Old Testament
1 Mosebok 2 Mosebok 3 Mosebok 4 Mosebok 5 Mosebok Josua Domarboken Rut 1 Samuelsboken 2 Samuelsboken 1 Kungaboken 2 Kungaboken 1 Krönikeboken 2 Krönikeboken Esra Nehemja Ester Job Psaltaren Ordspråksboken Predikaren Höga Visan Jesaja Jeremia Klagovisorna Hesekiel Daniel Hosea Joel Amos Obadja Jona Mika Nahum Habackuk Sefanja Haggai Sakaria MalakiNew Testament
Matteus Markus Lukas Johannes Apostlagärningarna Romarbrevet 1 Korinthierbrevet 2 Korinthierbrevet Galaterbrevet Efesierbrevet Filipperbrevet Kolosserbrevet 1 Thessalonikerbrevet 2 Thessalonikerbrevet 1 Timotheosbrevet 2 Timotheosbrevet Titusbrevet Filemonbrevet Hebreerbrevet Jakobsbrevet 1 Petrusbrevet 2 Petrusbrevet 1 Johannesbrevet 2 Johannesbrevet 3 Johannesbrevet Judasbrevet UppenbarelsebokenChapter
Psaltaren 1 Psaltaren 2 Psaltaren 3 Psaltaren 4 Psaltaren 5 Psaltaren 6 Psaltaren 7 Psaltaren 8 Psaltaren 9 Psaltaren 10 Psaltaren 11 Psaltaren 12 Psaltaren 13 Psaltaren 14 Psaltaren 15 Psaltaren 16 Psaltaren 17 Psaltaren 18 Psaltaren 19 Psaltaren 20 Psaltaren 21 Psaltaren 22 Psaltaren 23 Psaltaren 24 Psaltaren 25 Psaltaren 26 Psaltaren 27 Psaltaren 28 Psaltaren 29 Psaltaren 30 Psaltaren 31 Psaltaren 32 Psaltaren 33 Psaltaren 34 Psaltaren 35 Psaltaren 36 Psaltaren 37 Psaltaren 38 Psaltaren 39 Psaltaren 40 Psaltaren 41 Psaltaren 42 Psaltaren 43 Psaltaren 44 Psaltaren 45 Psaltaren 46 Psaltaren 47 Psaltaren 48 Psaltaren 49 Psaltaren 50 Psaltaren 51 Psaltaren 52 Psaltaren 53 Psaltaren 54 Psaltaren 55 Psaltaren 56 Psaltaren 57 Psaltaren 58 Psaltaren 59 Psaltaren 60 Psaltaren 61 Psaltaren 62 Psaltaren 63 Psaltaren 64 Psaltaren 65 Psaltaren 66 Psaltaren 67 Psaltaren 68 Psaltaren 69 Psaltaren 70 Psaltaren 71 Psaltaren 72 Psaltaren 73 Psaltaren 74 Psaltaren 75 Psaltaren 76 Psaltaren 77 Psaltaren 78 Psaltaren 79 Psaltaren 80 Psaltaren 81 Psaltaren 82 Psaltaren 83 Psaltaren 84 Psaltaren 85 Psaltaren 86 Psaltaren 87 Psaltaren 88 Psaltaren 89 Psaltaren 90 Psaltaren 91 Psaltaren 92 Psaltaren 93 Psaltaren 94 Psaltaren 95 Psaltaren 96 Psaltaren 97 Psaltaren 98 Psaltaren 99 Psaltaren 100 Psaltaren 101 Psaltaren 102 Psaltaren 103 Psaltaren 104 Psaltaren 105 Psaltaren 106 Psaltaren 107 Psaltaren 108 Psaltaren 109 Psaltaren 110 Psaltaren 111 Psaltaren 112 Psaltaren 113 Psaltaren 114 Psaltaren 115 Psaltaren 116 Psaltaren 117 Psaltaren 118 Psaltaren 119 Psaltaren 120 Psaltaren 121 Psaltaren 122 Psaltaren 123 Psaltaren 124 Psaltaren 125 Psaltaren 126 Psaltaren 127 Psaltaren 128 Psaltaren 129 Psaltaren 130 Psaltaren 131 Psaltaren 132 Psaltaren 133 Psaltaren 134 Psaltaren 135 Psaltaren 136 Psaltaren 137 Psaltaren 138 Psaltaren 139 Psaltaren 140 Psaltaren 141 Psaltaren 142 Psaltaren 143 Psaltaren 144 Psaltaren 145 Psaltaren 146 Psaltaren 147 Psaltaren 148 Psaltaren 149 Psaltaren 150Verse
Psaltaren 49:1 Psaltaren 49:2 Psaltaren 49:3 Psaltaren 49:4 Psaltaren 49:5 Psaltaren 49:6 Psaltaren 49:7 Psaltaren 49:8 Psaltaren 49:9 Psaltaren 49:10 Psaltaren 49:11 Psaltaren 49:12 Psaltaren 49:13 Psaltaren 49:14 Psaltaren 49:15 Psaltaren 49:16 Psaltaren 49:17 Psaltaren 49:18 Psaltaren 49:19 Psaltaren 49:20



Översikt av Psalm 49:15 (SV1917)
I denna vers möter vi en poetisk bild som talar om dödens och dödsrikets makt över människan samt Guds exakta dom och vår framtida säkerhet i honom. Salmisten vänder sig till dem som förlitar sig på rikedom och jordisk stolthet och visar att historiens slut står under Guds suveräna kontroll. Versen lyfter fram en hoppfull kontrast: döden blir inte Herren, utan fårs medarbetare blir själva dödsriket som öppnar vägen till en ny, älskad relation med Gud.
Versens plats i kapitlet
Psalm 49 belyser den mänskliga erfarenheten av rikedom och dödlighet. Salmisten uppmanar i verserna runtomkring till vishetssinne: att inte sätta sin tillit till rikedom eller berömmelse, utan att finna sin trygghet i Gud. Vers 15 står som en tydlig vändpunkt där förgängligheten avslöjas och hoppet i Gud framhävs.
Huvudbudskap och teologisk sammanfattning
Huvudbudskapet är att människans liv och deras öde inte är beroende av materiell rikedom, utan av Guds nåd och rättfärdighet. Dödens herravälde får sin makt över dem som i sig själva söker livsfröjd i saker som förråder dem när morgonen gry – men när Guds rättfärdighet går fram, finner de troende en annan boning, en trygghet bortom döden.
Liknelser och jämförelser
Salmisten använder bilden av en fårhjord som leds ner i dödsriket för att beskriva hur livets slut blir ett tillstånd där människor möter sin slutliga uppgift inför Gud. Denna bild tydliggör att rikedom och makt inte räddar; endast lydnad och trofaste relation med Gud ger verklig säkerhet.
Konkret betydelse och tillämpning
Cross-references och korta förklaringar
Flera passager speglar samma tema:
Kommentar: Dessa korsreferenser förstärker bilden att dödligheten och rikedomens begränsningar inte når fram till Guds rättegång eller det eviga hoppet. De visar också den enhetliga teman i Förbunden om Guds rättfärdighet och mänsklig ödmjukhet inför hans dom.
Sammanfattning
Psalm 49:15 i SV1917 presenterar en tydlig kontrast mellan mänsklig makt och Guds säkerhet. Trohet mot Gud och rättfärdighet ger en fristad även när döden närmar sig. Salmisten varnar för att sätta sin tillit i materiella välsignelser, samtidigt som han pekar mot Guds trogna kärlek som leder till en ny boning bortom döden. Denna vers uppmanar oss till ödmjukhet, tillitsfullhet och hopp i Gud.
Eventuella citat från Matthew Henry, Albert Barnes eller Adam Clarke som förekommer i översikten är angivna som direkta, exakta formuleringar där de förekommer.