Old Testament
1 Mosebok 2 Mosebok 3 Mosebok 4 Mosebok 5 Mosebok Josua Domarboken Rut 1 Samuelsboken 2 Samuelsboken 1 Kungaboken 2 Kungaboken 1 Krönikeboken 2 Krönikeboken Esra Nehemja Ester Job Psaltaren Ordspråksboken Predikaren Höga Visan Jesaja Jeremia Klagovisorna Hesekiel Daniel Hosea Joel Amos Obadja Jona Mika Nahum Habackuk Sefanja Haggai Sakaria MalakiNew Testament
Matteus Markus Lukas Johannes Apostlagärningarna Romarbrevet 1 Korinthierbrevet 2 Korinthierbrevet Galaterbrevet Efesierbrevet Filipperbrevet Kolosserbrevet 1 Thessalonikerbrevet 2 Thessalonikerbrevet 1 Timotheosbrevet 2 Timotheosbrevet Titusbrevet Filemonbrevet Hebreerbrevet Jakobsbrevet 1 Petrusbrevet 2 Petrusbrevet 1 Johannesbrevet 2 Johannesbrevet 3 Johannesbrevet Judasbrevet UppenbarelsebokenChapter
Psaltaren 1 Psaltaren 2 Psaltaren 3 Psaltaren 4 Psaltaren 5 Psaltaren 6 Psaltaren 7 Psaltaren 8 Psaltaren 9 Psaltaren 10 Psaltaren 11 Psaltaren 12 Psaltaren 13 Psaltaren 14 Psaltaren 15 Psaltaren 16 Psaltaren 17 Psaltaren 18 Psaltaren 19 Psaltaren 20 Psaltaren 21 Psaltaren 22 Psaltaren 23 Psaltaren 24 Psaltaren 25 Psaltaren 26 Psaltaren 27 Psaltaren 28 Psaltaren 29 Psaltaren 30 Psaltaren 31 Psaltaren 32 Psaltaren 33 Psaltaren 34 Psaltaren 35 Psaltaren 36 Psaltaren 37 Psaltaren 38 Psaltaren 39 Psaltaren 40 Psaltaren 41 Psaltaren 42 Psaltaren 43 Psaltaren 44 Psaltaren 45 Psaltaren 46 Psaltaren 47 Psaltaren 48 Psaltaren 49 Psaltaren 50 Psaltaren 51 Psaltaren 52 Psaltaren 53 Psaltaren 54 Psaltaren 55 Psaltaren 56 Psaltaren 57 Psaltaren 58 Psaltaren 59 Psaltaren 60 Psaltaren 61 Psaltaren 62 Psaltaren 63 Psaltaren 64 Psaltaren 65 Psaltaren 66 Psaltaren 67 Psaltaren 68 Psaltaren 69 Psaltaren 70 Psaltaren 71 Psaltaren 72 Psaltaren 73 Psaltaren 74 Psaltaren 75 Psaltaren 76 Psaltaren 77 Psaltaren 78 Psaltaren 79 Psaltaren 80 Psaltaren 81 Psaltaren 82 Psaltaren 83 Psaltaren 84 Psaltaren 85 Psaltaren 86 Psaltaren 87 Psaltaren 88 Psaltaren 89 Psaltaren 90 Psaltaren 91 Psaltaren 92 Psaltaren 93 Psaltaren 94 Psaltaren 95 Psaltaren 96 Psaltaren 97 Psaltaren 98 Psaltaren 99 Psaltaren 100 Psaltaren 101 Psaltaren 102 Psaltaren 103 Psaltaren 104 Psaltaren 105 Psaltaren 106 Psaltaren 107 Psaltaren 108 Psaltaren 109 Psaltaren 110 Psaltaren 111 Psaltaren 112 Psaltaren 113 Psaltaren 114 Psaltaren 115 Psaltaren 116 Psaltaren 117 Psaltaren 118 Psaltaren 119 Psaltaren 120 Psaltaren 121 Psaltaren 122 Psaltaren 123 Psaltaren 124 Psaltaren 125 Psaltaren 126 Psaltaren 127 Psaltaren 128 Psaltaren 129 Psaltaren 130 Psaltaren 131 Psaltaren 132 Psaltaren 133 Psaltaren 134 Psaltaren 135 Psaltaren 136 Psaltaren 137 Psaltaren 138 Psaltaren 139 Psaltaren 140 Psaltaren 141 Psaltaren 142 Psaltaren 143 Psaltaren 144 Psaltaren 145 Psaltaren 146 Psaltaren 147 Psaltaren 148 Psaltaren 149 Psaltaren 150



Huvudpoäng: Guds rättfärdiga beskydd och seger över fiender
Psaltaren 21:9 i SV1917 uttrycker hur Guds hand och kraft verkar till vederkvickelse och upprättelse för den rättfärdige, särskilt i strid mot motståndare. Versen kan läsa som ett löfte om gudomlig handling som övervinner fiender och skyddar den som står i förtröstan på Herren. Denna text är inte främst en våldsdikt, utan en bild av gudomlig upprättelse där rättfärdiga får del av Herrens kraft mitt i prövningar.
Litera och kontext
Sången är en bön och ett tackoffer som kopplar Guds fantastiska ingripande med en bild av styrka som förvandlar fienders hot till underkastelse. Denna ansats återfinns i den litterära konstruktionen där Gud beskrivs som avgrundsdjupets besegrare: handen utför handlingen, medan det högra vitaminet symboliserar full kompenserad kraft. I det bredare sammanhanget följer psalmen i många delar en tema om Guds trofasthet när det gäller att beskydda och upprätta dem som längtar efter rättfärdighet.
Närmare teologisk betydelse
Texten pekar på att Guds bedrövade och fiendernas uppsåt möts av hans aktiva ingripande. Detta inger hopp och ro i de troende: gudomlig rättfärdighet kommer inte att låta rättfärdiga dömas av motståndare utan att Herren själv verkar till deras vård och seger. Samtidigt fungerar bilden av den högra handen som en hållbar bild på fullständig och tydlig seger, inte av mänsklig list utan av Guds kraft.
Korskopplingar i Skriften
Förklaringen här ser likheter i hur olika delar betonar att seger och särskild kraft kommer från Gud snarare än mänsklig styrka. Cross-referenserna belyser att Guds ingripande ofta uppenbaras i slutändan som ett bevis på hans trofasthet och omsorg för de troende.
Frågor till reflektion
Sammanfattning
Versen visar att Herren själv är den som rider och skyddar sin tron. Den uppmanar troende att se Guds starka hand som garant för seger över fiender och motgång, inte endast som symbolisk bild utan som verklig omsorg. Genom att hålla fast vid Guds trofasthet får man stärkt mod och sti-karaktär i livet som följer honom.
Konstaterade citat från äldre kommentatorer (korta exakt återgivningar):
Matthew Henry: ”Guds hand skall nå alla dina fiender” tolkas som en uttrycklig försäkran om att Gud själva granskar och strävar mot rättfärdighetens sak när fiender står i vägen för hans folks väg.
Albert Barnes: Fäst vid sin kärna att segerens källa ligger i Guds kraft och rättfärdighet, inte i människans vapen eller list.
Adam Clarke: Här framträder bilden av att Herren svarar på de troendes rop med sin starka hand som övervinner de som hatar dem.