Old Testament
1 Mosebok 2 Mosebok 3 Mosebok 4 Mosebok 5 Mosebok Josua Domarboken Rut 1 Samuelsboken 2 Samuelsboken 1 Kungaboken 2 Kungaboken 1 Krönikeboken 2 Krönikeboken Esra Nehemja Ester Job Psaltaren Ordspråksboken Predikaren Höga Visan Jesaja Jeremia Klagovisorna Hesekiel Daniel Hosea Joel Amos Obadja Jona Mika Nahum Habackuk Sefanja Haggai Sakaria MalakiNew Testament
Matteus Markus Lukas Johannes Apostlagärningarna Romarbrevet 1 Korinthierbrevet 2 Korinthierbrevet Galaterbrevet Efesierbrevet Filipperbrevet Kolosserbrevet 1 Thessalonikerbrevet 2 Thessalonikerbrevet 1 Timotheosbrevet 2 Timotheosbrevet Titusbrevet Filemonbrevet Hebreerbrevet Jakobsbrevet 1 Petrusbrevet 2 Petrusbrevet 1 Johannesbrevet 2 Johannesbrevet 3 Johannesbrevet Judasbrevet UppenbarelsebokenChapter
Psaltaren 1 Psaltaren 2 Psaltaren 3 Psaltaren 4 Psaltaren 5 Psaltaren 6 Psaltaren 7 Psaltaren 8 Psaltaren 9 Psaltaren 10 Psaltaren 11 Psaltaren 12 Psaltaren 13 Psaltaren 14 Psaltaren 15 Psaltaren 16 Psaltaren 17 Psaltaren 18 Psaltaren 19 Psaltaren 20 Psaltaren 21 Psaltaren 22 Psaltaren 23 Psaltaren 24 Psaltaren 25 Psaltaren 26 Psaltaren 27 Psaltaren 28 Psaltaren 29 Psaltaren 30 Psaltaren 31 Psaltaren 32 Psaltaren 33 Psaltaren 34 Psaltaren 35 Psaltaren 36 Psaltaren 37 Psaltaren 38 Psaltaren 39 Psaltaren 40 Psaltaren 41 Psaltaren 42 Psaltaren 43 Psaltaren 44 Psaltaren 45 Psaltaren 46 Psaltaren 47 Psaltaren 48 Psaltaren 49 Psaltaren 50 Psaltaren 51 Psaltaren 52 Psaltaren 53 Psaltaren 54 Psaltaren 55 Psaltaren 56 Psaltaren 57 Psaltaren 58 Psaltaren 59 Psaltaren 60 Psaltaren 61 Psaltaren 62 Psaltaren 63 Psaltaren 64 Psaltaren 65 Psaltaren 66 Psaltaren 67 Psaltaren 68 Psaltaren 69 Psaltaren 70 Psaltaren 71 Psaltaren 72 Psaltaren 73 Psaltaren 74 Psaltaren 75 Psaltaren 76 Psaltaren 77 Psaltaren 78 Psaltaren 79 Psaltaren 80 Psaltaren 81 Psaltaren 82 Psaltaren 83 Psaltaren 84 Psaltaren 85 Psaltaren 86 Psaltaren 87 Psaltaren 88 Psaltaren 89 Psaltaren 90 Psaltaren 91 Psaltaren 92 Psaltaren 93 Psaltaren 94 Psaltaren 95 Psaltaren 96 Psaltaren 97 Psaltaren 98 Psaltaren 99 Psaltaren 100 Psaltaren 101 Psaltaren 102 Psaltaren 103 Psaltaren 104 Psaltaren 105 Psaltaren 106 Psaltaren 107 Psaltaren 108 Psaltaren 109 Psaltaren 110 Psaltaren 111 Psaltaren 112 Psaltaren 113 Psaltaren 114 Psaltaren 115 Psaltaren 116 Psaltaren 117 Psaltaren 118 Psaltaren 119 Psaltaren 120 Psaltaren 121 Psaltaren 122 Psaltaren 123 Psaltaren 124 Psaltaren 125 Psaltaren 126 Psaltaren 127 Psaltaren 128 Psaltaren 129 Psaltaren 130 Psaltaren 131 Psaltaren 132 Psaltaren 133 Psaltaren 134 Psaltaren 135 Psaltaren 136 Psaltaren 137 Psaltaren 138 Psaltaren 139 Psaltaren 140 Psaltaren 141 Psaltaren 142 Psaltaren 143 Psaltaren 144 Psaltaren 145 Psaltaren 146 Psaltaren 147 Psaltaren 148 Psaltaren 149 Psaltaren 150Verse
Psaltaren 31:1 Psaltaren 31:2 Psaltaren 31:3 Psaltaren 31:4 Psaltaren 31:5 Psaltaren 31:6 Psaltaren 31:7 Psaltaren 31:8 Psaltaren 31:9 Psaltaren 31:10 Psaltaren 31:11 Psaltaren 31:12 Psaltaren 31:13 Psaltaren 31:14 Psaltaren 31:15 Psaltaren 31:16 Psaltaren 31:17 Psaltaren 31:18 Psaltaren 31:19 Psaltaren 31:20 Psaltaren 31:21 Psaltaren 31:22 Psaltaren 31:23 Psaltaren 31:24



Bibelkommentar till Psaltaren 31:2 (SV1917)
Huvudpoäng: Denna bön är en tydlig uttryck för ett tryggt flykt till Herren i nödnöt och ett rop på Hans rättfärdiga handlingskraft. Tillflykten till Herren sägs inte bara som ett begärelsefullt rop utan som ett förtroendefullt vändande mot den personliga Guds rättfärdighet och räddning.
Litterär kontext och centralt tema
Psalm 31 är en psalm av tillförlitlig rop till Gud i nöd, präglad av personligt förtröstan och försäkran om Guds trofasthet. I vers 2 ber psalmisten Herre om att låta honom nå fram i en räddning som inte kommer till stånd av egen styrka utan genom Guds rättfärdighet. Denna struktur speglar ett liv i ständig beroendeställning till Gud: rop, tillflykt och bekräftelse av Hans trofasthet.
Teologisk betydelse
Versen framhäver tre sammanflätade sanningar: attentiv övertygelse om nödens allvar, tillflyktens person och Guds rättfärdighet som vägen till räddning. Att vända sig till Gud som tillflykt understryker en relationell tro snarare än en serie ytterskydd. Rättfärdighetens roll visar att Guds ingripande inte kommer som en ogenomtänkt hjälp utan som en rättvisa och pålitlig åtgärd mot fara och skam.
Historiska och teologiska synpunkter från äldre kommentarer
Liknande reflektioner finner man hos äldre kommentatorer som Matthew Henry, Albert Barnes och Adam Clarke, där de ofta lyfter fram att Faderns rättfärdighet blir säkraste skyddet mot skam och förlust av hopp. Deras sammanhängande poäng är att tillflykten till Gud inte är ett flyktmönster utan ett aktivt åkande i Hans rättfärdighet som leder till befrielse.
Följande är sammanfattande citat i kort form (utan att återge längre utdrag):
Kopplingar till andra skrifter
- Tillflykt och skydd i Gud förekommer också i andra psaltar som bär liknande tema: rop om räddning och trygghet under Guds vårdnad. Korsbefläckningar i poesi och prosa i Gamla Testamentet speglar en tro som söker Guds ansikte.
- Rättfärdighetens betydelse i gudomlig räddning finns i profetiska och religiösa stunder där Gud handlar i rättfärdighet för att upprätta rättvisa och bevara trofasthet.
- Nådens och rättfärdighetens relation återkommer i Nya testamentet där Kristus ses som den som uppfyller Guds rättfärdighet och där tro blir till rättfärdiggelse.
Reflektionsfrågor
Sammanfattande avslutning
Ps 31:2 säger tillfälligt och klart: Till dig, Herre, tar jag min tillflykt; låt mig aldrig komma på skam, befria mig genom din rättfärdighet. Budskapet är enkelt men djupt: vår trygghet står i att Gud ingriper enligt Hans rättfärdiga natur. Vi uppmanas att hålla fast vid Hans trofasthet och att vår bön är ett förtroende för Hans rättvisa över våra liv.