Old Testament
1 Mosebok 2 Mosebok 3 Mosebok 4 Mosebok 5 Mosebok Josua Domarboken Rut 1 Samuelsboken 2 Samuelsboken 1 Kungaboken 2 Kungaboken 1 Krönikeboken 2 Krönikeboken Esra Nehemja Ester Job Psaltaren Ordspråksboken Predikaren Höga Visan Jesaja Jeremia Klagovisorna Hesekiel Daniel Hosea Joel Amos Obadja Jona Mika Nahum Habackuk Sefanja Haggai Sakaria MalakiNew Testament
Matteus Markus Lukas Johannes Apostlagärningarna Romarbrevet 1 Korinthierbrevet 2 Korinthierbrevet Galaterbrevet Efesierbrevet Filipperbrevet Kolosserbrevet 1 Thessalonikerbrevet 2 Thessalonikerbrevet 1 Timotheosbrevet 2 Timotheosbrevet Titusbrevet Filemonbrevet Hebreerbrevet Jakobsbrevet 1 Petrusbrevet 2 Petrusbrevet 1 Johannesbrevet 2 Johannesbrevet 3 Johannesbrevet Judasbrevet UppenbarelsebokenChapter
Psaltaren 1 Psaltaren 2 Psaltaren 3 Psaltaren 4 Psaltaren 5 Psaltaren 6 Psaltaren 7 Psaltaren 8 Psaltaren 9 Psaltaren 10 Psaltaren 11 Psaltaren 12 Psaltaren 13 Psaltaren 14 Psaltaren 15 Psaltaren 16 Psaltaren 17 Psaltaren 18 Psaltaren 19 Psaltaren 20 Psaltaren 21 Psaltaren 22 Psaltaren 23 Psaltaren 24 Psaltaren 25 Psaltaren 26 Psaltaren 27 Psaltaren 28 Psaltaren 29 Psaltaren 30 Psaltaren 31 Psaltaren 32 Psaltaren 33 Psaltaren 34 Psaltaren 35 Psaltaren 36 Psaltaren 37 Psaltaren 38 Psaltaren 39 Psaltaren 40 Psaltaren 41 Psaltaren 42 Psaltaren 43 Psaltaren 44 Psaltaren 45 Psaltaren 46 Psaltaren 47 Psaltaren 48 Psaltaren 49 Psaltaren 50 Psaltaren 51 Psaltaren 52 Psaltaren 53 Psaltaren 54 Psaltaren 55 Psaltaren 56 Psaltaren 57 Psaltaren 58 Psaltaren 59 Psaltaren 60 Psaltaren 61 Psaltaren 62 Psaltaren 63 Psaltaren 64 Psaltaren 65 Psaltaren 66 Psaltaren 67 Psaltaren 68 Psaltaren 69 Psaltaren 70 Psaltaren 71 Psaltaren 72 Psaltaren 73 Psaltaren 74 Psaltaren 75 Psaltaren 76 Psaltaren 77 Psaltaren 78 Psaltaren 79 Psaltaren 80 Psaltaren 81 Psaltaren 82 Psaltaren 83 Psaltaren 84 Psaltaren 85 Psaltaren 86 Psaltaren 87 Psaltaren 88 Psaltaren 89 Psaltaren 90 Psaltaren 91 Psaltaren 92 Psaltaren 93 Psaltaren 94 Psaltaren 95 Psaltaren 96 Psaltaren 97 Psaltaren 98 Psaltaren 99 Psaltaren 100 Psaltaren 101 Psaltaren 102 Psaltaren 103 Psaltaren 104 Psaltaren 105 Psaltaren 106 Psaltaren 107 Psaltaren 108 Psaltaren 109 Psaltaren 110 Psaltaren 111 Psaltaren 112 Psaltaren 113 Psaltaren 114 Psaltaren 115 Psaltaren 116 Psaltaren 117 Psaltaren 118 Psaltaren 119 Psaltaren 120 Psaltaren 121 Psaltaren 122 Psaltaren 123 Psaltaren 124 Psaltaren 125 Psaltaren 126 Psaltaren 127 Psaltaren 128 Psaltaren 129 Psaltaren 130 Psaltaren 131 Psaltaren 132 Psaltaren 133 Psaltaren 134 Psaltaren 135 Psaltaren 136 Psaltaren 137 Psaltaren 138 Psaltaren 139 Psaltaren 140 Psaltaren 141 Psaltaren 142 Psaltaren 143 Psaltaren 144 Psaltaren 145 Psaltaren 146 Psaltaren 147 Psaltaren 148 Psaltaren 149 Psaltaren 150Verse
Psaltaren 66:1 Psaltaren 66:2 Psaltaren 66:3 Psaltaren 66:4 Psaltaren 66:5 Psaltaren 66:6 Psaltaren 66:7 Psaltaren 66:8 Psaltaren 66:9 Psaltaren 66:10 Psaltaren 66:11 Psaltaren 66:12 Psaltaren 66:13 Psaltaren 66:14 Psaltaren 66:15 Psaltaren 66:16 Psaltaren 66:17 Psaltaren 66:18 Psaltaren 66:19 Psaltaren 66:20



Översikt av Psalm 66:7 (SV1917)
I denna vers framställs Gud som den som regerar över allt, med makt som räddar och hanterar nationer. Den betonar hans eviga suveränitet, ögon som följer hedningarnas väg och en varning mot övermod; Sela uppmanar till eftertanke och response inför Guds majestät. Versen återkommer i en större hymnisk strävan att ropa ut Guds nåd och rättvisa inför Israels folk och alla jordens hörn.
I Psalm 66 behandlas tematiskt Guds otvetydiga makt och tillbedjans engagemang centralt i Israels gemenskap. Vers 7 bidrar till en ton av vördnad inför Guds eviga styre: hans makt upprätthåller världen, medan han också granskar hedningarna och deras vägar. Lägg märke till att Sela fungerar som en inandning och paus för reflektion över Guds majestät.
Huvudpoängen är att Guds eviga herravälde inte lämnar mänsklig oförätterelse ostraffad; hans ögon vaktar människors vägar, särskilt de som står borta från hans förbund. Denna vers uppmanar troende att lita på Guds rättvisa och att erkänna att högtmod inför Gud är tomt medan den ödmjukas tillflykt till hans suveränitet är rättfärdigad.
Inriktningen i versen ritas upp av flera klassiska bibelkommentatorer, som i målande ordalag visar hur Guds makt inte bara är abstrakt utan också praktisk i världens gång. De betonar att Guds ögon inte missar någon—även hedningar uppmärksammas, och de som står i strid mot honom får sin fålla av självtillräcklighet genomlyst och ifrågasatt. Denna realistiska bild av Gud som övervakare stärker tron på att gudomlig rättvisa alltid kommer att manifesteras.
Matthew Henry (sammanfattat): Gud regerar i en evig makt, och hans ögon ser och bedömer alla folks vägar. De som motstår honom skall trevas av deras egen högmod.
Albert Barnes (sammanfattat): Denna vers visar Guds makt som består i hans beständiga styre över nationer, och hans vaksamhet mot dem som gör uppror eller förhävar sig mot hans synder eller rättvisa.
Adam Clarke (sammanfattat): Budskapet påminner att världens regeringar inte står utanför Guds inflytande; hedningarna står inför hans dom och hans trofasta folk uppmanas att förbli i vördnad och tro.
Jämförande resonemang kan ses i andra passager som beskriver Guds allomfattande herravälde och övervakning över nationer. Exempelvis betraktas Guds makt över riken i Psaltaren 22 och 97, där hans styre och rättvisa framställs som grundval för okränkbar tro och lovsång. Dessa passager förstärker bilden av Gud som konung över hela skapelsen och av hans dom som principiell rättfärdighet.
1) Psaltaren 66:7–8 visar liknande_bindning mellan Guds makt och gudstjänstens rop; förbindelsen understryker att människan frigörs i tillbedjan när Gud är som härskare. 2) Daniel 4:3 pekar på Guds eviga styre och hans verk över hela världen; betoningen ligger på att hans makt står fast även när världen varierar. 3) Jesaja 45:23-24 uttrycker underkastelsen inför Guds rättvisa; i alla nationer finns det erkännande av hans suveränitet.
Psalm 66:7 fångar bilden av Gud som en evig härskare vars makt upprätthåller hela skapelsen, medan hans ögon granskar hedningar och deras vägar. Sela uppmanar till eftertanke och vördnad inför hans rättvisa. Genom gamla kommentarer ser vi hur denna vers fungerar som en påminnelse om Guds suveräna kontroll och hans trofasta omsorg över det folk som tillber honom, och hur den kallar läsaren till ödmjuk tillit och gudfruktig lydnad.