Old Testament
1 Mosebok 2 Mosebok 3 Mosebok 4 Mosebok 5 Mosebok Josua Domarboken Rut 1 Samuelsboken 2 Samuelsboken 1 Kungaboken 2 Kungaboken 1 Krönikeboken 2 Krönikeboken Esra Nehemja Ester Job Psaltaren Ordspråksboken Predikaren Höga Visan Jesaja Jeremia Klagovisorna Hesekiel Daniel Hosea Joel Amos Obadja Jona Mika Nahum Habackuk Sefanja Haggai Sakaria MalakiNew Testament
Matteus Markus Lukas Johannes Apostlagärningarna Romarbrevet 1 Korinthierbrevet 2 Korinthierbrevet Galaterbrevet Efesierbrevet Filipperbrevet Kolosserbrevet 1 Thessalonikerbrevet 2 Thessalonikerbrevet 1 Timotheosbrevet 2 Timotheosbrevet Titusbrevet Filemonbrevet Hebreerbrevet Jakobsbrevet 1 Petrusbrevet 2 Petrusbrevet 1 Johannesbrevet 2 Johannesbrevet 3 Johannesbrevet Judasbrevet UppenbarelsebokenChapter
Psaltaren 1 Psaltaren 2 Psaltaren 3 Psaltaren 4 Psaltaren 5 Psaltaren 6 Psaltaren 7 Psaltaren 8 Psaltaren 9 Psaltaren 10 Psaltaren 11 Psaltaren 12 Psaltaren 13 Psaltaren 14 Psaltaren 15 Psaltaren 16 Psaltaren 17 Psaltaren 18 Psaltaren 19 Psaltaren 20 Psaltaren 21 Psaltaren 22 Psaltaren 23 Psaltaren 24 Psaltaren 25 Psaltaren 26 Psaltaren 27 Psaltaren 28 Psaltaren 29 Psaltaren 30 Psaltaren 31 Psaltaren 32 Psaltaren 33 Psaltaren 34 Psaltaren 35 Psaltaren 36 Psaltaren 37 Psaltaren 38 Psaltaren 39 Psaltaren 40 Psaltaren 41 Psaltaren 42 Psaltaren 43 Psaltaren 44 Psaltaren 45 Psaltaren 46 Psaltaren 47 Psaltaren 48 Psaltaren 49 Psaltaren 50 Psaltaren 51 Psaltaren 52 Psaltaren 53 Psaltaren 54 Psaltaren 55 Psaltaren 56 Psaltaren 57 Psaltaren 58 Psaltaren 59 Psaltaren 60 Psaltaren 61 Psaltaren 62 Psaltaren 63 Psaltaren 64 Psaltaren 65 Psaltaren 66 Psaltaren 67 Psaltaren 68 Psaltaren 69 Psaltaren 70 Psaltaren 71 Psaltaren 72 Psaltaren 73 Psaltaren 74 Psaltaren 75 Psaltaren 76 Psaltaren 77 Psaltaren 78 Psaltaren 79 Psaltaren 80 Psaltaren 81 Psaltaren 82 Psaltaren 83 Psaltaren 84 Psaltaren 85 Psaltaren 86 Psaltaren 87 Psaltaren 88 Psaltaren 89 Psaltaren 90 Psaltaren 91 Psaltaren 92 Psaltaren 93 Psaltaren 94 Psaltaren 95 Psaltaren 96 Psaltaren 97 Psaltaren 98 Psaltaren 99 Psaltaren 100 Psaltaren 101 Psaltaren 102 Psaltaren 103 Psaltaren 104 Psaltaren 105 Psaltaren 106 Psaltaren 107 Psaltaren 108 Psaltaren 109 Psaltaren 110 Psaltaren 111 Psaltaren 112 Psaltaren 113 Psaltaren 114 Psaltaren 115 Psaltaren 116 Psaltaren 117 Psaltaren 118 Psaltaren 119 Psaltaren 120 Psaltaren 121 Psaltaren 122 Psaltaren 123 Psaltaren 124 Psaltaren 125 Psaltaren 126 Psaltaren 127 Psaltaren 128 Psaltaren 129 Psaltaren 130 Psaltaren 131 Psaltaren 132 Psaltaren 133 Psaltaren 134 Psaltaren 135 Psaltaren 136 Psaltaren 137 Psaltaren 138 Psaltaren 139 Psaltaren 140 Psaltaren 141 Psaltaren 142 Psaltaren 143 Psaltaren 144 Psaltaren 145 Psaltaren 146 Psaltaren 147 Psaltaren 148 Psaltaren 149 Psaltaren 150Verse
Psaltaren 66:1 Psaltaren 66:2 Psaltaren 66:3 Psaltaren 66:4 Psaltaren 66:5 Psaltaren 66:6 Psaltaren 66:7 Psaltaren 66:8 Psaltaren 66:9 Psaltaren 66:10 Psaltaren 66:11 Psaltaren 66:12 Psaltaren 66:13 Psaltaren 66:14 Psaltaren 66:15 Psaltaren 66:16 Psaltaren 66:17 Psaltaren 66:18 Psaltaren 66:19 Psaltaren 66:20



Psaltaren 66:5 (SV1917) — Sammanfattning och kommentar
I detta psalm uttrycker församlingen uppriktig tillbedjan och vittnesmål om Guds mäktiga gärningar. Versen uppmanar bedjare och åhörare att komma och se vad Gud har gjort, eftersom hans verk mot människors barn är underbara. I sin kontext följer meningen av ett låtner och sammanfattar en gemenskap som har övervunnit motstånd och upplevt Guds ingripande. Budskapet är både ett kall till upptäckt och ett förvissat vittnesbörd om Guds kraft och nåd.
Huvudbetydelse
Versen uppmanar till gemensam åskådning av Guds ingripanden. Det handlar inte om att imponeras av mänsklig styrka utan om att erkänna hur Gud verkar i världen till människors nytta och förtrycktes befrielse. De underbara verken visar Gud som frälsare och uppehållare, som leder sitt folk genom prövningar och vittnar om sin trofasthet.
Tre centrala teman
Relationer till andra texter
Första Moseboken och de historiska psalmerna visar ofta hur Gud leder sitt folk genom prövningar genom rättfärdiga gärningar och omsorg. I Salm 66 ser vi hur vittnesbördet om Guds underverk tjänar som en gemensam bekännelse och uppmuntran. Johannesuppenbarelsens språk om Guds mäktiga ingripande i historien speglar samma grundläggande tema: Guds kraft till befrielse och tillbedjan. (Kopplingar: se exempelvis 1 Mos 28–29; Ps 77; Upp 15.)
Praktisk reflektion
Hur ofta låter vi vardagens bekymmer döva vår tro på Guds ingripande? Denna vers uppmanar till gemensam åskådning och vittnesbörd. Ta tid att minnas specifika händelser där Gud har varit trofast: hur han väglett, upprättat eller räddat. Genom att dela dessa upplevelser med andra stärker vi tron i gemenskapen och uppmuntrar varandra att hoppas i honom även när omständigheterna är svåra.
Kopplingar och korta kommentarer
Sammanfattning
Psalmens vers uppmanar till gemensam åskådning av Guds underbara gärningar mot människors barn. Den visar hur Guds ingripande ger hopp, stärkt tro och gemenskaplig tillbedjan. Genom att minnas och dela dessa upplevelser uppmuntrar vi varandra att leva i tillförsikt inför Guds fortsatta omsorg.
Exakta citat från äldre kommentatorer (omförefallande ord): Matthew Henry-uttalanden och Adam Clarke erkänns här i sammanhanget som stöd för den centrala tolkningen av Guds underverk och vittnesmål; inga längre direkta citat används i texten nedan enligt redaktionell praxis.