Old Testament
1 Mosebok 2 Mosebok 3 Mosebok 4 Mosebok 5 Mosebok Josua Domarboken Rut 1 Samuelsboken 2 Samuelsboken 1 Kungaboken 2 Kungaboken 1 Krönikeboken 2 Krönikeboken Esra Nehemja Ester Job Psaltaren Ordspråksboken Predikaren Höga Visan Jesaja Jeremia Klagovisorna Hesekiel Daniel Hosea Joel Amos Obadja Jona Mika Nahum Habackuk Sefanja Haggai Sakaria MalakiNew Testament
Matteus Markus Lukas Johannes Apostlagärningarna Romarbrevet 1 Korinthierbrevet 2 Korinthierbrevet Galaterbrevet Efesierbrevet Filipperbrevet Kolosserbrevet 1 Thessalonikerbrevet 2 Thessalonikerbrevet 1 Timotheosbrevet 2 Timotheosbrevet Titusbrevet Filemonbrevet Hebreerbrevet Jakobsbrevet 1 Petrusbrevet 2 Petrusbrevet 1 Johannesbrevet 2 Johannesbrevet 3 Johannesbrevet Judasbrevet UppenbarelsebokenChapter
Psaltaren 1 Psaltaren 2 Psaltaren 3 Psaltaren 4 Psaltaren 5 Psaltaren 6 Psaltaren 7 Psaltaren 8 Psaltaren 9 Psaltaren 10 Psaltaren 11 Psaltaren 12 Psaltaren 13 Psaltaren 14 Psaltaren 15 Psaltaren 16 Psaltaren 17 Psaltaren 18 Psaltaren 19 Psaltaren 20 Psaltaren 21 Psaltaren 22 Psaltaren 23 Psaltaren 24 Psaltaren 25 Psaltaren 26 Psaltaren 27 Psaltaren 28 Psaltaren 29 Psaltaren 30 Psaltaren 31 Psaltaren 32 Psaltaren 33 Psaltaren 34 Psaltaren 35 Psaltaren 36 Psaltaren 37 Psaltaren 38 Psaltaren 39 Psaltaren 40 Psaltaren 41 Psaltaren 42 Psaltaren 43 Psaltaren 44 Psaltaren 45 Psaltaren 46 Psaltaren 47 Psaltaren 48 Psaltaren 49 Psaltaren 50 Psaltaren 51 Psaltaren 52 Psaltaren 53 Psaltaren 54 Psaltaren 55 Psaltaren 56 Psaltaren 57 Psaltaren 58 Psaltaren 59 Psaltaren 60 Psaltaren 61 Psaltaren 62 Psaltaren 63 Psaltaren 64 Psaltaren 65 Psaltaren 66 Psaltaren 67 Psaltaren 68 Psaltaren 69 Psaltaren 70 Psaltaren 71 Psaltaren 72 Psaltaren 73 Psaltaren 74 Psaltaren 75 Psaltaren 76 Psaltaren 77 Psaltaren 78 Psaltaren 79 Psaltaren 80 Psaltaren 81 Psaltaren 82 Psaltaren 83 Psaltaren 84 Psaltaren 85 Psaltaren 86 Psaltaren 87 Psaltaren 88 Psaltaren 89 Psaltaren 90 Psaltaren 91 Psaltaren 92 Psaltaren 93 Psaltaren 94 Psaltaren 95 Psaltaren 96 Psaltaren 97 Psaltaren 98 Psaltaren 99 Psaltaren 100 Psaltaren 101 Psaltaren 102 Psaltaren 103 Psaltaren 104 Psaltaren 105 Psaltaren 106 Psaltaren 107 Psaltaren 108 Psaltaren 109 Psaltaren 110 Psaltaren 111 Psaltaren 112 Psaltaren 113 Psaltaren 114 Psaltaren 115 Psaltaren 116 Psaltaren 117 Psaltaren 118 Psaltaren 119 Psaltaren 120 Psaltaren 121 Psaltaren 122 Psaltaren 123 Psaltaren 124 Psaltaren 125 Psaltaren 126 Psaltaren 127 Psaltaren 128 Psaltaren 129 Psaltaren 130 Psaltaren 131 Psaltaren 132 Psaltaren 133 Psaltaren 134 Psaltaren 135 Psaltaren 136 Psaltaren 137 Psaltaren 138 Psaltaren 139 Psaltaren 140 Psaltaren 141 Psaltaren 142 Psaltaren 143 Psaltaren 144 Psaltaren 145 Psaltaren 146 Psaltaren 147 Psaltaren 148 Psaltaren 149 Psaltaren 150



Psalm 83:12 — Kort tolkning
Titelversen av psalmen här gestaltar en bön om att Guds fiender ska drabbas av samma öde som de forna kungarna Oreb, Seeb, Seba och Salmunna. Det är en bön om rättvisa och att deras planer och makt ska slås i spill eftersom de står i vägen för Guds folk.
Regional och literär bakgrund
Psalm 83 är en klagosång där psalmisten vänder sig mot de samlade fiender som förskräcker Israels folk. Denna vers anspelar på historiska militära övergrepp som nämns i Domarboken: Oreb och Seeb (domare 7) samt Seba och Salmunna (2 Kung 11–12; 2 Kung 15). Dessa exempel används som bildspråk: Guds oprövade motståndare genomgick plötslig förlust; deras rikedomar och adeliga makt blev deras fall. För SV1917 översättningen står varje namn som en symbol för upprätthållna motstånd och Oljes öde som Guds styrka kan rikta mot dem som förföljer hans folk.
Så här kan man tolka versen
- Guds dom över fienderna kommer inte som en slump utan som en igenkännbar och historiskt bekräftad rättvisa.
- Ordet “ädlingsverk” (ädelstagare, furstar) pekar mot den mänskliga upphöjelsen som står i kontrast till Guds rike. Deras kraft liknas vid en härskande klass som upphör när Guds ingripande infinner sig.
- Referensen till så kallade ”olägenheter” i förra verser kopplas samman med en bön om att fiendens planer ska ramla till marken under Guds suveräna välde.
Nyckelfynd och citatinsatser
Från tidigare tiders kommentarer fungerar Matthew Henry och Adam Clarke som stöd för tolkningen av denna vers som en etablerad rättfärdighetssyn. Enligt deras bild så är bönens syfte att upplösningen av fienders makt och att de ådrar sig deras egna planer som förr eller senare drabbar dem själva. (Noter: i texten nedan används korta citat i sammanhanget där det är lämpligt.)
Konkreta citat som används i sammanhanget
“[Citat] …”
Korsreflektioner och sammanhang
Relaterade passager som ger ljus över temat om Guds rättvisa och fienders undergång inkluderar:
Dessa kopplingar förstärker poängen att Gud verkar till sitt folks beskärda skydd och att de som står i vägen för denna skyddande hand snabbt förlorar sin upphöjda ställning.
Praktisk tillämpning i dagens tro
Versens struktur påminner troende om att be om Guds ingripande när orättvisor hotar. Det är ett kall till ödmjuk bön i förhållande till motgångar och att lita till att Gud kan vända fiendens planer till deras eget fall utan att troende behöver ta saken i egna händer.
Översiktlig avslutning
Psaltaren varnar för att fiendens makt är begränsad av Guds suveränitet. Denna vers uppmanar till rättfärdighet och förlitelse i att Gud, i sin tid, låter de onda bli utan makt medan hans trogna folk får vila i hans beskydd.
Kort sammanfattning