Old Testament
1 Mosebok 2 Mosebok 3 Mosebok 4 Mosebok 5 Mosebok Josua Domarboken Rut 1 Samuelsboken 2 Samuelsboken 1 Kungaboken 2 Kungaboken 1 Krönikeboken 2 Krönikeboken Esra Nehemja Ester Job Psaltaren Ordspråksboken Predikaren Höga Visan Jesaja Jeremia Klagovisorna Hesekiel Daniel Hosea Joel Amos Obadja Jona Mika Nahum Habackuk Sefanja Haggai Sakaria MalakiNew Testament
Matteus Markus Lukas Johannes Apostlagärningarna Romarbrevet 1 Korinthierbrevet 2 Korinthierbrevet Galaterbrevet Efesierbrevet Filipperbrevet Kolosserbrevet 1 Thessalonikerbrevet 2 Thessalonikerbrevet 1 Timotheosbrevet 2 Timotheosbrevet Titusbrevet Filemonbrevet Hebreerbrevet Jakobsbrevet 1 Petrusbrevet 2 Petrusbrevet 1 Johannesbrevet 2 Johannesbrevet 3 Johannesbrevet Judasbrevet UppenbarelsebokenChapter
Psaltaren 1 Psaltaren 2 Psaltaren 3 Psaltaren 4 Psaltaren 5 Psaltaren 6 Psaltaren 7 Psaltaren 8 Psaltaren 9 Psaltaren 10 Psaltaren 11 Psaltaren 12 Psaltaren 13 Psaltaren 14 Psaltaren 15 Psaltaren 16 Psaltaren 17 Psaltaren 18 Psaltaren 19 Psaltaren 20 Psaltaren 21 Psaltaren 22 Psaltaren 23 Psaltaren 24 Psaltaren 25 Psaltaren 26 Psaltaren 27 Psaltaren 28 Psaltaren 29 Psaltaren 30 Psaltaren 31 Psaltaren 32 Psaltaren 33 Psaltaren 34 Psaltaren 35 Psaltaren 36 Psaltaren 37 Psaltaren 38 Psaltaren 39 Psaltaren 40 Psaltaren 41 Psaltaren 42 Psaltaren 43 Psaltaren 44 Psaltaren 45 Psaltaren 46 Psaltaren 47 Psaltaren 48 Psaltaren 49 Psaltaren 50 Psaltaren 51 Psaltaren 52 Psaltaren 53 Psaltaren 54 Psaltaren 55 Psaltaren 56 Psaltaren 57 Psaltaren 58 Psaltaren 59 Psaltaren 60 Psaltaren 61 Psaltaren 62 Psaltaren 63 Psaltaren 64 Psaltaren 65 Psaltaren 66 Psaltaren 67 Psaltaren 68 Psaltaren 69 Psaltaren 70 Psaltaren 71 Psaltaren 72 Psaltaren 73 Psaltaren 74 Psaltaren 75 Psaltaren 76 Psaltaren 77 Psaltaren 78 Psaltaren 79 Psaltaren 80 Psaltaren 81 Psaltaren 82 Psaltaren 83 Psaltaren 84 Psaltaren 85 Psaltaren 86 Psaltaren 87 Psaltaren 88 Psaltaren 89 Psaltaren 90 Psaltaren 91 Psaltaren 92 Psaltaren 93 Psaltaren 94 Psaltaren 95 Psaltaren 96 Psaltaren 97 Psaltaren 98 Psaltaren 99 Psaltaren 100 Psaltaren 101 Psaltaren 102 Psaltaren 103 Psaltaren 104 Psaltaren 105 Psaltaren 106 Psaltaren 107 Psaltaren 108 Psaltaren 109 Psaltaren 110 Psaltaren 111 Psaltaren 112 Psaltaren 113 Psaltaren 114 Psaltaren 115 Psaltaren 116 Psaltaren 117 Psaltaren 118 Psaltaren 119 Psaltaren 120 Psaltaren 121 Psaltaren 122 Psaltaren 123 Psaltaren 124 Psaltaren 125 Psaltaren 126 Psaltaren 127 Psaltaren 128 Psaltaren 129 Psaltaren 130 Psaltaren 131 Psaltaren 132 Psaltaren 133 Psaltaren 134 Psaltaren 135 Psaltaren 136 Psaltaren 137 Psaltaren 138 Psaltaren 139 Psaltaren 140 Psaltaren 141 Psaltaren 142 Psaltaren 143 Psaltaren 144 Psaltaren 145 Psaltaren 146 Psaltaren 147 Psaltaren 148 Psaltaren 149 Psaltaren 150Verse
Psaltaren 74:1 Psaltaren 74:2 Psaltaren 74:3 Psaltaren 74:4 Psaltaren 74:5 Psaltaren 74:6 Psaltaren 74:7 Psaltaren 74:8 Psaltaren 74:9 Psaltaren 74:10 Psaltaren 74:11 Psaltaren 74:12 Psaltaren 74:13 Psaltaren 74:14 Psaltaren 74:15 Psaltaren 74:16 Psaltaren 74:17 Psaltaren 74:18 Psaltaren 74:19 Psaltaren 74:20 Psaltaren 74:21 Psaltaren 74:22 Psaltaren 74:23



Översikt över Psalm 74: Frågan om Guds bevarade namn och fiendernas smäde
I denna psalm avser daviditiska förkrosselser över Jerusalem och Guds tempel som blivit nedbrutet. Psaltaren uttrycker både en klagan över förstörelsen och ett hopp om att Gud åter måste ingripa till sitt folks försvar. Versen 10 fångar starkt frågan: hur länge ska ovännen få smäda och fienden förakta Guds namn? Denna bønnesröst möter verkligheten av prövning och väntan, samtidigt som den bekänner Guds majestät och trofasthet.
Versens kontext i kapitlet
Psalm 74 berör Guds dom över fiendernas hat och Jerusalems ruiner som ett vittnesmål om Guds närvaro och makt. Församlingen i förnekad gemenskap ropar efter ett tydligt ingripande: rätten ska återställas, och Guds namn ska åter bli vördat bland folken. Vers 10 fungerar som en sammanfattande bön och ett uttryck för längtan efter att Gud uppenbarar sin ära trots motstånd.
Huvudpoängen
Huvudpoängen är tillit i Guds trofasthet trots förföljelse. Författaren undrar hur länge fienden ska få kräla i skam medan Guds namn, som är helgat och heligt, får smädas. Budskapet uppmuntrar troende att vända sig till Gud i stillhet men också i uppriktig vädjan om att Gud ska försvara och återupprätta sitt folks ära.
Liknelser och jämförelser
Jämför med andra psaltarens böner där Gud uppmanas att komma till tals och ingripa. I psaltaren uttrycks ofta en tärande längtan efter rättvisa och erinran om Guds räddning under prövotiden. Denna ton återkommer i andra texter där Guds namn och ära står i centrum och där förskräckelsen av fiendens framfart lockar till trofasthet och förbön.
Harmonier med bibelkommentarer
Kommentarerna hos klassiska thatera betonar att de troende inte förlitar sig på mänskliga styrkor utan söker Guds ingripande. Uttrycket "hur länge" speglar en rättfärdig bön där platsen för hopp är i Guds trofasthet mer än i mänsklig snabbhet. Det finns en samstämmighet i klassiska kommentarer om att prövningar uppmuntrar tro och bönens uthållighet.
Viktiga snabba cross-referenser
- Psalm 6:4–5: Att Gud syns och ingriper när motståndarna föraktade hans namn uppmuntrar bön och tillit.
- Psalm 86:11–12: En bön om att låta visheten leda vägen och att man med hjärtat älskar och prisar Guds namn i trofasthet.
- 2 Tess 1:6–7: Gud är rättfärdig och kommer att låta rättvisa triumfera, vilket ger tröst även när fienden skriker.
Praktisk tillämpning
I vardagen möter vi ofta situationer där orättvisa och hån försvarar oss i världen. Denna vers uppmanar till uthållighet i bön och tillit till Guds sätt att hantera fräcka uttalanden och förakt. Att be om att Guds namn ska vördas och att hans rättvisa ska komma till sin rätt ger lättnad när vi står inför förföljelse eller motstånd. Samtidigt kan vi låta bön och tro leda oss att handla rättfärdigt och i kärlek mot våra fiender.
Sammanfattning
Psalm 74:10 fångar en troendes rop i tider av förödelse: Hur länge ska ovännen få smäda och fienden förakta Guds namn? Genom hela psalmen uppmanas till förtröstan på Guds trofasthet och till att Guds namn ska åter bli vördat. Tron på att Gud kommer att ingripa bibehålls trots synliga prövningar, och det blir en vägledande lära för våra egna böner och vår framtida hopp.
Not: Inga fullständiga citat ur Matthew Henry, Albert Barnes eller Adam Clarke citeras här, men deras resonemang ligger till grund för förståelsen av hur bönens uthållighet och Guds ära fungerar i dessa texter.