Old Testament
1 Mosebok 2 Mosebok 3 Mosebok 4 Mosebok 5 Mosebok Josua Domarboken Rut 1 Samuelsboken 2 Samuelsboken 1 Kungaboken 2 Kungaboken 1 Krönikeboken 2 Krönikeboken Esra Nehemja Ester Job Psaltaren Ordspråksboken Predikaren Höga Visan Jesaja Jeremia Klagovisorna Hesekiel Daniel Hosea Joel Amos Obadja Jona Mika Nahum Habackuk Sefanja Haggai Sakaria MalakiNew Testament
Matteus Markus Lukas Johannes Apostlagärningarna Romarbrevet 1 Korinthierbrevet 2 Korinthierbrevet Galaterbrevet Efesierbrevet Filipperbrevet Kolosserbrevet 1 Thessalonikerbrevet 2 Thessalonikerbrevet 1 Timotheosbrevet 2 Timotheosbrevet Titusbrevet Filemonbrevet Hebreerbrevet Jakobsbrevet 1 Petrusbrevet 2 Petrusbrevet 1 Johannesbrevet 2 Johannesbrevet 3 Johannesbrevet Judasbrevet UppenbarelsebokenChapter
Psaltaren 1 Psaltaren 2 Psaltaren 3 Psaltaren 4 Psaltaren 5 Psaltaren 6 Psaltaren 7 Psaltaren 8 Psaltaren 9 Psaltaren 10 Psaltaren 11 Psaltaren 12 Psaltaren 13 Psaltaren 14 Psaltaren 15 Psaltaren 16 Psaltaren 17 Psaltaren 18 Psaltaren 19 Psaltaren 20 Psaltaren 21 Psaltaren 22 Psaltaren 23 Psaltaren 24 Psaltaren 25 Psaltaren 26 Psaltaren 27 Psaltaren 28 Psaltaren 29 Psaltaren 30 Psaltaren 31 Psaltaren 32 Psaltaren 33 Psaltaren 34 Psaltaren 35 Psaltaren 36 Psaltaren 37 Psaltaren 38 Psaltaren 39 Psaltaren 40 Psaltaren 41 Psaltaren 42 Psaltaren 43 Psaltaren 44 Psaltaren 45 Psaltaren 46 Psaltaren 47 Psaltaren 48 Psaltaren 49 Psaltaren 50 Psaltaren 51 Psaltaren 52 Psaltaren 53 Psaltaren 54 Psaltaren 55 Psaltaren 56 Psaltaren 57 Psaltaren 58 Psaltaren 59 Psaltaren 60 Psaltaren 61 Psaltaren 62 Psaltaren 63 Psaltaren 64 Psaltaren 65 Psaltaren 66 Psaltaren 67 Psaltaren 68 Psaltaren 69 Psaltaren 70 Psaltaren 71 Psaltaren 72 Psaltaren 73 Psaltaren 74 Psaltaren 75 Psaltaren 76 Psaltaren 77 Psaltaren 78 Psaltaren 79 Psaltaren 80 Psaltaren 81 Psaltaren 82 Psaltaren 83 Psaltaren 84 Psaltaren 85 Psaltaren 86 Psaltaren 87 Psaltaren 88 Psaltaren 89 Psaltaren 90 Psaltaren 91 Psaltaren 92 Psaltaren 93 Psaltaren 94 Psaltaren 95 Psaltaren 96 Psaltaren 97 Psaltaren 98 Psaltaren 99 Psaltaren 100 Psaltaren 101 Psaltaren 102 Psaltaren 103 Psaltaren 104 Psaltaren 105 Psaltaren 106 Psaltaren 107 Psaltaren 108 Psaltaren 109 Psaltaren 110 Psaltaren 111 Psaltaren 112 Psaltaren 113 Psaltaren 114 Psaltaren 115 Psaltaren 116 Psaltaren 117 Psaltaren 118 Psaltaren 119 Psaltaren 120 Psaltaren 121 Psaltaren 122 Psaltaren 123 Psaltaren 124 Psaltaren 125 Psaltaren 126 Psaltaren 127 Psaltaren 128 Psaltaren 129 Psaltaren 130 Psaltaren 131 Psaltaren 132 Psaltaren 133 Psaltaren 134 Psaltaren 135 Psaltaren 136 Psaltaren 137 Psaltaren 138 Psaltaren 139 Psaltaren 140 Psaltaren 141 Psaltaren 142 Psaltaren 143 Psaltaren 144 Psaltaren 145 Psaltaren 146 Psaltaren 147 Psaltaren 148 Psaltaren 149 Psaltaren 150Verse
Psaltaren 135:1 Psaltaren 135:2 Psaltaren 135:3 Psaltaren 135:4 Psaltaren 135:5 Psaltaren 135:6 Psaltaren 135:7 Psaltaren 135:8 Psaltaren 135:9 Psaltaren 135:10 Psaltaren 135:11 Psaltaren 135:12 Psaltaren 135:13 Psaltaren 135:14 Psaltaren 135:15 Psaltaren 135:16 Psaltaren 135:17 Psaltaren 135:18 Psaltaren 135:19 Psaltaren 135:20 Psaltaren 135:21



Översikt över Psalmerna 135:15
Versen tillhör en samling psalmer som enligt många traditioner syftar till Guds storhet och hans omsorg om folket Israel, samtidigt som den uppehåller en tydlig distinktion mellan Guds verkliga makt och hedningarnas avgudar. I SV1917 fångar texten den skarpa kontrasten mellan skapandet och Gåvorna som människor gör av silver och guld, å ena sidan, och den Levande Gud å andra sidan, å andra sidan. Denna vers fungerar som en påminnelse om att avgudastudier är meningslösa inför den ende sanna Guden.
Versens plats inom kapitlet
I samlingen av psalmer där psalmen 135 hör hemma är ett tydligt fokus på Guds dom och hans trofasthet mot sitt folk. Denna vers fungerar som en del av ett argument som upphöjer Guds upphöjdhet över alla andra gudar och över mänsklig uppbyggnad av föremål till religiös vördnad. Denna rad av behärskad polemik riktas mot föreställningen att materiella ting kan väcka gudomlighet eller kraft.
Huvudlärdom
Huvudlärdomen är att verklig gudomlighet inte kan ligga i människohandens verk, oavsett hur vackra eller värdefulla de är. Silver och guld är värdefulla i mänskliga ögon, men i Guds ögon saknar de all gudomlig kraft när de används som avgudor. Det är ett erkännande av Guds överlägsenhet och hans fria och gränslösa skapande, jämfört med det som människor upphöjer som objekt för tillbedjan.
Relationer med andra bibelverser
- Liknande klang återkommer i 1 Mosebok 31:19 och Andra Mosebok 32 där vildens gyllene kalv uppenbarar människors frestelse att tillbe fysiska ting i stället för Gud. Koppling: bilden av sillver och guld som "verk av människohänder" betonar människans begränsning inför Gud. En annan närliggande melodi finner man i Jesaja 44 där träredskap och metall blir produkter av människans hantverk, men där Gud ändå är Skaparen och Rådgivaren. Koppling: påminner oss om vem Gud verkligen är och vad som är värt vår tillbedjan.
Praktisk tillämpning
Versen uppmanar till enkelhet i vår gudsvård: undvik att investera känslomässig eller teologisk betydelse i materiella ting som människor har skapat. Denna säkerhet hjälper oss att hålla vårt hjärta fritt från förefallande avgudar i vardagen— ära Gud i bästa avsikter och med ett fokuserat tillit till hans skapande och uppehållande kraft. Samtidigt påminner den oss om att vår tillbedjan inte får begränsas till yttre symboler utan ska speglas i ett liv som lever i tro och lydnad inför Gud.
Cross-referenser och korta förklaringar
Genom dessa referenser ser vi hur Bibeln konsekvent uppmanar till att rikta vår tillbedjan mot den Levande Gud som har skapat och bevarat allt.
Sammanfattning
PS 135:15 påminner oss om att människans hantverk—även det mest värdefulla—inte är gudomligt. Den verkliga Guden står bortom varje skapad företeelse och förblir den ende värd vår tillbedjan. Texten kombinerar en stark polemik mot avgudadyrkan med en varsam inbjudan till tro och lydnad inför den Gud som ligger bakom all verklig skönhet och kraft.
Notering om citeringar: Denna kommentar refererar till klassiska tolkningar som ofta citeras i Matthews Henrys, Albert Barnes', Adam Clarkes och liknande offentliga domar. Ingen längre eller fullständig utskrift av deras verk används här; endast säkra, sammanfattade insikter presenteras. Exakta korta citat som förekommer i källorna kan nämnas endast i direkt sammanhang och följer offentlig domstolstextens tidsram.