Old Testament
1 Mosebok 2 Mosebok 3 Mosebok 4 Mosebok 5 Mosebok Josua Domarboken Rut 1 Samuelsboken 2 Samuelsboken 1 Kungaboken 2 Kungaboken 1 Krönikeboken 2 Krönikeboken Esra Nehemja Ester Job Psaltaren Ordspråksboken Predikaren Höga Visan Jesaja Jeremia Klagovisorna Hesekiel Daniel Hosea Joel Amos Obadja Jona Mika Nahum Habackuk Sefanja Haggai Sakaria MalakiNew Testament
Matteus Markus Lukas Johannes Apostlagärningarna Romarbrevet 1 Korinthierbrevet 2 Korinthierbrevet Galaterbrevet Efesierbrevet Filipperbrevet Kolosserbrevet 1 Thessalonikerbrevet 2 Thessalonikerbrevet 1 Timotheosbrevet 2 Timotheosbrevet Titusbrevet Filemonbrevet Hebreerbrevet Jakobsbrevet 1 Petrusbrevet 2 Petrusbrevet 1 Johannesbrevet 2 Johannesbrevet 3 Johannesbrevet Judasbrevet UppenbarelsebokenChapter
Psaltaren 1 Psaltaren 2 Psaltaren 3 Psaltaren 4 Psaltaren 5 Psaltaren 6 Psaltaren 7 Psaltaren 8 Psaltaren 9 Psaltaren 10 Psaltaren 11 Psaltaren 12 Psaltaren 13 Psaltaren 14 Psaltaren 15 Psaltaren 16 Psaltaren 17 Psaltaren 18 Psaltaren 19 Psaltaren 20 Psaltaren 21 Psaltaren 22 Psaltaren 23 Psaltaren 24 Psaltaren 25 Psaltaren 26 Psaltaren 27 Psaltaren 28 Psaltaren 29 Psaltaren 30 Psaltaren 31 Psaltaren 32 Psaltaren 33 Psaltaren 34 Psaltaren 35 Psaltaren 36 Psaltaren 37 Psaltaren 38 Psaltaren 39 Psaltaren 40 Psaltaren 41 Psaltaren 42 Psaltaren 43 Psaltaren 44 Psaltaren 45 Psaltaren 46 Psaltaren 47 Psaltaren 48 Psaltaren 49 Psaltaren 50 Psaltaren 51 Psaltaren 52 Psaltaren 53 Psaltaren 54 Psaltaren 55 Psaltaren 56 Psaltaren 57 Psaltaren 58 Psaltaren 59 Psaltaren 60 Psaltaren 61 Psaltaren 62 Psaltaren 63 Psaltaren 64 Psaltaren 65 Psaltaren 66 Psaltaren 67 Psaltaren 68 Psaltaren 69 Psaltaren 70 Psaltaren 71 Psaltaren 72 Psaltaren 73 Psaltaren 74 Psaltaren 75 Psaltaren 76 Psaltaren 77 Psaltaren 78 Psaltaren 79 Psaltaren 80 Psaltaren 81 Psaltaren 82 Psaltaren 83 Psaltaren 84 Psaltaren 85 Psaltaren 86 Psaltaren 87 Psaltaren 88 Psaltaren 89 Psaltaren 90 Psaltaren 91 Psaltaren 92 Psaltaren 93 Psaltaren 94 Psaltaren 95 Psaltaren 96 Psaltaren 97 Psaltaren 98 Psaltaren 99 Psaltaren 100 Psaltaren 101 Psaltaren 102 Psaltaren 103 Psaltaren 104 Psaltaren 105 Psaltaren 106 Psaltaren 107 Psaltaren 108 Psaltaren 109 Psaltaren 110 Psaltaren 111 Psaltaren 112 Psaltaren 113 Psaltaren 114 Psaltaren 115 Psaltaren 116 Psaltaren 117 Psaltaren 118 Psaltaren 119 Psaltaren 120 Psaltaren 121 Psaltaren 122 Psaltaren 123 Psaltaren 124 Psaltaren 125 Psaltaren 126 Psaltaren 127 Psaltaren 128 Psaltaren 129 Psaltaren 130 Psaltaren 131 Psaltaren 132 Psaltaren 133 Psaltaren 134 Psaltaren 135 Psaltaren 136 Psaltaren 137 Psaltaren 138 Psaltaren 139 Psaltaren 140 Psaltaren 141 Psaltaren 142 Psaltaren 143 Psaltaren 144 Psaltaren 145 Psaltaren 146 Psaltaren 147 Psaltaren 148 Psaltaren 149 Psaltaren 150Verse
Psaltaren 135:1 Psaltaren 135:2 Psaltaren 135:3 Psaltaren 135:4 Psaltaren 135:5 Psaltaren 135:6 Psaltaren 135:7 Psaltaren 135:8 Psaltaren 135:9 Psaltaren 135:10 Psaltaren 135:11 Psaltaren 135:12 Psaltaren 135:13 Psaltaren 135:14 Psaltaren 135:15 Psaltaren 135:16 Psaltaren 135:17 Psaltaren 135:18 Psaltaren 135:19 Psaltaren 135:20 Psaltaren 135:21



Psaltaren 135:3 (SV1917) — Loven HERREN
Immediate setting: Den som sjunger psalmen uppmuntras att rikta sin lovsång mot Gud som är värd all ära. Versen är en del av en serie psalmer som uppmanar till glädje och tillbedjan inför Guds överflöd av godhet och trofasthet, ofta i samband med en högtid eller kungligt firande där folkets samlade tro och tacksamhet kommer till uttryck.
Vad texten avslöjar om Gud och tro
Texten lyfter upp två centrala sidor av Gud: hans godhet och hans namn som bär värderad kraft och identitet. Att Herren är god visar Guds moraliska väsen och hans vänlighet mot dem som söker honom. Att lovsjunga hans namn syftar inte bara till yttre lovsång utan tillförlitlig tro på att Guds namn står för hans löften, hans omsorg och hans expanderade handlingsmakt i historien.
Viktiga ord och bilder
“Loven HERREN” innebär att rikta hjärta och sång till Gud, inte till någon mänsklig ersättning. “ty HERREN är god” förankrar lovsången i Guds natur, inte i människors känsloupplevelser. “lovsjungen hans namn” pekar mot Guds identitet och med honom följer de trogna löften som namnet representerar. Ordet “ljuvligt” speglar hur behagligt och delaktigt lovet känns för dem som upplever Guds närvaro i gemenskapens gemensamma tillbedjan.
Relaterade passager
Avsnitten visar hur lovprisningen av Guds godhet är en grundläggande del av israelitisk tro och hur tillbedjan blir en erfarenhet av Guds godhet i praktisk vardag.
Så här tillämpas det i dagens tro
Att lovsjunga Herren handlar om mer än sångens ton; det är ett liv som vilar i Guds godhet. I vardagens nyanser kan man vända sig till honom i tacksamhet för små och stora gåvor, och i tider av prövning låta känslan av hans godhet övervaka sinnet. Psaltaren uppmanar till en kontinuerlig, offentlig och privat lovsång som bekräftar tron på att Gud är trofast och att hans namn bär kraft till samtidigt helande och rättvisa.
Kommentar i samklang med äldre källor
Matrixen av klassiska kommentarer understryker att “gutenheten hos Herren” står i centrum för tillbedjan och att “hans namn” representerar hans karaktär, löften och operativa handlingskraft. För Matthew Henry betonas detta som uppmaning till trofast tacksägelse; Albert Barnes påpekar att namnet Gud bär rustning mot ovisshet; Adam Clarke ser det som en beskrivning av Guds vänlighet i historisk handling mot sitt folk. Dessa synpunkter hjälper till att se hur psalmen belyser både teologi och praktik i tillbedjan.
Sammanfattning: Psaltaren 135:3 ropar till att sjunga Herren för att han är god, och det är ett kärt uttryck för tro och gemenskap som byggs på Guds pålitlighet och hans trofasta natur. Det blir en uppmaning till att leva och lovsjunga i varje daglig kontext och att låta Guds godhet formas som ett centralt mål i livet.