Old Testament
1 Mosebok 2 Mosebok 3 Mosebok 4 Mosebok 5 Mosebok Josua Domarboken Rut 1 Samuelsboken 2 Samuelsboken 1 Kungaboken 2 Kungaboken 1 Krönikeboken 2 Krönikeboken Esra Nehemja Ester Job Psaltaren Ordspråksboken Predikaren Höga Visan Jesaja Jeremia Klagovisorna Hesekiel Daniel Hosea Joel Amos Obadja Jona Mika Nahum Habackuk Sefanja Haggai Sakaria MalakiNew Testament
Matteus Markus Lukas Johannes Apostlagärningarna Romarbrevet 1 Korinthierbrevet 2 Korinthierbrevet Galaterbrevet Efesierbrevet Filipperbrevet Kolosserbrevet 1 Thessalonikerbrevet 2 Thessalonikerbrevet 1 Timotheosbrevet 2 Timotheosbrevet Titusbrevet Filemonbrevet Hebreerbrevet Jakobsbrevet 1 Petrusbrevet 2 Petrusbrevet 1 Johannesbrevet 2 Johannesbrevet 3 Johannesbrevet Judasbrevet UppenbarelsebokenChapter
Psaltaren 1 Psaltaren 2 Psaltaren 3 Psaltaren 4 Psaltaren 5 Psaltaren 6 Psaltaren 7 Psaltaren 8 Psaltaren 9 Psaltaren 10 Psaltaren 11 Psaltaren 12 Psaltaren 13 Psaltaren 14 Psaltaren 15 Psaltaren 16 Psaltaren 17 Psaltaren 18 Psaltaren 19 Psaltaren 20 Psaltaren 21 Psaltaren 22 Psaltaren 23 Psaltaren 24 Psaltaren 25 Psaltaren 26 Psaltaren 27 Psaltaren 28 Psaltaren 29 Psaltaren 30 Psaltaren 31 Psaltaren 32 Psaltaren 33 Psaltaren 34 Psaltaren 35 Psaltaren 36 Psaltaren 37 Psaltaren 38 Psaltaren 39 Psaltaren 40 Psaltaren 41 Psaltaren 42 Psaltaren 43 Psaltaren 44 Psaltaren 45 Psaltaren 46 Psaltaren 47 Psaltaren 48 Psaltaren 49 Psaltaren 50 Psaltaren 51 Psaltaren 52 Psaltaren 53 Psaltaren 54 Psaltaren 55 Psaltaren 56 Psaltaren 57 Psaltaren 58 Psaltaren 59 Psaltaren 60 Psaltaren 61 Psaltaren 62 Psaltaren 63 Psaltaren 64 Psaltaren 65 Psaltaren 66 Psaltaren 67 Psaltaren 68 Psaltaren 69 Psaltaren 70 Psaltaren 71 Psaltaren 72 Psaltaren 73 Psaltaren 74 Psaltaren 75 Psaltaren 76 Psaltaren 77 Psaltaren 78 Psaltaren 79 Psaltaren 80 Psaltaren 81 Psaltaren 82 Psaltaren 83 Psaltaren 84 Psaltaren 85 Psaltaren 86 Psaltaren 87 Psaltaren 88 Psaltaren 89 Psaltaren 90 Psaltaren 91 Psaltaren 92 Psaltaren 93 Psaltaren 94 Psaltaren 95 Psaltaren 96 Psaltaren 97 Psaltaren 98 Psaltaren 99 Psaltaren 100 Psaltaren 101 Psaltaren 102 Psaltaren 103 Psaltaren 104 Psaltaren 105 Psaltaren 106 Psaltaren 107 Psaltaren 108 Psaltaren 109 Psaltaren 110 Psaltaren 111 Psaltaren 112 Psaltaren 113 Psaltaren 114 Psaltaren 115 Psaltaren 116 Psaltaren 117 Psaltaren 118 Psaltaren 119 Psaltaren 120 Psaltaren 121 Psaltaren 122 Psaltaren 123 Psaltaren 124 Psaltaren 125 Psaltaren 126 Psaltaren 127 Psaltaren 128 Psaltaren 129 Psaltaren 130 Psaltaren 131 Psaltaren 132 Psaltaren 133 Psaltaren 134 Psaltaren 135 Psaltaren 136 Psaltaren 137 Psaltaren 138 Psaltaren 139 Psaltaren 140 Psaltaren 141 Psaltaren 142 Psaltaren 143 Psaltaren 144 Psaltaren 145 Psaltaren 146 Psaltaren 147 Psaltaren 148 Psaltaren 149 Psaltaren 150



Salomos psalm: Psalm 62:12 (SV1917)
Inledningen till versen följer en stilla, tillförlitlig undersökning av Guds makt och vår tillförlitlighet inför honom. Psalmisten uppmanar själen att förlita sig på Gud ensam, när människors tryck och tomma löften hotar att förmörka hoppet. Versen sammanfattar en grundton som återkommer i hela psalmen: makt och dom över alla saker tillhör Gud, och människor finner sin uppehållning hos honom.
Vad texten avslöjar om Gud och tro
Texten säger tydligt att makt är hos Gud. Det ger oss tre viktiga ledmotiv: Guds auktoritet över hela skapelsen, hans trofasthet mot sitt folk, och vår kallelse att vila i hans kontroll. I en tid av yttre hot och inre tvivel blir Gud den fasta klippan där man kan finna trygghet. Troendes tro grundas inte i människors erkännanden eller makt, utan i Guds suveräna dimension – han bestämmer och upprätthåller.
Viktiga ord och bilder
Relaterade bibelställen
En hänvisning till Guds makt föreligger i flera ställen som stärker poängen:
Exempel på kopplingar utan att återge hela versers text: manifesterad Guds makt genom dom och beskydd, och hans närvaro som vår trygghet i brustna tider.
Historisk och teologisk sammanfattning
Centerpunkten är att makten över allt tillhör Gud och att vår tro bör vila i denna sanning. Denna hållning ger ro mitt i hot och förföljelse, och den uppmanar till ödmjukhet inför Guds suveränitet.
Daglig tillämpning
Ekta sammanfattning med äldre kommentatorers insikter
Flera äldre kommentatorer betonar att maktens plats hos Gud inte upphäver människans ansvar, utan ger oss hopp under prövningar. De påpekar att Guds ord ofta upprepas för att understryka dess pålitlighet och att vår tro därigenom vilar i en persons allsmäktiga liv. I det här sammanhanget kan man låta Matthew Henry, Albert Barnes och Adam Clarke fungera som breda, men förenande, stöd som bekräftar att Guds makt framför allt visar sig i hans trofasthet mot dem som söker honom.
Genom dessa perspektiv ser man hur psalmen oskiljaktigt kopplar Guds makt till hans kärlek och till vår anpassning till hans vilja. Det uppmanar till ett liv av stillhet inför Gud och ett aktivt förtröstan på hans råd och ledning.
Notering om citat: Ingen längre exakt text från Henry, Barnes eller Clarke återges här, men deras verk används som sammanlänkare: Henry betonar Guds heliga suveränitet, Barnes understryker Guds rättfärdiga kraft, Clarke framhäver Guds allomfattande herravälde och trofasthet. Förenklat sammanfattas deras syn i den här textens centrala påstående: hos Gud är makten.