Old Testament
1 Mosebok 2 Mosebok 3 Mosebok 4 Mosebok 5 Mosebok Josua Domarboken Rut 1 Samuelsboken 2 Samuelsboken 1 Kungaboken 2 Kungaboken 1 Krönikeboken 2 Krönikeboken Esra Nehemja Ester Job Psaltaren Ordspråksboken Predikaren Höga Visan Jesaja Jeremia Klagovisorna Hesekiel Daniel Hosea Joel Amos Obadja Jona Mika Nahum Habackuk Sefanja Haggai Sakaria MalakiNew Testament
Matteus Markus Lukas Johannes Apostlagärningarna Romarbrevet 1 Korinthierbrevet 2 Korinthierbrevet Galaterbrevet Efesierbrevet Filipperbrevet Kolosserbrevet 1 Thessalonikerbrevet 2 Thessalonikerbrevet 1 Timotheosbrevet 2 Timotheosbrevet Titusbrevet Filemonbrevet Hebreerbrevet Jakobsbrevet 1 Petrusbrevet 2 Petrusbrevet 1 Johannesbrevet 2 Johannesbrevet 3 Johannesbrevet Judasbrevet UppenbarelsebokenChapter
Psaltaren 1 Psaltaren 2 Psaltaren 3 Psaltaren 4 Psaltaren 5 Psaltaren 6 Psaltaren 7 Psaltaren 8 Psaltaren 9 Psaltaren 10 Psaltaren 11 Psaltaren 12 Psaltaren 13 Psaltaren 14 Psaltaren 15 Psaltaren 16 Psaltaren 17 Psaltaren 18 Psaltaren 19 Psaltaren 20 Psaltaren 21 Psaltaren 22 Psaltaren 23 Psaltaren 24 Psaltaren 25 Psaltaren 26 Psaltaren 27 Psaltaren 28 Psaltaren 29 Psaltaren 30 Psaltaren 31 Psaltaren 32 Psaltaren 33 Psaltaren 34 Psaltaren 35 Psaltaren 36 Psaltaren 37 Psaltaren 38 Psaltaren 39 Psaltaren 40 Psaltaren 41 Psaltaren 42 Psaltaren 43 Psaltaren 44 Psaltaren 45 Psaltaren 46 Psaltaren 47 Psaltaren 48 Psaltaren 49 Psaltaren 50 Psaltaren 51 Psaltaren 52 Psaltaren 53 Psaltaren 54 Psaltaren 55 Psaltaren 56 Psaltaren 57 Psaltaren 58 Psaltaren 59 Psaltaren 60 Psaltaren 61 Psaltaren 62 Psaltaren 63 Psaltaren 64 Psaltaren 65 Psaltaren 66 Psaltaren 67 Psaltaren 68 Psaltaren 69 Psaltaren 70 Psaltaren 71 Psaltaren 72 Psaltaren 73 Psaltaren 74 Psaltaren 75 Psaltaren 76 Psaltaren 77 Psaltaren 78 Psaltaren 79 Psaltaren 80 Psaltaren 81 Psaltaren 82 Psaltaren 83 Psaltaren 84 Psaltaren 85 Psaltaren 86 Psaltaren 87 Psaltaren 88 Psaltaren 89 Psaltaren 90 Psaltaren 91 Psaltaren 92 Psaltaren 93 Psaltaren 94 Psaltaren 95 Psaltaren 96 Psaltaren 97 Psaltaren 98 Psaltaren 99 Psaltaren 100 Psaltaren 101 Psaltaren 102 Psaltaren 103 Psaltaren 104 Psaltaren 105 Psaltaren 106 Psaltaren 107 Psaltaren 108 Psaltaren 109 Psaltaren 110 Psaltaren 111 Psaltaren 112 Psaltaren 113 Psaltaren 114 Psaltaren 115 Psaltaren 116 Psaltaren 117 Psaltaren 118 Psaltaren 119 Psaltaren 120 Psaltaren 121 Psaltaren 122 Psaltaren 123 Psaltaren 124 Psaltaren 125 Psaltaren 126 Psaltaren 127 Psaltaren 128 Psaltaren 129 Psaltaren 130 Psaltaren 131 Psaltaren 132 Psaltaren 133 Psaltaren 134 Psaltaren 135 Psaltaren 136 Psaltaren 137 Psaltaren 138 Psaltaren 139 Psaltaren 140 Psaltaren 141 Psaltaren 142 Psaltaren 143 Psaltaren 144 Psaltaren 145 Psaltaren 146 Psaltaren 147 Psaltaren 148 Psaltaren 149 Psaltaren 150



Huvudpoängen i psalmen: Om människors ondska från födseln
Psalmbokens språk i Psalm 58:4 lyfter fram en stark bild av människans tillstånd utan Guds ingripande: avfälliga och lögnaktiga redan från moders skötet. Texten fungerar som en hård tillsyn mot rättfärdighetens mänskliga natur och visar hur domens realitet ofta upplevs i världen när människor förhåller sig fientligt till rättfärdighet och sanning.
Literär kontext
I den hebreiska texten används starkt uttrycksfulla ord för att beskriva den ondska som är medfödd och opåverkad av omgivningen. Psalmen här är en klagosång som ofta riktar sig mot rättfärdiga och ihres fiender, men dess budskap om människans natur fungerar också som en varning till läsaren: synden har djup förankring i människan och kräver Guds ingripande och rättfärdig dom. Denna vers ska inte reduceras till en teologi om varje individ utan koncentreras i ett bredare samtal om moraliskt ansvar och behovet av lydnad inför Gud.
Teologisk betydelse
Texten betonar två sidor: människans medfödda benägenhet till lögn och avfällighet samt universell aspekt av syndens påverkan. Den svenska 1917-översättningen fångar tydligt känslan av att avfälligheten inte är något yttre fenomen utan något som smyger sig in ”allt ifrån modersskötet.” Det understryker behovet av nåd och rättfärdigdomens dialektik: Gud kan och törs döma, men människan behöver förvandlingens kraft som inte kommer från människan själv.
Samtal med andra inriktningar i Bibeln
Kopplar till: - Ordspråksboken, där visdom avslöjar människans benägenhet till villfarelse när den lämnas utan Gud, - Romarbrevets betoning av syndens universella natur och behovet av rättfärdighet genom tron, - Jeremia 17:9 om människans onthet och behovet av ett inre hjärta som Gud formar.
Cross references: - Rom 3:10–12 (ingen rättfärdig, alla avviker) – påminnelse om behovet av Guds nåd. - Jer 17:9 ( minst insikt i människans hjärta) – en djupare bild av vad som finns inom människan. - Ordspr 20:9 och liknande passager som visar på människans oförmåga att alltid rena sig själva och därmed söka Guds hjälp.
Frågor till reflektion
Sammanfattning och tillämpning
Psalm 58:4 konfronterar oss med insikten att synden inte är enbart ett yttre fel utan en inre tendens som kräver Guds ingripande. I Bibelns bredare vittnesmål ser vi hur denna medfödda benägenhet ofta möter rättfärdighetens kallelse. För troende är svaret inte självförändring, utan ett liv i lydnad och beroende av Gud, där sanning och rättfärdighet växer fram genom tro och Biblisk undervisning.
Notera fartyg avliga citat
Inga ord från Matthew Henry, Albert Barnes eller Adam Clarke används som direkta citat i detta stycke; deras sammanhang används i sammanfattningen som influenser för tolkningen. Om du vill kan vi lägga till korta citat i framtida uppföljningar.