Old Testament
1 Mosebok 2 Mosebok 3 Mosebok 4 Mosebok 5 Mosebok Josua Domarboken Rut 1 Samuelsboken 2 Samuelsboken 1 Kungaboken 2 Kungaboken 1 Krönikeboken 2 Krönikeboken Esra Nehemja Ester Job Psaltaren Ordspråksboken Predikaren Höga Visan Jesaja Jeremia Klagovisorna Hesekiel Daniel Hosea Joel Amos Obadja Jona Mika Nahum Habackuk Sefanja Haggai Sakaria MalakiNew Testament
Matteus Markus Lukas Johannes Apostlagärningarna Romarbrevet 1 Korinthierbrevet 2 Korinthierbrevet Galaterbrevet Efesierbrevet Filipperbrevet Kolosserbrevet 1 Thessalonikerbrevet 2 Thessalonikerbrevet 1 Timotheosbrevet 2 Timotheosbrevet Titusbrevet Filemonbrevet Hebreerbrevet Jakobsbrevet 1 Petrusbrevet 2 Petrusbrevet 1 Johannesbrevet 2 Johannesbrevet 3 Johannesbrevet Judasbrevet UppenbarelsebokenChapter
Psaltaren 1 Psaltaren 2 Psaltaren 3 Psaltaren 4 Psaltaren 5 Psaltaren 6 Psaltaren 7 Psaltaren 8 Psaltaren 9 Psaltaren 10 Psaltaren 11 Psaltaren 12 Psaltaren 13 Psaltaren 14 Psaltaren 15 Psaltaren 16 Psaltaren 17 Psaltaren 18 Psaltaren 19 Psaltaren 20 Psaltaren 21 Psaltaren 22 Psaltaren 23 Psaltaren 24 Psaltaren 25 Psaltaren 26 Psaltaren 27 Psaltaren 28 Psaltaren 29 Psaltaren 30 Psaltaren 31 Psaltaren 32 Psaltaren 33 Psaltaren 34 Psaltaren 35 Psaltaren 36 Psaltaren 37 Psaltaren 38 Psaltaren 39 Psaltaren 40 Psaltaren 41 Psaltaren 42 Psaltaren 43 Psaltaren 44 Psaltaren 45 Psaltaren 46 Psaltaren 47 Psaltaren 48 Psaltaren 49 Psaltaren 50 Psaltaren 51 Psaltaren 52 Psaltaren 53 Psaltaren 54 Psaltaren 55 Psaltaren 56 Psaltaren 57 Psaltaren 58 Psaltaren 59 Psaltaren 60 Psaltaren 61 Psaltaren 62 Psaltaren 63 Psaltaren 64 Psaltaren 65 Psaltaren 66 Psaltaren 67 Psaltaren 68 Psaltaren 69 Psaltaren 70 Psaltaren 71 Psaltaren 72 Psaltaren 73 Psaltaren 74 Psaltaren 75 Psaltaren 76 Psaltaren 77 Psaltaren 78 Psaltaren 79 Psaltaren 80 Psaltaren 81 Psaltaren 82 Psaltaren 83 Psaltaren 84 Psaltaren 85 Psaltaren 86 Psaltaren 87 Psaltaren 88 Psaltaren 89 Psaltaren 90 Psaltaren 91 Psaltaren 92 Psaltaren 93 Psaltaren 94 Psaltaren 95 Psaltaren 96 Psaltaren 97 Psaltaren 98 Psaltaren 99 Psaltaren 100 Psaltaren 101 Psaltaren 102 Psaltaren 103 Psaltaren 104 Psaltaren 105 Psaltaren 106 Psaltaren 107 Psaltaren 108 Psaltaren 109 Psaltaren 110 Psaltaren 111 Psaltaren 112 Psaltaren 113 Psaltaren 114 Psaltaren 115 Psaltaren 116 Psaltaren 117 Psaltaren 118 Psaltaren 119 Psaltaren 120 Psaltaren 121 Psaltaren 122 Psaltaren 123 Psaltaren 124 Psaltaren 125 Psaltaren 126 Psaltaren 127 Psaltaren 128 Psaltaren 129 Psaltaren 130 Psaltaren 131 Psaltaren 132 Psaltaren 133 Psaltaren 134 Psaltaren 135 Psaltaren 136 Psaltaren 137 Psaltaren 138 Psaltaren 139 Psaltaren 140 Psaltaren 141 Psaltaren 142 Psaltaren 143 Psaltaren 144 Psaltaren 145 Psaltaren 146 Psaltaren 147 Psaltaren 148 Psaltaren 149 Psaltaren 150Verse
Psaltaren 118:1 Psaltaren 118:2 Psaltaren 118:3 Psaltaren 118:4 Psaltaren 118:5 Psaltaren 118:6 Psaltaren 118:7 Psaltaren 118:8 Psaltaren 118:9 Psaltaren 118:10 Psaltaren 118:11 Psaltaren 118:12 Psaltaren 118:13 Psaltaren 118:14 Psaltaren 118:15 Psaltaren 118:16 Psaltaren 118:17 Psaltaren 118:18 Psaltaren 118:19 Psaltaren 118:20 Psaltaren 118:21 Psaltaren 118:22 Psaltaren 118:23 Psaltaren 118:24 Psaltaren 118:25 Psaltaren 118:26 Psaltaren 118:27 Psaltaren 118:28 Psaltaren 118:29



Psaltaren 118:25 (SV1917): Ack HERRE, fräls! Ack HERRE, låt väl gå!
Immediate setting: Denna vers är en bön som växlar mellan rop och tillit. Den ligger i mitten av psalmen som en rörande utsaga av hopp i Guds trofasthet, ofta läst som ett klagobön som förvandlas till lovprisning. Här uttrycks en enkel men kraftfull vädjan: Jesus eller Israels konung i senare tradition betecknar Herren som Frälsare, och psalmisten vänder sig direkt till Gud med uppmaning och förväntan.
Vad texten avslöjar om Gud och tro
Texten lyfter fram Guds räddande kraft som ett karakteristiskt drag. Blicken flyttas från människans svaghet till Guds frälsande vilja. Att uppmana Herren att frälsa visar att människan söker och vilar i Guds kraft snarare än i egna ansträngningar. Frälsningen betraktas som ett ögonblick av nåd som leder vägen vidare till ett liv där Guds frid råder. Samtidigt är bönens struktur enkel och trofast: ett uttryckt rop följt av förväntan att väl gå, dvs. att vägen ska styra sig själv under Guds ledning och välsignelse.
Viktiga ord och bilder
Frälsning (frälsa) i denna kontext innebär inte bara befrielse utan ett fullständigt och gudfruktigt liv under Herren. Låt väl gå syftar till att Herren ska leda vägen framåt, att varje steg ska vara ordnat av Hans goda hand. Bönens ton är ödmjuk och beroende, men också fullt förtroende för att Herren hör och svarar.
Relaterade passager
Saliga dem som söker Herren i nöd; liknande uttryck återkommer i andra psaltar där rop om befrielse möter Guds trofasthet (t.ex. Ps 34:4–7; Ps 120:1). Dessa kopplingar betonar att bön i nöden inte är tomt klagomål utan en erfarenhet av Guds närvaro och grid.
Historisk och teologisk sammanhangsöversikt
När psalmen används i liturgi eller privat bön, fungerar denna vers som en nystart av förtröstan: oavsett omständigheter vilar psalmisten i Guds vilja och väntar på vägledning. Denna hållning överensstämmer med traditionella tolkningar i klassiska kommentarer som betonar Guds frälsnings- och ledarförmåga som grund för modernt troende liv.
Crossover och praktisk tillämpning
Kort sammanfattning
Psaltaren 118:25 ropar till Gud som Frälsaren: Ack HERRE, fräls! Ack HERRE, låt väl gå! Texten bjuder in till en enkel, modig bön i förtröstan på Guds nåd och vägledning, och den uppmanar troende att hålla fast vid hoppet om att Herren leder varje steg mot frälsning och välgång.
Kända kommentarutsagor (insamlade)\
Inslag från offentligt domänkommentarer:
Adam Clarke: "Fräls!" och "låt väl gå" uttrycker ett ännu större hopp i Guds starkhet och ledning. Denna bön sammanfattar tro och beroende i en enkel, men djup form.
Albert Barnes: beder om att Guds ingripande må ske nu och varje steg framåt få präglas av Hans gudomliga ledning.
Matthew Henry: betonar att hjärtat i denna bön är tillit till att Gud vill frälsa och leda till välsignelse.
Exakta citat hos nämnda kommentatorer
Ingen längre fulltext citeras här, men följande är meningsfulla remsor som har public-domain-karaktär och är relevanta sammanfattningar av deras synvinklar: "Fräls!" och "låt väl gå" ses som uttryck för Guds omedelbara ingripande och vägledning. Henry, Barnes och Clarke betonar bönens trostilltro och Guds trofasthet i vägen framåt.