Old Testament
1 Mosebok 2 Mosebok 3 Mosebok 4 Mosebok 5 Mosebok Josua Domarboken Rut 1 Samuelsboken 2 Samuelsboken 1 Kungaboken 2 Kungaboken 1 Krönikeboken 2 Krönikeboken Esra Nehemja Ester Job Psaltaren Ordspråksboken Predikaren Höga Visan Jesaja Jeremia Klagovisorna Hesekiel Daniel Hosea Joel Amos Obadja Jona Mika Nahum Habackuk Sefanja Haggai Sakaria MalakiNew Testament
Matteus Markus Lukas Johannes Apostlagärningarna Romarbrevet 1 Korinthierbrevet 2 Korinthierbrevet Galaterbrevet Efesierbrevet Filipperbrevet Kolosserbrevet 1 Thessalonikerbrevet 2 Thessalonikerbrevet 1 Timotheosbrevet 2 Timotheosbrevet Titusbrevet Filemonbrevet Hebreerbrevet Jakobsbrevet 1 Petrusbrevet 2 Petrusbrevet 1 Johannesbrevet 2 Johannesbrevet 3 Johannesbrevet Judasbrevet UppenbarelsebokenChapter
Psaltaren 1 Psaltaren 2 Psaltaren 3 Psaltaren 4 Psaltaren 5 Psaltaren 6 Psaltaren 7 Psaltaren 8 Psaltaren 9 Psaltaren 10 Psaltaren 11 Psaltaren 12 Psaltaren 13 Psaltaren 14 Psaltaren 15 Psaltaren 16 Psaltaren 17 Psaltaren 18 Psaltaren 19 Psaltaren 20 Psaltaren 21 Psaltaren 22 Psaltaren 23 Psaltaren 24 Psaltaren 25 Psaltaren 26 Psaltaren 27 Psaltaren 28 Psaltaren 29 Psaltaren 30 Psaltaren 31 Psaltaren 32 Psaltaren 33 Psaltaren 34 Psaltaren 35 Psaltaren 36 Psaltaren 37 Psaltaren 38 Psaltaren 39 Psaltaren 40 Psaltaren 41 Psaltaren 42 Psaltaren 43 Psaltaren 44 Psaltaren 45 Psaltaren 46 Psaltaren 47 Psaltaren 48 Psaltaren 49 Psaltaren 50 Psaltaren 51 Psaltaren 52 Psaltaren 53 Psaltaren 54 Psaltaren 55 Psaltaren 56 Psaltaren 57 Psaltaren 58 Psaltaren 59 Psaltaren 60 Psaltaren 61 Psaltaren 62 Psaltaren 63 Psaltaren 64 Psaltaren 65 Psaltaren 66 Psaltaren 67 Psaltaren 68 Psaltaren 69 Psaltaren 70 Psaltaren 71 Psaltaren 72 Psaltaren 73 Psaltaren 74 Psaltaren 75 Psaltaren 76 Psaltaren 77 Psaltaren 78 Psaltaren 79 Psaltaren 80 Psaltaren 81 Psaltaren 82 Psaltaren 83 Psaltaren 84 Psaltaren 85 Psaltaren 86 Psaltaren 87 Psaltaren 88 Psaltaren 89 Psaltaren 90 Psaltaren 91 Psaltaren 92 Psaltaren 93 Psaltaren 94 Psaltaren 95 Psaltaren 96 Psaltaren 97 Psaltaren 98 Psaltaren 99 Psaltaren 100 Psaltaren 101 Psaltaren 102 Psaltaren 103 Psaltaren 104 Psaltaren 105 Psaltaren 106 Psaltaren 107 Psaltaren 108 Psaltaren 109 Psaltaren 110 Psaltaren 111 Psaltaren 112 Psaltaren 113 Psaltaren 114 Psaltaren 115 Psaltaren 116 Psaltaren 117 Psaltaren 118 Psaltaren 119 Psaltaren 120 Psaltaren 121 Psaltaren 122 Psaltaren 123 Psaltaren 124 Psaltaren 125 Psaltaren 126 Psaltaren 127 Psaltaren 128 Psaltaren 129 Psaltaren 130 Psaltaren 131 Psaltaren 132 Psaltaren 133 Psaltaren 134 Psaltaren 135 Psaltaren 136 Psaltaren 137 Psaltaren 138 Psaltaren 139 Psaltaren 140 Psaltaren 141 Psaltaren 142 Psaltaren 143 Psaltaren 144 Psaltaren 145 Psaltaren 146 Psaltaren 147 Psaltaren 148 Psaltaren 149 Psaltaren 150



Salomos psalm: Psalm 96:11 (SV1917)
Himmelen vare glad, och jorden fröjde sig; havet bruse och allt vad däri är.
Direkt sammanhanget eller omgivningen
När psalmen 96 öppnar, uppmanas Guds folk att bryta ut i lovsång och vittnesbörd inför hela världen. Vers 11 befinner sig i denna världsomspännande hymn där himmel, jord och hav samverkar i att kungöra Herrens värdighet. Denna radikala kosmiska ton sätter tonen för en psalm som betonar Guds makt över skapelsen och hans rättfärdiga herravälde över tid och rum.
Vad texten avslöjar om Gud eller tron
Texten visar att tro inte är en privat erfarenhet utan ett universellt vittnesbörd. Guds härlighet påverkar hela skapelsen: himlen är glad, jorden fröjdar sig, havet brusar. Dessa bilder pekar på ett tillstånd där orsaken till glädje och ro utochretas i Gud. När skapelsen reagerar så uttrycks en ordnat ekosystem av tillbedjan; inte bara människor prisar Gud, utan hela naturen svarar i sin egen språkdräkt. Markant är även tonvikten på fröjd och bruset – tecken på liv och aktivitet under Guds styre, inte passiv stillhet. Denna helhetssyn uppmuntrar troende att se tillbedjan som någonting som fyller hela verkligheten och inte endast förbehålls tempel eller samlingar.
Viktiga ord och bilder
- Himmelen, jorden, havet: tre grundläggande domäner som symboliserar skapelsen som helhet.
- Glad/fröjde sig/bruse: gestalter av inre glädje och dynamisk rörelse som följer Guds ordning.
Närbesläktade bibelställen
1) Psalm 98:4–9 förklarar att hela skapelsen ropar ut sin seger och Guds rättfärdighet genom röster och ljud som skapar en mångsidig lovsång. Detta förstärker sambandet mellan universell tillbedjan och Guds majestät.
2) Romarbrevet 1:20 påpekar att skapelsens tydlighet vittnar om Gud, hans eviga makt och gudomlighet – en logisk bakgrund till att himlar och jord deltar i lovsången.
3) Jesaja 55:12 talar om att allt skapat följer Guds ordning och bryter ut i fröjd när det gör sin del – en annan sida av hur skapelsen svarar på Herren.
Översättning och tolkning i SV1917
Frasen förmedlar en universell åkallan: hela skapelsen befinner sig i en tillstånd av glädje inför Guds kungarskap. Det är en hoppfull bild som förstärker troendes fysiska och andliga glädje inför Guds närvaro.
Tillämpning i dagens tro
Exakta citat att noteras från äldre källor (om tillämpligt): I sammanfattade ordalag av Matthew Henry och Adam Clarke fås inblick i hur skapelsen blir en ständig vittne till Guds härlighet; deras sammanhang lyfter fram att kärnan är Guds majestät och skapelsens svar i ständig lovsång (kort sammanfattning av deras observationer, inga längre citat från texten).