Old Testament
1 Mosebok 2 Mosebok 3 Mosebok 4 Mosebok 5 Mosebok Josua Domarboken Rut 1 Samuelsboken 2 Samuelsboken 1 Kungaboken 2 Kungaboken 1 Krönikeboken 2 Krönikeboken Esra Nehemja Ester Job Psaltaren Ordspråksboken Predikaren Höga Visan Jesaja Jeremia Klagovisorna Hesekiel Daniel Hosea Joel Amos Obadja Jona Mika Nahum Habackuk Sefanja Haggai Sakaria MalakiNew Testament
Matteus Markus Lukas Johannes Apostlagärningarna Romarbrevet 1 Korinthierbrevet 2 Korinthierbrevet Galaterbrevet Efesierbrevet Filipperbrevet Kolosserbrevet 1 Thessalonikerbrevet 2 Thessalonikerbrevet 1 Timotheosbrevet 2 Timotheosbrevet Titusbrevet Filemonbrevet Hebreerbrevet Jakobsbrevet 1 Petrusbrevet 2 Petrusbrevet 1 Johannesbrevet 2 Johannesbrevet 3 Johannesbrevet Judasbrevet UppenbarelsebokenChapter
Psaltaren 1 Psaltaren 2 Psaltaren 3 Psaltaren 4 Psaltaren 5 Psaltaren 6 Psaltaren 7 Psaltaren 8 Psaltaren 9 Psaltaren 10 Psaltaren 11 Psaltaren 12 Psaltaren 13 Psaltaren 14 Psaltaren 15 Psaltaren 16 Psaltaren 17 Psaltaren 18 Psaltaren 19 Psaltaren 20 Psaltaren 21 Psaltaren 22 Psaltaren 23 Psaltaren 24 Psaltaren 25 Psaltaren 26 Psaltaren 27 Psaltaren 28 Psaltaren 29 Psaltaren 30 Psaltaren 31 Psaltaren 32 Psaltaren 33 Psaltaren 34 Psaltaren 35 Psaltaren 36 Psaltaren 37 Psaltaren 38 Psaltaren 39 Psaltaren 40 Psaltaren 41 Psaltaren 42 Psaltaren 43 Psaltaren 44 Psaltaren 45 Psaltaren 46 Psaltaren 47 Psaltaren 48 Psaltaren 49 Psaltaren 50 Psaltaren 51 Psaltaren 52 Psaltaren 53 Psaltaren 54 Psaltaren 55 Psaltaren 56 Psaltaren 57 Psaltaren 58 Psaltaren 59 Psaltaren 60 Psaltaren 61 Psaltaren 62 Psaltaren 63 Psaltaren 64 Psaltaren 65 Psaltaren 66 Psaltaren 67 Psaltaren 68 Psaltaren 69 Psaltaren 70 Psaltaren 71 Psaltaren 72 Psaltaren 73 Psaltaren 74 Psaltaren 75 Psaltaren 76 Psaltaren 77 Psaltaren 78 Psaltaren 79 Psaltaren 80 Psaltaren 81 Psaltaren 82 Psaltaren 83 Psaltaren 84 Psaltaren 85 Psaltaren 86 Psaltaren 87 Psaltaren 88 Psaltaren 89 Psaltaren 90 Psaltaren 91 Psaltaren 92 Psaltaren 93 Psaltaren 94 Psaltaren 95 Psaltaren 96 Psaltaren 97 Psaltaren 98 Psaltaren 99 Psaltaren 100 Psaltaren 101 Psaltaren 102 Psaltaren 103 Psaltaren 104 Psaltaren 105 Psaltaren 106 Psaltaren 107 Psaltaren 108 Psaltaren 109 Psaltaren 110 Psaltaren 111 Psaltaren 112 Psaltaren 113 Psaltaren 114 Psaltaren 115 Psaltaren 116 Psaltaren 117 Psaltaren 118 Psaltaren 119 Psaltaren 120 Psaltaren 121 Psaltaren 122 Psaltaren 123 Psaltaren 124 Psaltaren 125 Psaltaren 126 Psaltaren 127 Psaltaren 128 Psaltaren 129 Psaltaren 130 Psaltaren 131 Psaltaren 132 Psaltaren 133 Psaltaren 134 Psaltaren 135 Psaltaren 136 Psaltaren 137 Psaltaren 138 Psaltaren 139 Psaltaren 140 Psaltaren 141 Psaltaren 142 Psaltaren 143 Psaltaren 144 Psaltaren 145 Psaltaren 146 Psaltaren 147 Psaltaren 148 Psaltaren 149 Psaltaren 150



Psaltaren 144:5 (SV1917) – Immediate setting
I denna bönsalms dikt uppmanas Gud att ingripa i världen med en teofanisk kraft. Versen är en del av en kedja som belyser Guds majestät och människors beroende av hans beskydd i tider av fara och osäkerhet. “HERRE, sänk din himmel och far ned, rör vid bergen, så att de ryka.” målar en bild av Guds gudomliga närvaro som bryter genom naturens ordning och förvandlar omgivningen när han besvarar bön. Texten ligger i en kontext av framgångssäker kamp och försvar, där kungens och folkets räddning står i centrum.
Vad texten avslöjar om Gud och tro
Här framträder Gud som den som ingriper från himlen och upplever världen genom teofani – en uppenbarelse av hans helighet och makt. Be och att Gud sänker sin himmel visar ett behov av direkt, gudomlig handling snarare än mänsklig styrka. Att “röra vid bergen, så att de ryka” syftar på en omvälvande förvandling av naturen som illustrerar Guds suveränitet och hans förmåga att göra det omöjliga möjligt till skydd och räddning.
Viktiga begrepp och bilder
Kopplingar till andra texter
Att se Gud som nära och mäktig i naturens tecken är sammanlänkat med:
Dessa passager betonar att teofanins kraft, även när den verkar som dom eller befriare, alltid tjänar Guds rättfärdiga plan och folkets bästa.
Tages på nutida tillämpning
Saltsångens bild av behovet av Guds omedelbara ingripande kan fungera som en påminnelse om att tro inte bara är en mental övertygelse utan ett förväntat, kraftfullt svar på böner. I dagens osäkerhet påminns vi om att vår säkerhet inte ligger i mänsklig styrka eller jordiska skydd, utan i Guds närvaro och hans trogna makt. När vi ber om skydd och rättvisa, påminns vi om att ordning och frid kommer när Gud sätter gränser och upprättar rättfärdighet i sina tider.
Konkret reflektion och tillämpning
Kända kommentarer i översättningens anda: Matthew Henry betonar att Gud’s ingripande ofta uppfyller vår nöd och visar att han är vår klippa och räddare; Albert Barnes framhäver att teofani ofta fungerar som bekräftelse av Guds trofasthet; Adam Clarke framhåller att sådana beskrivningar används symboliskt för att beskriva Guds kraft som övervinner varje hinder. Dessa synpunkter samverkar i en bild av Gud som inte är fjärran utan närvarande i varje kris.
Sammanfattning: Versen frammanar ett hopp i Guds omedelbara makt och närvaro när världen står i fara. Teofani blir ett tecken på hans trofasthet och hans vilja att upprätta rättvisa och beskydd i tidens hetta.