Old Testament
1 Mosebok 2 Mosebok 3 Mosebok 4 Mosebok 5 Mosebok Josua Domarboken Rut 1 Samuelsboken 2 Samuelsboken 1 Kungaboken 2 Kungaboken 1 Krönikeboken 2 Krönikeboken Esra Nehemja Ester Job Psaltaren Ordspråksboken Predikaren Höga Visan Jesaja Jeremia Klagovisorna Hesekiel Daniel Hosea Joel Amos Obadja Jona Mika Nahum Habackuk Sefanja Haggai Sakaria MalakiNew Testament
Matteus Markus Lukas Johannes Apostlagärningarna Romarbrevet 1 Korinthierbrevet 2 Korinthierbrevet Galaterbrevet Efesierbrevet Filipperbrevet Kolosserbrevet 1 Thessalonikerbrevet 2 Thessalonikerbrevet 1 Timotheosbrevet 2 Timotheosbrevet Titusbrevet Filemonbrevet Hebreerbrevet Jakobsbrevet 1 Petrusbrevet 2 Petrusbrevet 1 Johannesbrevet 2 Johannesbrevet 3 Johannesbrevet Judasbrevet UppenbarelsebokenChapter
Psaltaren 1 Psaltaren 2 Psaltaren 3 Psaltaren 4 Psaltaren 5 Psaltaren 6 Psaltaren 7 Psaltaren 8 Psaltaren 9 Psaltaren 10 Psaltaren 11 Psaltaren 12 Psaltaren 13 Psaltaren 14 Psaltaren 15 Psaltaren 16 Psaltaren 17 Psaltaren 18 Psaltaren 19 Psaltaren 20 Psaltaren 21 Psaltaren 22 Psaltaren 23 Psaltaren 24 Psaltaren 25 Psaltaren 26 Psaltaren 27 Psaltaren 28 Psaltaren 29 Psaltaren 30 Psaltaren 31 Psaltaren 32 Psaltaren 33 Psaltaren 34 Psaltaren 35 Psaltaren 36 Psaltaren 37 Psaltaren 38 Psaltaren 39 Psaltaren 40 Psaltaren 41 Psaltaren 42 Psaltaren 43 Psaltaren 44 Psaltaren 45 Psaltaren 46 Psaltaren 47 Psaltaren 48 Psaltaren 49 Psaltaren 50 Psaltaren 51 Psaltaren 52 Psaltaren 53 Psaltaren 54 Psaltaren 55 Psaltaren 56 Psaltaren 57 Psaltaren 58 Psaltaren 59 Psaltaren 60 Psaltaren 61 Psaltaren 62 Psaltaren 63 Psaltaren 64 Psaltaren 65 Psaltaren 66 Psaltaren 67 Psaltaren 68 Psaltaren 69 Psaltaren 70 Psaltaren 71 Psaltaren 72 Psaltaren 73 Psaltaren 74 Psaltaren 75 Psaltaren 76 Psaltaren 77 Psaltaren 78 Psaltaren 79 Psaltaren 80 Psaltaren 81 Psaltaren 82 Psaltaren 83 Psaltaren 84 Psaltaren 85 Psaltaren 86 Psaltaren 87 Psaltaren 88 Psaltaren 89 Psaltaren 90 Psaltaren 91 Psaltaren 92 Psaltaren 93 Psaltaren 94 Psaltaren 95 Psaltaren 96 Psaltaren 97 Psaltaren 98 Psaltaren 99 Psaltaren 100 Psaltaren 101 Psaltaren 102 Psaltaren 103 Psaltaren 104 Psaltaren 105 Psaltaren 106 Psaltaren 107 Psaltaren 108 Psaltaren 109 Psaltaren 110 Psaltaren 111 Psaltaren 112 Psaltaren 113 Psaltaren 114 Psaltaren 115 Psaltaren 116 Psaltaren 117 Psaltaren 118 Psaltaren 119 Psaltaren 120 Psaltaren 121 Psaltaren 122 Psaltaren 123 Psaltaren 124 Psaltaren 125 Psaltaren 126 Psaltaren 127 Psaltaren 128 Psaltaren 129 Psaltaren 130 Psaltaren 131 Psaltaren 132 Psaltaren 133 Psaltaren 134 Psaltaren 135 Psaltaren 136 Psaltaren 137 Psaltaren 138 Psaltaren 139 Psaltaren 140 Psaltaren 141 Psaltaren 142 Psaltaren 143 Psaltaren 144 Psaltaren 145 Psaltaren 146 Psaltaren 147 Psaltaren 148 Psaltaren 149 Psaltaren 150Verse
Psaltaren 38:1 Psaltaren 38:2 Psaltaren 38:3 Psaltaren 38:4 Psaltaren 38:5 Psaltaren 38:6 Psaltaren 38:7 Psaltaren 38:8 Psaltaren 38:9 Psaltaren 38:10 Psaltaren 38:11 Psaltaren 38:12 Psaltaren 38:13 Psaltaren 38:14 Psaltaren 38:15 Psaltaren 38:16 Psaltaren 38:17 Psaltaren 38:18 Psaltaren 38:19 Psaltaren 38:20 Psaltaren 38:21 Psaltaren 38:22



Psaltaren 38:7 (SV1917) — Kontext och betydelse
I denna psalm, som övervägs som en klagosång av en som lider under en kroppslig och själslig börda, uttrycks en ödmjuk bön om Guds nåd i mörka tider. Versen Ps 38:7 talar om hur smärtan och bekymren fäster sig i kroppen och hur hela dagen känns som ett gångs sörjande. Det beror på att syndens och tyngdens konsekvenser växer in i varje del av livet; psalmisten upplever både fysisk kroppslig nöd och en tung inre sorg. SV1917:s formulering deltager i denna känsla av utmattning och behov av Gud.
Huvudbetydelse
Versens ord fångar en bild av intensiva plågor och en ständigt närvarande sorg, som gör varje dag färgad av ledsnad. Det är inte bara yttre omständigheter utan också ett inre tillstånd: en människa som ser hur syndens kvarlevor griper tag och leder till ödmjukhet inför Gud. Här ligger en tydlig kallelse till förtröstan i Gud trots fysisk och inre nöd, där Gud är den som hör och förvandlar lidandet till uppenbarelse av behovet av nåd.
Tre centrala teman
Relaterade passager
- Liknande teman uppträder i andra psalmer där lidande leder till ödmjukhet och beroende av Gud (t.ex. Ps 6 och Ps 40). Guds nåd blir en tröst när människans styrka misslyckas.
- I Nya testamentet uppmanas troende i lidande att vända sig till Kristus som ger styrka i svaghet (t.ex. 2 Kor 12:9–10). Denna koppling belyser kontinuiteten i att lidandet genom nåd omvandlar vårt hopp.
Liknelser och kommentarer
Framför allt Matthew Henry och Adam Clarke betonar att svårigheter i kroppen ofta fungerar som en väckarklocka som leder till andlig ödmjukhet och förtröstan. Enligt deras kommentarer speglar lidandet inte Guds straff, utan Hans rättfärdiga upprätthållande och nåd i svaghet. En kort sammanfattning ur Clarke och Henry: lidandet blir en väg till bön och lydnad inför Gud, där själen ropar efter Hans lindring.
Praktisk tillämpning
Korta cross-referenser och samband
- Psaltaren 6:6 visar hur lidande kan leda till bön och förväntan till Guds lindring.
- 2 Korintherbrevets ord om svaghet som platsen där Kristi kraft uppenbaras (2 Kor 12:9) knyter an till synen på lidande som ödmjukar och förstärker tron.
- Psalmerna 40:1–3 illustrerar enzym av bönens svar när Gud hör rop i nöd och förvandlar tystnad och tunga omständigheter till lovar och frihet.
Sammanfattning
Psaltaren 38:7 påminner om att lidande under syndens konsekvenser kan kännas genomträngande i både kropp och själ. Genom ödmjukhet inför Gud och vår tro på Hans nåd finner vi vägledningen: lidandet ropar efter Guds närvaro, och Gud svarar med tröst och styrka. Det är en erfarenhet som fördjupas i bön och förtröstan i Kristus.