Old Testament
1 Mosebok 2 Mosebok 3 Mosebok 4 Mosebok 5 Mosebok Josua Domarboken Rut 1 Samuelsboken 2 Samuelsboken 1 Kungaboken 2 Kungaboken 1 Krönikeboken 2 Krönikeboken Esra Nehemja Ester Job Psaltaren Ordspråksboken Predikaren Höga Visan Jesaja Jeremia Klagovisorna Hesekiel Daniel Hosea Joel Amos Obadja Jona Mika Nahum Habackuk Sefanja Haggai Sakaria MalakiNew Testament
Matteus Markus Lukas Johannes Apostlagärningarna Romarbrevet 1 Korinthierbrevet 2 Korinthierbrevet Galaterbrevet Efesierbrevet Filipperbrevet Kolosserbrevet 1 Thessalonikerbrevet 2 Thessalonikerbrevet 1 Timotheosbrevet 2 Timotheosbrevet Titusbrevet Filemonbrevet Hebreerbrevet Jakobsbrevet 1 Petrusbrevet 2 Petrusbrevet 1 Johannesbrevet 2 Johannesbrevet 3 Johannesbrevet Judasbrevet UppenbarelsebokenChapter
Psaltaren 1 Psaltaren 2 Psaltaren 3 Psaltaren 4 Psaltaren 5 Psaltaren 6 Psaltaren 7 Psaltaren 8 Psaltaren 9 Psaltaren 10 Psaltaren 11 Psaltaren 12 Psaltaren 13 Psaltaren 14 Psaltaren 15 Psaltaren 16 Psaltaren 17 Psaltaren 18 Psaltaren 19 Psaltaren 20 Psaltaren 21 Psaltaren 22 Psaltaren 23 Psaltaren 24 Psaltaren 25 Psaltaren 26 Psaltaren 27 Psaltaren 28 Psaltaren 29 Psaltaren 30 Psaltaren 31 Psaltaren 32 Psaltaren 33 Psaltaren 34 Psaltaren 35 Psaltaren 36 Psaltaren 37 Psaltaren 38 Psaltaren 39 Psaltaren 40 Psaltaren 41 Psaltaren 42 Psaltaren 43 Psaltaren 44 Psaltaren 45 Psaltaren 46 Psaltaren 47 Psaltaren 48 Psaltaren 49 Psaltaren 50 Psaltaren 51 Psaltaren 52 Psaltaren 53 Psaltaren 54 Psaltaren 55 Psaltaren 56 Psaltaren 57 Psaltaren 58 Psaltaren 59 Psaltaren 60 Psaltaren 61 Psaltaren 62 Psaltaren 63 Psaltaren 64 Psaltaren 65 Psaltaren 66 Psaltaren 67 Psaltaren 68 Psaltaren 69 Psaltaren 70 Psaltaren 71 Psaltaren 72 Psaltaren 73 Psaltaren 74 Psaltaren 75 Psaltaren 76 Psaltaren 77 Psaltaren 78 Psaltaren 79 Psaltaren 80 Psaltaren 81 Psaltaren 82 Psaltaren 83 Psaltaren 84 Psaltaren 85 Psaltaren 86 Psaltaren 87 Psaltaren 88 Psaltaren 89 Psaltaren 90 Psaltaren 91 Psaltaren 92 Psaltaren 93 Psaltaren 94 Psaltaren 95 Psaltaren 96 Psaltaren 97 Psaltaren 98 Psaltaren 99 Psaltaren 100 Psaltaren 101 Psaltaren 102 Psaltaren 103 Psaltaren 104 Psaltaren 105 Psaltaren 106 Psaltaren 107 Psaltaren 108 Psaltaren 109 Psaltaren 110 Psaltaren 111 Psaltaren 112 Psaltaren 113 Psaltaren 114 Psaltaren 115 Psaltaren 116 Psaltaren 117 Psaltaren 118 Psaltaren 119 Psaltaren 120 Psaltaren 121 Psaltaren 122 Psaltaren 123 Psaltaren 124 Psaltaren 125 Psaltaren 126 Psaltaren 127 Psaltaren 128 Psaltaren 129 Psaltaren 130 Psaltaren 131 Psaltaren 132 Psaltaren 133 Psaltaren 134 Psaltaren 135 Psaltaren 136 Psaltaren 137 Psaltaren 138 Psaltaren 139 Psaltaren 140 Psaltaren 141 Psaltaren 142 Psaltaren 143 Psaltaren 144 Psaltaren 145 Psaltaren 146 Psaltaren 147 Psaltaren 148 Psaltaren 149 Psaltaren 150Verse
Psaltaren 73:1 Psaltaren 73:2 Psaltaren 73:3 Psaltaren 73:4 Psaltaren 73:5 Psaltaren 73:6 Psaltaren 73:7 Psaltaren 73:8 Psaltaren 73:9 Psaltaren 73:10 Psaltaren 73:11 Psaltaren 73:12 Psaltaren 73:13 Psaltaren 73:14 Psaltaren 73:15 Psaltaren 73:16 Psaltaren 73:17 Psaltaren 73:18 Psaltaren 73:19 Psaltaren 73:20 Psaltaren 73:21 Psaltaren 73:22 Psaltaren 73:23 Psaltaren 73:24 Psaltaren 73:25 Psaltaren 73:26 Psaltaren 73:27 Psaltaren 73:28



Psalm 73:15 (SV1917): När jag säger ”Så vill jag lära”
Versen följer Asafs livliga uppräkning av hur det verkar som om de ogudaktiga blomstrar medan de rättfärdiga får lida. I sammanhanget överväger psalmisten vikten av att hålla fast vid lydnad och rättfärdighet när hans egna tankar frestas att smala in på en lättare väg. Om han i stunden hade uttryckt en viljeinriktning att undervisa andra i sina egna planer, hade han därmed avväpt och fört bort följeslagare från ett sant sätt att följa Gud. Versen fungerar som en personlig varning: det största ansvaret i att undervisa andra är att leva i överensstämmelse med Guds ord och den tro som man predikar.
Central innebörd
Texten antyder att det förtalas när en lärare först överger integritet för att uppnå en personlig lärotanke. Att öppet säga att man vill undervisa innebär ett stort ansvar: läraren står som förebild, och ord kräver handling. psalmisten erkänner att hans eget offentliga vittnesbörd kan bli missriktat om han hade använt kunskap som förevändning för själviskhet eller egenmakt. Därför tvekar han och väger ordet innan han tar på sig rollen som lärare.
Tre centrala teman
Relaterade passager
• Rom 11:22–23 – Gud bevarar de som står fasta i nåden; var inte övermodig utan håll fast vid nådens ordning. Förklaring: undervisning kräver ödmjukhet och trohet.
• Jak 3:1 – Läraryrket är allvarligt och kräver noggrannhet; ord som predikas får inte förespegla bättre liv men utan praktisk efterlevnad. Förklaring: ord och gärning hör ihop.
• 2 Tim 4:2 – Predika ordet, var redo när tiden är inne; håll fast vid sanningen utan att vika för omständigheter. Förklaring: sanningens budskap förtjänar ett liv i samklang.
Praktisk tillämpning
För troende som undervisar eller leder, uppmanas man att regelbundet fråga sig: lever jag det jag undervisar? Är mina motiv att ära Gud eller dra nytta av andras uppmärksamhet? Så länge man söker Guds rike först och låter Skriften styra undervisningen, kan man vara säker på att ens ord hjälper och vägleder, snarare än att vilseleda.
Sammanfattning
Psalmistens ord i 73:15 manar till ödmjukhet och ansvar i rollen som lärare. Att vilja lära andra är ädlare när det sker i lydnad till Gud och med ett liv som överensstämmer med det som predikas. Det är en anvisning till att vårda sin tro och sin predikan i förening så att undervisningen blir en verklig nåd för andra.
Exakta citat från äldre public domain-kommentatorer i denna sammanfattning nämner: