Old Testament
1 Mosebok 2 Mosebok 3 Mosebok 4 Mosebok 5 Mosebok Josua Domarboken Rut 1 Samuelsboken 2 Samuelsboken 1 Kungaboken 2 Kungaboken 1 Krönikeboken 2 Krönikeboken Esra Nehemja Ester Job Psaltaren Ordspråksboken Predikaren Höga Visan Jesaja Jeremia Klagovisorna Hesekiel Daniel Hosea Joel Amos Obadja Jona Mika Nahum Habackuk Sefanja Haggai Sakaria MalakiNew Testament
Matteus Markus Lukas Johannes Apostlagärningarna Romarbrevet 1 Korinthierbrevet 2 Korinthierbrevet Galaterbrevet Efesierbrevet Filipperbrevet Kolosserbrevet 1 Thessalonikerbrevet 2 Thessalonikerbrevet 1 Timotheosbrevet 2 Timotheosbrevet Titusbrevet Filemonbrevet Hebreerbrevet Jakobsbrevet 1 Petrusbrevet 2 Petrusbrevet 1 Johannesbrevet 2 Johannesbrevet 3 Johannesbrevet Judasbrevet UppenbarelsebokenChapter
Psaltaren 1 Psaltaren 2 Psaltaren 3 Psaltaren 4 Psaltaren 5 Psaltaren 6 Psaltaren 7 Psaltaren 8 Psaltaren 9 Psaltaren 10 Psaltaren 11 Psaltaren 12 Psaltaren 13 Psaltaren 14 Psaltaren 15 Psaltaren 16 Psaltaren 17 Psaltaren 18 Psaltaren 19 Psaltaren 20 Psaltaren 21 Psaltaren 22 Psaltaren 23 Psaltaren 24 Psaltaren 25 Psaltaren 26 Psaltaren 27 Psaltaren 28 Psaltaren 29 Psaltaren 30 Psaltaren 31 Psaltaren 32 Psaltaren 33 Psaltaren 34 Psaltaren 35 Psaltaren 36 Psaltaren 37 Psaltaren 38 Psaltaren 39 Psaltaren 40 Psaltaren 41 Psaltaren 42 Psaltaren 43 Psaltaren 44 Psaltaren 45 Psaltaren 46 Psaltaren 47 Psaltaren 48 Psaltaren 49 Psaltaren 50 Psaltaren 51 Psaltaren 52 Psaltaren 53 Psaltaren 54 Psaltaren 55 Psaltaren 56 Psaltaren 57 Psaltaren 58 Psaltaren 59 Psaltaren 60 Psaltaren 61 Psaltaren 62 Psaltaren 63 Psaltaren 64 Psaltaren 65 Psaltaren 66 Psaltaren 67 Psaltaren 68 Psaltaren 69 Psaltaren 70 Psaltaren 71 Psaltaren 72 Psaltaren 73 Psaltaren 74 Psaltaren 75 Psaltaren 76 Psaltaren 77 Psaltaren 78 Psaltaren 79 Psaltaren 80 Psaltaren 81 Psaltaren 82 Psaltaren 83 Psaltaren 84 Psaltaren 85 Psaltaren 86 Psaltaren 87 Psaltaren 88 Psaltaren 89 Psaltaren 90 Psaltaren 91 Psaltaren 92 Psaltaren 93 Psaltaren 94 Psaltaren 95 Psaltaren 96 Psaltaren 97 Psaltaren 98 Psaltaren 99 Psaltaren 100 Psaltaren 101 Psaltaren 102 Psaltaren 103 Psaltaren 104 Psaltaren 105 Psaltaren 106 Psaltaren 107 Psaltaren 108 Psaltaren 109 Psaltaren 110 Psaltaren 111 Psaltaren 112 Psaltaren 113 Psaltaren 114 Psaltaren 115 Psaltaren 116 Psaltaren 117 Psaltaren 118 Psaltaren 119 Psaltaren 120 Psaltaren 121 Psaltaren 122 Psaltaren 123 Psaltaren 124 Psaltaren 125 Psaltaren 126 Psaltaren 127 Psaltaren 128 Psaltaren 129 Psaltaren 130 Psaltaren 131 Psaltaren 132 Psaltaren 133 Psaltaren 134 Psaltaren 135 Psaltaren 136 Psaltaren 137 Psaltaren 138 Psaltaren 139 Psaltaren 140 Psaltaren 141 Psaltaren 142 Psaltaren 143 Psaltaren 144 Psaltaren 145 Psaltaren 146 Psaltaren 147 Psaltaren 148 Psaltaren 149 Psaltaren 150Verse
Psaltaren 105:1 Psaltaren 105:2 Psaltaren 105:3 Psaltaren 105:4 Psaltaren 105:5 Psaltaren 105:6 Psaltaren 105:7 Psaltaren 105:8 Psaltaren 105:9 Psaltaren 105:10 Psaltaren 105:11 Psaltaren 105:12 Psaltaren 105:13 Psaltaren 105:14 Psaltaren 105:15 Psaltaren 105:16 Psaltaren 105:17 Psaltaren 105:18 Psaltaren 105:19 Psaltaren 105:20 Psaltaren 105:21 Psaltaren 105:22 Psaltaren 105:23 Psaltaren 105:24 Psaltaren 105:25 Psaltaren 105:26 Psaltaren 105:27 Psaltaren 105:28 Psaltaren 105:29 Psaltaren 105:30 Psaltaren 105:31 Psaltaren 105:32 Psaltaren 105:33 Psaltaren 105:34 Psaltaren 105:35 Psaltaren 105:36 Psaltaren 105:37 Psaltaren 105:38 Psaltaren 105:39 Psaltaren 105:40 Psaltaren 105:41 Psaltaren 105:42 Psaltaren 105:43 Psaltaren 105:44 Psaltaren 105:45



Betydelse i korthet
Psaltaren 105:29 beskriver hur Gud förvandlade Egyptens vatten till blod och därmed förstörde fiskbeståndet i floderna. Det framhäver Guds mäktiga ingripande mot Egypten för att driva faraos hjärta och befria sitt utvalda folk.
Historisk och teologisk bakgrund
Texten är en del av Israels sångcykel som återberättar Guds underrättelser och underverk genom Mose och Aron. Starka tecken som blod i vattnet är direkta plågor som övertygar människor om Guds allsmäktighet och rättfärdighet. För den troende svenska läsaren pekar det på Guds befriande kraft och hans tilltro till sitt folk i prövningar.
Tolkande observationer
Tematiskt sammanhang
Detta avsnitt följer en kedja av underverk som ledsagar Israels steg genom öknen. Det vittnar om Guds trofasthet trots människors otro: han ser till att rättvisa skipas och att befrielsen fullbordas i rätt tid.
Korsreferenser och korta förklaringar
Referens 1: Andra ställen där Guds vatten blir till tecken i plåga – visar att naturen underkastas Guds vilja när han ingriper för sitt förbund. Förklaringen: tecknet tjänar som vittnesbörd om Guds makt och hans omsorg om sitt folk.
Referens 2: Redan tidigare nämns Guds förhållningssätt till Egypten: de första plågorna skulle vara en väckarklocka till faraos hjärta och folket som helhet. Förklaringen: plågorna är både dom och evangelium i samma ögonblick.
Referens 3: Förbunden och befrielsen i öknen kopplas ofta till tillbedjan och lovsång – så att folket lär känna Guds godhet genom prövningen. Förklaringen: tecken och under öppnar vägen till tillbedjan.
Cross-reference i korthet
Psalmens berättelse kopplas närmare till Exodusboken där samma tecken beskrivs; likaså hos Matteus och Apostlagärningarna där tecken används för att visa Guds hand i historien. (Konkret text utan att återge hela verser.)
Praktisk tillämpning
Förtroende i prövning: när Guds ingripande syns i livets vatten och andra vanor, kan vi lita på att han håller sitt förbund och leder oss mot frihet och ett liv i lydnad. Även när tecken känns skrämmande, är deras syfte att leda till omvändelse och tillbedjan.
Sammanfattande kommentar
105:29 visar hur Gud med kraft omvandlar vardagens floder till tecken på hans dom och nåd. Denna akt uppmanar till trofasthet inför Gud och till bedömningen av våra egna hjärtan inför hans suveränitet. Genom att erinra om befrielsen i Egypten får vi en bild av Guds trofasthet, som fortfarande formar vår tillbedjan och vårt förhållande till honom.
Uttalanden av äldre kommentatorer (felsökt citat i sammanhanget): Ingen direkt återgivning av fullständiga citat från Henry, Barnes eller Clarke används här, men deras traditionella inriktningar lyser igenom i betoningen av Guds makt över naturen, syftet med tecken som befrielse och den trofasta trosvissa som leder till tillbedjan.