamentliga tanken om Guds trofasthet och domarnas varaktiga natur – att rättfärdigheten och Guds ord håller över generationer.
Central betydelse
Versen uttrycker en varaktig välsignelse över kungadömet och folket under Guds herravälde. Den visar att Guds godhet inte är tillfällig utan har en beständig ordning som överskrider mänskligt liv och historiska förändringar. Tanken är att rättfärdiga styre och fred kommer att bestå så länge himlens och månens cykler står kvar – ett poetiskt sätt att säga: så länge Gud upprätthåller naturens ordning.
Tre centrala teman
Relationer till andra passager
• Det rör på Guds trofasthet och konungens rättfärdiga styre likt Templesa bönor om rättfärdighet i 2 Krön 7:14. När Guds folk lever i rättfärdighet, får världen se Hans ordning över generationer.
• Psalmerna talar ofta om Guds trofasthet genom skapelsens ordning (Psaltaren 89:2–3). Denna vers knyter samman Guds trofasthet med naturens beständighet och tidens kraft.
• Jesus citat i Lukas 1:68–69 visar hur Guds löften om fred och rättfärdighet når uppfyllelse i Messias, vilket ger en vidare förståelse för den varaktiga välsignelsen i psalmen.
Kort praktisk reflektion
I en tid av osäkerhet och snabba förändringar svarar denna vers som en påminnelse att vårt hopp inte är grundat i flyktiga makter utan i Guds trofasthet och i rättfärdigt ledarskap. Vi bör söka rättfärdighet i våra egna liv och stödja samhällen där rättvisa och omsorg om svaga gestaltar Guds rike i vardagen.
Avslutande sammanfattning
Psaltaren 72:5 betonar att välsignelse och rättfärdigt styre får bestående effekt över generationer, lika säkert som solens och månens cykler. Det pekar fram mot Guds trofasta ordning i skapelsen och i volymen av Hans kungadöme som uppfylls i Kristus.
Korsreferenser
– Psaltaren 89:2–3: Guds trofasthet binds till skapelsens ordning. Förklaring: Denna samstämmighet visar hur naturens stabilitet speglar Guds pålitliga löften.
– 2 Krön 7:14: Rättfärdigt ledarskap och omvändelse som vägen till välsignelse. Förklaring: Folkets ödmjukhet blir föregångare till Guds ingripande.
– Luk 1:68–69: Messias födelse och uppfylt hopp över generationer. Förklaring: Kristus förkroppsligar den varaktiga välsignelsen som psalmen pekar mot.
Obs: Inga längre citat från de nämnda kommentatorerna används här i sin helhet, men deras teman och tankegångar ligger till grund för den sammansatta förklaringen. Om du önskar kan vi lägga till korta, direkta citat i ett framtida tillägg.