Old Testament
1 Mosebok 2 Mosebok 3 Mosebok 4 Mosebok 5 Mosebok Josua Domarboken Rut 1 Samuelsboken 2 Samuelsboken 1 Kungaboken 2 Kungaboken 1 Krönikeboken 2 Krönikeboken Esra Nehemja Ester Job Psaltaren Ordspråksboken Predikaren Höga Visan Jesaja Jeremia Klagovisorna Hesekiel Daniel Hosea Joel Amos Obadja Jona Mika Nahum Habackuk Sefanja Haggai Sakaria MalakiNew Testament
Matteus Markus Lukas Johannes Apostlagärningarna Romarbrevet 1 Korinthierbrevet 2 Korinthierbrevet Galaterbrevet Efesierbrevet Filipperbrevet Kolosserbrevet 1 Thessalonikerbrevet 2 Thessalonikerbrevet 1 Timotheosbrevet 2 Timotheosbrevet Titusbrevet Filemonbrevet Hebreerbrevet Jakobsbrevet 1 Petrusbrevet 2 Petrusbrevet 1 Johannesbrevet 2 Johannesbrevet 3 Johannesbrevet Judasbrevet UppenbarelsebokenChapter
Psaltaren 1 Psaltaren 2 Psaltaren 3 Psaltaren 4 Psaltaren 5 Psaltaren 6 Psaltaren 7 Psaltaren 8 Psaltaren 9 Psaltaren 10 Psaltaren 11 Psaltaren 12 Psaltaren 13 Psaltaren 14 Psaltaren 15 Psaltaren 16 Psaltaren 17 Psaltaren 18 Psaltaren 19 Psaltaren 20 Psaltaren 21 Psaltaren 22 Psaltaren 23 Psaltaren 24 Psaltaren 25 Psaltaren 26 Psaltaren 27 Psaltaren 28 Psaltaren 29 Psaltaren 30 Psaltaren 31 Psaltaren 32 Psaltaren 33 Psaltaren 34 Psaltaren 35 Psaltaren 36 Psaltaren 37 Psaltaren 38 Psaltaren 39 Psaltaren 40 Psaltaren 41 Psaltaren 42 Psaltaren 43 Psaltaren 44 Psaltaren 45 Psaltaren 46 Psaltaren 47 Psaltaren 48 Psaltaren 49 Psaltaren 50 Psaltaren 51 Psaltaren 52 Psaltaren 53 Psaltaren 54 Psaltaren 55 Psaltaren 56 Psaltaren 57 Psaltaren 58 Psaltaren 59 Psaltaren 60 Psaltaren 61 Psaltaren 62 Psaltaren 63 Psaltaren 64 Psaltaren 65 Psaltaren 66 Psaltaren 67 Psaltaren 68 Psaltaren 69 Psaltaren 70 Psaltaren 71 Psaltaren 72 Psaltaren 73 Psaltaren 74 Psaltaren 75 Psaltaren 76 Psaltaren 77 Psaltaren 78 Psaltaren 79 Psaltaren 80 Psaltaren 81 Psaltaren 82 Psaltaren 83 Psaltaren 84 Psaltaren 85 Psaltaren 86 Psaltaren 87 Psaltaren 88 Psaltaren 89 Psaltaren 90 Psaltaren 91 Psaltaren 92 Psaltaren 93 Psaltaren 94 Psaltaren 95 Psaltaren 96 Psaltaren 97 Psaltaren 98 Psaltaren 99 Psaltaren 100 Psaltaren 101 Psaltaren 102 Psaltaren 103 Psaltaren 104 Psaltaren 105 Psaltaren 106 Psaltaren 107 Psaltaren 108 Psaltaren 109 Psaltaren 110 Psaltaren 111 Psaltaren 112 Psaltaren 113 Psaltaren 114 Psaltaren 115 Psaltaren 116 Psaltaren 117 Psaltaren 118 Psaltaren 119 Psaltaren 120 Psaltaren 121 Psaltaren 122 Psaltaren 123 Psaltaren 124 Psaltaren 125 Psaltaren 126 Psaltaren 127 Psaltaren 128 Psaltaren 129 Psaltaren 130 Psaltaren 131 Psaltaren 132 Psaltaren 133 Psaltaren 134 Psaltaren 135 Psaltaren 136 Psaltaren 137 Psaltaren 138 Psaltaren 139 Psaltaren 140 Psaltaren 141 Psaltaren 142 Psaltaren 143 Psaltaren 144 Psaltaren 145 Psaltaren 146 Psaltaren 147 Psaltaren 148 Psaltaren 149 Psaltaren 150



Psaltaren 96:7 (SV1917) — Immediate setting
I denna psalm uppmanas folket att kläda gudarna, och versen vänder sig särskilt till nationernas släkter: “Give då åt HERREN, I folkens släkter, give då åt HERREN ära och makt.” Dess omgång följer en sång som prisar Guds namn, hans herravälde över allt kött och hans rättvisa domar över jorden. Här står människorna inför den gudomliga ansikten: Gud kräver tillbedjan och vördnad från alla folk.
Vad texten avslöjar om Gud och tro
Världens alla folkslag uppmanas att tacka och ära Herren. Detta betonar Guds universella kungarike och hans rätt att mottaga ära och makt från alla skapelser. Samtidigt lyfter versen fram att gudstro är ett växelverkan mellan uppenbarelse och respons: Herren är värdig att erhålla ära och makt eftersom hans domstol och vem han är förtjänar tillbedjan från varje folk.
Viktiga ord och bilder
“HERREN” står som personligt namn och tratbeskriver Guds personliga tillhörighet. “ära och makt” pekar på både värdighet, ära som tillhör Gud, och hans suveräna makt att styra och värdera allt. “folken” och “släkter” betonar universell kallelse—inte bara Israel, utan hela världen.
Relaterade bibelpassager
Konkret betydelse i vardagen
Känslan av att världen inte lämnas ensam inför slumpens krafter, utan är föremål för Guds rike, ger en grund för ödmjuk tillbedjan. För oss idag innebär det att vi inte bara privat tillber Herren utan också erkänner hans makt i hur vi lever, vad vi prioriterar och hur vi behandlar våra medmänniskor. Tillbedjan är inte bara känsla utan livsbeslut som speglar Guds herravälde i våra dagar.
Historiska och teologiska noteringar
Kommentarerna hos Matthew Henry och Adam Clarke understryker att heder och makt inte bara tilldelas Gud som en befintlig egenskap utan som något som förpliktar människan till lydnad och trofasthet. Albert Barnes framhåller att Gudens ära är både universell och rättfärdig, och att tillbedjan hör ihop med hans domsverk över jorden.
Sammanfattning och tillämpning
Versen för oss att se Guds enorma värdighet och hans rätt att bli ära och makt i varje människas liv. Vi uppmanas att hedra Gud överallt och i varje omständighet, och att vår tillbedjan speglar hans överhöghet och hans rättvisa kungarike. Vi ser att Gud är ett universellt svepande herravälde som kräver våra liv i trohet och lydnad.