Old Testament
1 Mosebok 2 Mosebok 3 Mosebok 4 Mosebok 5 Mosebok Josua Domarboken Rut 1 Samuelsboken 2 Samuelsboken 1 Kungaboken 2 Kungaboken 1 Krönikeboken 2 Krönikeboken Esra Nehemja Ester Job Psaltaren Ordspråksboken Predikaren Höga Visan Jesaja Jeremia Klagovisorna Hesekiel Daniel Hosea Joel Amos Obadja Jona Mika Nahum Habackuk Sefanja Haggai Sakaria MalakiNew Testament
Matteus Markus Lukas Johannes Apostlagärningarna Romarbrevet 1 Korinthierbrevet 2 Korinthierbrevet Galaterbrevet Efesierbrevet Filipperbrevet Kolosserbrevet 1 Thessalonikerbrevet 2 Thessalonikerbrevet 1 Timotheosbrevet 2 Timotheosbrevet Titusbrevet Filemonbrevet Hebreerbrevet Jakobsbrevet 1 Petrusbrevet 2 Petrusbrevet 1 Johannesbrevet 2 Johannesbrevet 3 Johannesbrevet Judasbrevet UppenbarelsebokenChapter
Psaltaren 1 Psaltaren 2 Psaltaren 3 Psaltaren 4 Psaltaren 5 Psaltaren 6 Psaltaren 7 Psaltaren 8 Psaltaren 9 Psaltaren 10 Psaltaren 11 Psaltaren 12 Psaltaren 13 Psaltaren 14 Psaltaren 15 Psaltaren 16 Psaltaren 17 Psaltaren 18 Psaltaren 19 Psaltaren 20 Psaltaren 21 Psaltaren 22 Psaltaren 23 Psaltaren 24 Psaltaren 25 Psaltaren 26 Psaltaren 27 Psaltaren 28 Psaltaren 29 Psaltaren 30 Psaltaren 31 Psaltaren 32 Psaltaren 33 Psaltaren 34 Psaltaren 35 Psaltaren 36 Psaltaren 37 Psaltaren 38 Psaltaren 39 Psaltaren 40 Psaltaren 41 Psaltaren 42 Psaltaren 43 Psaltaren 44 Psaltaren 45 Psaltaren 46 Psaltaren 47 Psaltaren 48 Psaltaren 49 Psaltaren 50 Psaltaren 51 Psaltaren 52 Psaltaren 53 Psaltaren 54 Psaltaren 55 Psaltaren 56 Psaltaren 57 Psaltaren 58 Psaltaren 59 Psaltaren 60 Psaltaren 61 Psaltaren 62 Psaltaren 63 Psaltaren 64 Psaltaren 65 Psaltaren 66 Psaltaren 67 Psaltaren 68 Psaltaren 69 Psaltaren 70 Psaltaren 71 Psaltaren 72 Psaltaren 73 Psaltaren 74 Psaltaren 75 Psaltaren 76 Psaltaren 77 Psaltaren 78 Psaltaren 79 Psaltaren 80 Psaltaren 81 Psaltaren 82 Psaltaren 83 Psaltaren 84 Psaltaren 85 Psaltaren 86 Psaltaren 87 Psaltaren 88 Psaltaren 89 Psaltaren 90 Psaltaren 91 Psaltaren 92 Psaltaren 93 Psaltaren 94 Psaltaren 95 Psaltaren 96 Psaltaren 97 Psaltaren 98 Psaltaren 99 Psaltaren 100 Psaltaren 101 Psaltaren 102 Psaltaren 103 Psaltaren 104 Psaltaren 105 Psaltaren 106 Psaltaren 107 Psaltaren 108 Psaltaren 109 Psaltaren 110 Psaltaren 111 Psaltaren 112 Psaltaren 113 Psaltaren 114 Psaltaren 115 Psaltaren 116 Psaltaren 117 Psaltaren 118 Psaltaren 119 Psaltaren 120 Psaltaren 121 Psaltaren 122 Psaltaren 123 Psaltaren 124 Psaltaren 125 Psaltaren 126 Psaltaren 127 Psaltaren 128 Psaltaren 129 Psaltaren 130 Psaltaren 131 Psaltaren 132 Psaltaren 133 Psaltaren 134 Psaltaren 135 Psaltaren 136 Psaltaren 137 Psaltaren 138 Psaltaren 139 Psaltaren 140 Psaltaren 141 Psaltaren 142 Psaltaren 143 Psaltaren 144 Psaltaren 145 Psaltaren 146 Psaltaren 147 Psaltaren 148 Psaltaren 149 Psaltaren 150Verse
Psaltaren 73:1 Psaltaren 73:2 Psaltaren 73:3 Psaltaren 73:4 Psaltaren 73:5 Psaltaren 73:6 Psaltaren 73:7 Psaltaren 73:8 Psaltaren 73:9 Psaltaren 73:10 Psaltaren 73:11 Psaltaren 73:12 Psaltaren 73:13 Psaltaren 73:14 Psaltaren 73:15 Psaltaren 73:16 Psaltaren 73:17 Psaltaren 73:18 Psaltaren 73:19 Psaltaren 73:20 Psaltaren 73:21 Psaltaren 73:22 Psaltaren 73:23 Psaltaren 73:24 Psaltaren 73:25 Psaltaren 73:26 Psaltaren 73:27 Psaltaren 73:28

Varför denna vers är viktig
Psaltaren 73:10 fångar en djup insikt om hur rättfärdiga och orättfärdiga människor lever sida vid sida, och hur missnöjet över deras överflöd och överdrivna synlighet kan leda till att följeslagare vänds bort och förfriskas av syndens lockelser. Versen visar hur salmisten ser en värld där de som lever efter marktänkande och makt får stöd och tillbedjan hos människorna omkring dem, ett fenomen som väcker frågor om rättvisa och trofasthet inför Gud. För den som söker efter en rättfärdighetsgrund i vardagen blir det en belysning av frestelsen att följa glans och överflöd istället för sann hängivenhet.
Originalkontext och huvudbudskap
Under sin vandring i könets värld står psalmdiktaren mitt i en konflikt mellan rättfärdiga och ogudaktiga livsval. Han observerar hur de ogudaktiga verkar ha fri tillgång till världens njutningar och överflöd, medan trofasta ofta står i skuggan. Versen uttrycker en officiell iakttagelse: människorna omkring dem vänder sig till dem och dricker deras ord och närvaro som om deras liv var ett vattenhimmel av säkerhet. Denna bild – att “så in vattnet i fulla drag” – fångar människors gensvar på erbjudanden som trygghet utan krav på gudsförpliktelser. Tolkningen pekar på ett mänskligt fenomen: när världen verkar ge lättnader ser man hur andra småningom överger sannheten för att följa det upplevda flödet av liv och lättja.
Primär budskap och teman
Viktiga teologiska nyttigheter
Salmisten uppmanar läsaren att inte låta yttre framgång definiera vad som är rätt. Det pekar mot en helhetssyn där Gud är vår fasta punkt, även när samhällelig värdering favoriserar andra vägar. Texten leder läsaren till en materia om rättfärdighetens karaktär: den kommer inte av världens vann, utan av Gud själv och hans trofasthet mot dem som håller fast vid honom.
Korsfästen och jämförelser
När man jämför med de klassiska samlingskommentarerna, ser man hur de tidiga teologerna ofta betonar människors flyktiga trygghet i yttre rikedom och hur detta står i spänn med salmisten som söker Guds rättfärdighet som vila. Liknande teman återkommer i salmer där överflöd och samhällelig framgång inte automatiskt indikerar Guds fästande eller rättfärdighet.
Cross-references
Ps 37:1–2 – varnar för frestelsen att avundas de ogudaktiga och deras snabba framgång. Förklarar hur gudfruktiga finner sin styrka i Guds stolthet snarare än världens pris. Förklarar hur rättfärdiga får sin upprättelse i Guds tid.
Ords 11:28 – den som förlitar sig på sina egna rikedomar faller; den som litar på Herren står fasta. Hjälper till att förstå riskerna med att sätta hopp till världens överflöd.
Jak 4:4 – kallar troende till trohet mot Gud när de frestas av världens vänskap; påminner om intet värde att vara vän till världen när man är Guds vän.
Praktisk tillämpning
För den troende är versen en uppmaning att behålla Guds ord som sin ledstjärna i mötet med samhällelig press. Den manar till ödmjukhet inför Guds dom och trohet mot hans vilja, även när kulturen inbjuder till att “dricka vattnet i fulla drag” i garantier som inte håller i längden.
Avslutande tanke
Psalmen visar att kärnan inte är avsaknad av problem utan rätt svar på dem: hålla fast vid Gud och hans vishet även när det yttre verkar erbjuda en bättre väg. Det är en uppmaning till trons tålamod och tillförlitlighet i Gud, som håller fast vid sina löften även då tyngden av omvärldens tryck känns tung.