Old Testament
1 Mosebok 2 Mosebok 3 Mosebok 4 Mosebok 5 Mosebok Josua Domarboken Rut 1 Samuelsboken 2 Samuelsboken 1 Kungaboken 2 Kungaboken 1 Krönikeboken 2 Krönikeboken Esra Nehemja Ester Job Psaltaren Ordspråksboken Predikaren Höga Visan Jesaja Jeremia Klagovisorna Hesekiel Daniel Hosea Joel Amos Obadja Jona Mika Nahum Habackuk Sefanja Haggai Sakaria MalakiNew Testament
Matteus Markus Lukas Johannes Apostlagärningarna Romarbrevet 1 Korinthierbrevet 2 Korinthierbrevet Galaterbrevet Efesierbrevet Filipperbrevet Kolosserbrevet 1 Thessalonikerbrevet 2 Thessalonikerbrevet 1 Timotheosbrevet 2 Timotheosbrevet Titusbrevet Filemonbrevet Hebreerbrevet Jakobsbrevet 1 Petrusbrevet 2 Petrusbrevet 1 Johannesbrevet 2 Johannesbrevet 3 Johannesbrevet Judasbrevet UppenbarelsebokenChapter
Psaltaren 1 Psaltaren 2 Psaltaren 3 Psaltaren 4 Psaltaren 5 Psaltaren 6 Psaltaren 7 Psaltaren 8 Psaltaren 9 Psaltaren 10 Psaltaren 11 Psaltaren 12 Psaltaren 13 Psaltaren 14 Psaltaren 15 Psaltaren 16 Psaltaren 17 Psaltaren 18 Psaltaren 19 Psaltaren 20 Psaltaren 21 Psaltaren 22 Psaltaren 23 Psaltaren 24 Psaltaren 25 Psaltaren 26 Psaltaren 27 Psaltaren 28 Psaltaren 29 Psaltaren 30 Psaltaren 31 Psaltaren 32 Psaltaren 33 Psaltaren 34 Psaltaren 35 Psaltaren 36 Psaltaren 37 Psaltaren 38 Psaltaren 39 Psaltaren 40 Psaltaren 41 Psaltaren 42 Psaltaren 43 Psaltaren 44 Psaltaren 45 Psaltaren 46 Psaltaren 47 Psaltaren 48 Psaltaren 49 Psaltaren 50 Psaltaren 51 Psaltaren 52 Psaltaren 53 Psaltaren 54 Psaltaren 55 Psaltaren 56 Psaltaren 57 Psaltaren 58 Psaltaren 59 Psaltaren 60 Psaltaren 61 Psaltaren 62 Psaltaren 63 Psaltaren 64 Psaltaren 65 Psaltaren 66 Psaltaren 67 Psaltaren 68 Psaltaren 69 Psaltaren 70 Psaltaren 71 Psaltaren 72 Psaltaren 73 Psaltaren 74 Psaltaren 75 Psaltaren 76 Psaltaren 77 Psaltaren 78 Psaltaren 79 Psaltaren 80 Psaltaren 81 Psaltaren 82 Psaltaren 83 Psaltaren 84 Psaltaren 85 Psaltaren 86 Psaltaren 87 Psaltaren 88 Psaltaren 89 Psaltaren 90 Psaltaren 91 Psaltaren 92 Psaltaren 93 Psaltaren 94 Psaltaren 95 Psaltaren 96 Psaltaren 97 Psaltaren 98 Psaltaren 99 Psaltaren 100 Psaltaren 101 Psaltaren 102 Psaltaren 103 Psaltaren 104 Psaltaren 105 Psaltaren 106 Psaltaren 107 Psaltaren 108 Psaltaren 109 Psaltaren 110 Psaltaren 111 Psaltaren 112 Psaltaren 113 Psaltaren 114 Psaltaren 115 Psaltaren 116 Psaltaren 117 Psaltaren 118 Psaltaren 119 Psaltaren 120 Psaltaren 121 Psaltaren 122 Psaltaren 123 Psaltaren 124 Psaltaren 125 Psaltaren 126 Psaltaren 127 Psaltaren 128 Psaltaren 129 Psaltaren 130 Psaltaren 131 Psaltaren 132 Psaltaren 133 Psaltaren 134 Psaltaren 135 Psaltaren 136 Psaltaren 137 Psaltaren 138 Psaltaren 139 Psaltaren 140 Psaltaren 141 Psaltaren 142 Psaltaren 143 Psaltaren 144 Psaltaren 145 Psaltaren 146 Psaltaren 147 Psaltaren 148 Psaltaren 149 Psaltaren 150



Psaltaren 86:6 (SV1917) – "Lyssna, HERRE, till mitt bedjande, och akta på mina böners ljud."
Varför denna vers är viktig
Denna enkla bön fångar en dinlig andaktens kärna: i vår misstro och nöd kommer bönen som ett rop till Gud, och det är till honom vi vänder oss med förväntan om att han hör. Versen påminner oss om att bönens kvalitet inte bara ligger i ordens skönhet utan i ödmjukt förtröstan: Gud lyssnar och tar del av vår gemensamma mänskliga svaghet.
Originala sammanhanget
Psalm 86 är en bön av en troende som befinner sig i ångest och omtanke om Guds trohet. Denna psalm står i en kedja av klagopsalmer där mitt i prövningar ropar psalmisten till Herren. Här betonas tillgången till Gud genom bön som ett uttryck för tro och överlämnande. Sökandets rop är direkt, utan förskönande. Samtidigt ligger där ett stabilt hopp i Guds rättfärdighet och kärlek.
Huvudbudskap och teman
- Bönens bönfälle: Gud uppmärksammar vår kommunikation när vi kommer till honom som en rättfärdig domare och vår vän.
- Tillit över kraftfulla ord: Det inte krävs spektakulära uttryck, utan äkta ödmjukhet och tro på att Gud hör.
- Guds lydnad och omsorg: Versens ton påminner om att Gud är aktivt engagerad i våra rop och att han vet vad som är bäst för oss.
Kortare bibliska cross-referenser
- Försoningens tro och att Gud hör våra rop i nöd (Ps 34:17). Kortförklaring: Gud närmar sig de förtryckta när de ropar till honom.
- Trosförtröstan i svåra tider (Joh 16:24). Kortförklaring: Jesu ord uppmanar till fortsatt bön som uttryck för gemenskap med Gud.
- Guds omsorg och närvaro (Fil 4:6-7). Kortförklaring: Bön är en väg till frid som övergår allt förstånd.
Kommentar i samverkan med äldre källor
Denna bönande blick på Gud återfinns i de klassiska kommentarerna som betonar att bönen inte bara är ett rop utan ett personligt möte. Enligt äldre kommentatorer står ordet "lyssna" i en aktiv relation: Gud är inte långt borta, utan närvarande och mottaglig för vår stilla avsikt. De poängterar att bönens ljud inte enbart är vokaler utan uttrycker en trofast kommunikation som Gud värderar.
Devotionell avslutning
Ofta är vi frestade att överbetona våra ord eller vår egen rättfärdighet. Denna vers lär oss att Gud inte kräver perfektion i vår bön, utan uppriktighet och förtröstan. När vi ropar till honom i ödmjukhet, är han redo att lyssna och svara på vad som verkligen bär vår själ. Må varje rop bli ett steg närmare insikten att Gud hör och vårdar våra dagar.
Till sist – en kort sammanfattning
Ps 86:6 uppmanar till uppriktighet i bön: Gud lyssnar när vi ropar till honom i vår nöd. I originalets kontext är det en troendes fasta hopp i ett personligt möte med Herren, där bönens ljud blir bekräftelse på relationen till vår Skapare.