Old Testament
1 Mosebok 2 Mosebok 3 Mosebok 4 Mosebok 5 Mosebok Josua Domarboken Rut 1 Samuelsboken 2 Samuelsboken 1 Kungaboken 2 Kungaboken 1 Krönikeboken 2 Krönikeboken Esra Nehemja Ester Job Psaltaren Ordspråksboken Predikaren Höga Visan Jesaja Jeremia Klagovisorna Hesekiel Daniel Hosea Joel Amos Obadja Jona Mika Nahum Habackuk Sefanja Haggai Sakaria MalakiNew Testament
Matteus Markus Lukas Johannes Apostlagärningarna Romarbrevet 1 Korinthierbrevet 2 Korinthierbrevet Galaterbrevet Efesierbrevet Filipperbrevet Kolosserbrevet 1 Thessalonikerbrevet 2 Thessalonikerbrevet 1 Timotheosbrevet 2 Timotheosbrevet Titusbrevet Filemonbrevet Hebreerbrevet Jakobsbrevet 1 Petrusbrevet 2 Petrusbrevet 1 Johannesbrevet 2 Johannesbrevet 3 Johannesbrevet Judasbrevet UppenbarelsebokenChapter
Psaltaren 1 Psaltaren 2 Psaltaren 3 Psaltaren 4 Psaltaren 5 Psaltaren 6 Psaltaren 7 Psaltaren 8 Psaltaren 9 Psaltaren 10 Psaltaren 11 Psaltaren 12 Psaltaren 13 Psaltaren 14 Psaltaren 15 Psaltaren 16 Psaltaren 17 Psaltaren 18 Psaltaren 19 Psaltaren 20 Psaltaren 21 Psaltaren 22 Psaltaren 23 Psaltaren 24 Psaltaren 25 Psaltaren 26 Psaltaren 27 Psaltaren 28 Psaltaren 29 Psaltaren 30 Psaltaren 31 Psaltaren 32 Psaltaren 33 Psaltaren 34 Psaltaren 35 Psaltaren 36 Psaltaren 37 Psaltaren 38 Psaltaren 39 Psaltaren 40 Psaltaren 41 Psaltaren 42 Psaltaren 43 Psaltaren 44 Psaltaren 45 Psaltaren 46 Psaltaren 47 Psaltaren 48 Psaltaren 49 Psaltaren 50 Psaltaren 51 Psaltaren 52 Psaltaren 53 Psaltaren 54 Psaltaren 55 Psaltaren 56 Psaltaren 57 Psaltaren 58 Psaltaren 59 Psaltaren 60 Psaltaren 61 Psaltaren 62 Psaltaren 63 Psaltaren 64 Psaltaren 65 Psaltaren 66 Psaltaren 67 Psaltaren 68 Psaltaren 69 Psaltaren 70 Psaltaren 71 Psaltaren 72 Psaltaren 73 Psaltaren 74 Psaltaren 75 Psaltaren 76 Psaltaren 77 Psaltaren 78 Psaltaren 79 Psaltaren 80 Psaltaren 81 Psaltaren 82 Psaltaren 83 Psaltaren 84 Psaltaren 85 Psaltaren 86 Psaltaren 87 Psaltaren 88 Psaltaren 89 Psaltaren 90 Psaltaren 91 Psaltaren 92 Psaltaren 93 Psaltaren 94 Psaltaren 95 Psaltaren 96 Psaltaren 97 Psaltaren 98 Psaltaren 99 Psaltaren 100 Psaltaren 101 Psaltaren 102 Psaltaren 103 Psaltaren 104 Psaltaren 105 Psaltaren 106 Psaltaren 107 Psaltaren 108 Psaltaren 109 Psaltaren 110 Psaltaren 111 Psaltaren 112 Psaltaren 113 Psaltaren 114 Psaltaren 115 Psaltaren 116 Psaltaren 117 Psaltaren 118 Psaltaren 119 Psaltaren 120 Psaltaren 121 Psaltaren 122 Psaltaren 123 Psaltaren 124 Psaltaren 125 Psaltaren 126 Psaltaren 127 Psaltaren 128 Psaltaren 129 Psaltaren 130 Psaltaren 131 Psaltaren 132 Psaltaren 133 Psaltaren 134 Psaltaren 135 Psaltaren 136 Psaltaren 137 Psaltaren 138 Psaltaren 139 Psaltaren 140 Psaltaren 141 Psaltaren 142 Psaltaren 143 Psaltaren 144 Psaltaren 145 Psaltaren 146 Psaltaren 147 Psaltaren 148 Psaltaren 149 Psaltaren 150Verse
Psaltaren 115:1 Psaltaren 115:2 Psaltaren 115:3 Psaltaren 115:4 Psaltaren 115:5 Psaltaren 115:6 Psaltaren 115:7 Psaltaren 115:8 Psaltaren 115:9 Psaltaren 115:10 Psaltaren 115:11 Psaltaren 115:12 Psaltaren 115:13 Psaltaren 115:14 Psaltaren 115:15 Psaltaren 115:16 Psaltaren 115:17 Psaltaren 115:18



Himmelen är HERRENS och jorden tillhör människobarnen
Huvudpoäng: Psalm 115:16 vittnar om en grundläggande ordning: himlen tillhör Herren och jorden, som han har låtit människorna förvalta. Denna vers påminner om Guds fullständiga suveränitet samtidigt som den anknyter till människans ansvar i skapelsen och ett rätt förhållande mellan himmel och jord under Guds herravälde.
Litterär kontext
Psalm 115 ingår i en grupp psalmer som kontrasterar Guds nåd med förgängliga avgudars tomhet (dåvarande sillstaters idolater). Verserna lyfter fram Guds trofasthet gentemot hans folk och mot världen i stort. Denna vers fungerar som en kort, centralt teologiskt påpekande som riktar blickarna från människans begränsningar till Guds övermäktiga skapargemenskap: himlen som Guds tron och jorden som människornas uppdrag att vårda och leva som hans registrerade folk.
Till teologisk betydelse
Texten upphöjer Guds suveränitet över hela skapelsen samtidigt som den markerar ett ansvar för människan. Himlen är Herrens; alltså är Gud den som rår över det kosmiska och gudomliga. Jorden har Han givit åt människans barn; här ligger ett uppdrag: att leva i tillit till Gud och förvalta världen efter hans vilja. Det är en balanserad bild av gudomlig auktoritet och mänsklig förvaltargärning.
Nyckelförbindelser i Skriften
Genom dessa kopplingar ser vi temats kärna: universell äganderätt och vår förvalländska ansvar inför Gud, där himmelska realiteter översätts till jordiska livsval.
Begriplig teologisk betoning
Versen poängterar att skapelsen vilar i Guds händer och att människan bär ett ansvar att leva i tacksamhet och lydnad. Den står i en viss kontrast mot fäktandet av avgudar och människans idoler, där Guds värld uppenbaras som ordnad och god. Detta ger en grundläggande påminnelse om relationen mellan gudsfruktan och praktiskt leverne i vardagen.
Historisk-kroppsreflektion
Originaltextens enkla men kraftfulla formulering gör det möjligt för oldkirkliga tolkningar att framhäva Guds generositet och människans kallelse. Denna struktur av himmel–jord blir en modell för tro: Gud som givare och köpare av livets ordning, och människan som mottagare och vårdgivare av skapelsen.
Frågor för reflektion
Kort slutsats
Psalmens kärna är enkel men djup: Guds universum står under Hans rike, och människan bär ansvaret att vårda jorden med ödmjuk tro. Denna balans mellan Guds himmelska härskarskap och människans jordiska kallelse utgör en stadig grund för både dyrkan och vardagligt liv.
Kända kommentarer i korthet (varning för citerad text)
Markante inslag från äldre public-domain kommentarer pekar på att Gud i himlens höghet är källan till alla välsignelser, medan människan genom sitt ansvar visar tillit och lydnad gentemot Skaparen. Följande ord ur klassiska kommentarer används här endast som referens/indikationer utan att återges i sin fullständiga text:
Matthew Henry och Adam Clarke framhäver båda att Guds ägande av himlen står i klar kontrast till människans roll som mottagare och vårdgivare. Albert Barnes betonar att detta är en påminnelse om att gudstro omsätts i praktiska handlingar i vardagen.