Old Testament
1 Mosebok 2 Mosebok 3 Mosebok 4 Mosebok 5 Mosebok Josua Domarboken Rut 1 Samuelsboken 2 Samuelsboken 1 Kungaboken 2 Kungaboken 1 Krönikeboken 2 Krönikeboken Esra Nehemja Ester Job Psaltaren Ordspråksboken Predikaren Höga Visan Jesaja Jeremia Klagovisorna Hesekiel Daniel Hosea Joel Amos Obadja Jona Mika Nahum Habackuk Sefanja Haggai Sakaria MalakiNew Testament
Matteus Markus Lukas Johannes Apostlagärningarna Romarbrevet 1 Korinthierbrevet 2 Korinthierbrevet Galaterbrevet Efesierbrevet Filipperbrevet Kolosserbrevet 1 Thessalonikerbrevet 2 Thessalonikerbrevet 1 Timotheosbrevet 2 Timotheosbrevet Titusbrevet Filemonbrevet Hebreerbrevet Jakobsbrevet 1 Petrusbrevet 2 Petrusbrevet 1 Johannesbrevet 2 Johannesbrevet 3 Johannesbrevet Judasbrevet UppenbarelsebokenChapter
Psaltaren 1 Psaltaren 2 Psaltaren 3 Psaltaren 4 Psaltaren 5 Psaltaren 6 Psaltaren 7 Psaltaren 8 Psaltaren 9 Psaltaren 10 Psaltaren 11 Psaltaren 12 Psaltaren 13 Psaltaren 14 Psaltaren 15 Psaltaren 16 Psaltaren 17 Psaltaren 18 Psaltaren 19 Psaltaren 20 Psaltaren 21 Psaltaren 22 Psaltaren 23 Psaltaren 24 Psaltaren 25 Psaltaren 26 Psaltaren 27 Psaltaren 28 Psaltaren 29 Psaltaren 30 Psaltaren 31 Psaltaren 32 Psaltaren 33 Psaltaren 34 Psaltaren 35 Psaltaren 36 Psaltaren 37 Psaltaren 38 Psaltaren 39 Psaltaren 40 Psaltaren 41 Psaltaren 42 Psaltaren 43 Psaltaren 44 Psaltaren 45 Psaltaren 46 Psaltaren 47 Psaltaren 48 Psaltaren 49 Psaltaren 50 Psaltaren 51 Psaltaren 52 Psaltaren 53 Psaltaren 54 Psaltaren 55 Psaltaren 56 Psaltaren 57 Psaltaren 58 Psaltaren 59 Psaltaren 60 Psaltaren 61 Psaltaren 62 Psaltaren 63 Psaltaren 64 Psaltaren 65 Psaltaren 66 Psaltaren 67 Psaltaren 68 Psaltaren 69 Psaltaren 70 Psaltaren 71 Psaltaren 72 Psaltaren 73 Psaltaren 74 Psaltaren 75 Psaltaren 76 Psaltaren 77 Psaltaren 78 Psaltaren 79 Psaltaren 80 Psaltaren 81 Psaltaren 82 Psaltaren 83 Psaltaren 84 Psaltaren 85 Psaltaren 86 Psaltaren 87 Psaltaren 88 Psaltaren 89 Psaltaren 90 Psaltaren 91 Psaltaren 92 Psaltaren 93 Psaltaren 94 Psaltaren 95 Psaltaren 96 Psaltaren 97 Psaltaren 98 Psaltaren 99 Psaltaren 100 Psaltaren 101 Psaltaren 102 Psaltaren 103 Psaltaren 104 Psaltaren 105 Psaltaren 106 Psaltaren 107 Psaltaren 108 Psaltaren 109 Psaltaren 110 Psaltaren 111 Psaltaren 112 Psaltaren 113 Psaltaren 114 Psaltaren 115 Psaltaren 116 Psaltaren 117 Psaltaren 118 Psaltaren 119 Psaltaren 120 Psaltaren 121 Psaltaren 122 Psaltaren 123 Psaltaren 124 Psaltaren 125 Psaltaren 126 Psaltaren 127 Psaltaren 128 Psaltaren 129 Psaltaren 130 Psaltaren 131 Psaltaren 132 Psaltaren 133 Psaltaren 134 Psaltaren 135 Psaltaren 136 Psaltaren 137 Psaltaren 138 Psaltaren 139 Psaltaren 140 Psaltaren 141 Psaltaren 142 Psaltaren 143 Psaltaren 144 Psaltaren 145 Psaltaren 146 Psaltaren 147 Psaltaren 148 Psaltaren 149 Psaltaren 150Verse
Psaltaren 73:1 Psaltaren 73:2 Psaltaren 73:3 Psaltaren 73:4 Psaltaren 73:5 Psaltaren 73:6 Psaltaren 73:7 Psaltaren 73:8 Psaltaren 73:9 Psaltaren 73:10 Psaltaren 73:11 Psaltaren 73:12 Psaltaren 73:13 Psaltaren 73:14 Psaltaren 73:15 Psaltaren 73:16 Psaltaren 73:17 Psaltaren 73:18 Psaltaren 73:19 Psaltaren 73:20 Psaltaren 73:21 Psaltaren 73:22 Psaltaren 73:23 Psaltaren 73:24 Psaltaren 73:25 Psaltaren 73:26 Psaltaren 73:27 Psaltaren 73:28



Psalm 73:20 (SV1917) – Varför vi kan lita när illusionen sveks
Varje människa möter tider av förvirring när rättvisa verkar försvinna och de otillbörliga blommar. Denna vers påminner om att Guds dom över människors tecknade drömmar och fjärran hopp ofta ser ut som en bild i sömnen – verkligheten försvinner när man vaknar. Den beskriver hur Gud ser bort de människors livslöften som bara var lätta skuggor, och hur dessa skuggor försvinner när ögonen öppnas. I kontexten till psalmen är detta en bekräftelse av gudomlig rättvisa: det som föreföll viktigt i stundens ljus står i skugga när Guds dom avslöjar sanning.
Den ursprungliga kontexten
Psalmen 73 är en inbjudan till ärlig reflektion om hur rättfärdiga lever mitt bland världens frestelser och hur ibland de fromma upplever att deras tro utmanas av de triumferande och tuffa omständigheterna. Vers 20 talar direkt om hur världsliga värden kan liknas vid drömbilder som inte består när man vaknar. Det visar att Guds öga ser genom illusionerna och att det som verkar starkt i ögonblicket ofta är tomt när Gud granskar hjärtat.
Kärnan i budskapet
Huvudpoängen är att människans bedrägliga uppfattningar om vad som ger verkligt värde upphör när Gud ingriper. De som ser världen genom yttre framgångar kan få upplevelsen av att allt är meningslöst, men psalmförfattaren uppmuntrar till förtröstan: Gud håller, vakande och rättvisa kommer att uppenbaras. Versen fungerar som en inbjudan att förankra sin tro i Gud och inte i skuggor som bleknar när verkligheten träffar.
Tematiska kopplingar
Närliggande teologiska linjer
Kommentarer från äldre källor understryker att psalmen ofta går från tvivel till tro; när människan ser verkligheten i full beskärning, blir det tydligt att de mänskliga värdena inte håller. Det uppmanar hållfasthet i Guds plan: än så länge är budskapet att Gud bevarar de trogna och avslöjar världens tomhet.
Korsreferenser och korta förklaringar
- Job 19:25–27: Trots lidande ser den rättfärdige sin hopp i Guds upprättelse; verkligheten är inte längre begränsad till ytlighet.
- Predikaren 1:2–3: Tomhetens tema i mänsklig strävan och den cyclicitet som undervisar oss att söka något beständigt.
- Hebreerbrevet 11:1: Tro som gör det osynliga närvarande; tills Gud avslöjar fullt.
Andlig övning och tillämpning
Om du upplever att livets drömmar bleknar eller att rättvisa känns avlägsen, behåll din blick vid Gud. Be, granska ditt hjärta och påminn dig om att Gud ser vad som verkligen räknas. Låt inte yttre framgångar eller andras framgångar skugga din tro; håll fast vid Guds trofasthet, så uppstår en stabil grund även när drömbilderna försvinner.
Kort sammanfattning
Psalmens bild av drömmen och skuggbilden fungerar som en verklig påminnelse: vad som ser starkt ut i världen är ofta flyktigt, men Gud bevarar dem som litar på honom. Genom vakna ögon ser vi verklig verklighet; det som var drömmen blir en rök när Herrens ljus faller över allt.
Fontän av citat: Inga fullständiga citat från Matthew Henry, Albert Barnes eller Adam Clarke återges i denna avsnitt, men deras traditioner bidrar till förståelsen av att tro får sin kraft när illusionen upphör.