Old Testament
1 Mosebok 2 Mosebok 3 Mosebok 4 Mosebok 5 Mosebok Josua Domarboken Rut 1 Samuelsboken 2 Samuelsboken 1 Kungaboken 2 Kungaboken 1 Krönikeboken 2 Krönikeboken Esra Nehemja Ester Job Psaltaren Ordspråksboken Predikaren Höga Visan Jesaja Jeremia Klagovisorna Hesekiel Daniel Hosea Joel Amos Obadja Jona Mika Nahum Habackuk Sefanja Haggai Sakaria MalakiNew Testament
Matteus Markus Lukas Johannes Apostlagärningarna Romarbrevet 1 Korinthierbrevet 2 Korinthierbrevet Galaterbrevet Efesierbrevet Filipperbrevet Kolosserbrevet 1 Thessalonikerbrevet 2 Thessalonikerbrevet 1 Timotheosbrevet 2 Timotheosbrevet Titusbrevet Filemonbrevet Hebreerbrevet Jakobsbrevet 1 Petrusbrevet 2 Petrusbrevet 1 Johannesbrevet 2 Johannesbrevet 3 Johannesbrevet Judasbrevet UppenbarelsebokenChapter
Psaltaren 1 Psaltaren 2 Psaltaren 3 Psaltaren 4 Psaltaren 5 Psaltaren 6 Psaltaren 7 Psaltaren 8 Psaltaren 9 Psaltaren 10 Psaltaren 11 Psaltaren 12 Psaltaren 13 Psaltaren 14 Psaltaren 15 Psaltaren 16 Psaltaren 17 Psaltaren 18 Psaltaren 19 Psaltaren 20 Psaltaren 21 Psaltaren 22 Psaltaren 23 Psaltaren 24 Psaltaren 25 Psaltaren 26 Psaltaren 27 Psaltaren 28 Psaltaren 29 Psaltaren 30 Psaltaren 31 Psaltaren 32 Psaltaren 33 Psaltaren 34 Psaltaren 35 Psaltaren 36 Psaltaren 37 Psaltaren 38 Psaltaren 39 Psaltaren 40 Psaltaren 41 Psaltaren 42 Psaltaren 43 Psaltaren 44 Psaltaren 45 Psaltaren 46 Psaltaren 47 Psaltaren 48 Psaltaren 49 Psaltaren 50 Psaltaren 51 Psaltaren 52 Psaltaren 53 Psaltaren 54 Psaltaren 55 Psaltaren 56 Psaltaren 57 Psaltaren 58 Psaltaren 59 Psaltaren 60 Psaltaren 61 Psaltaren 62 Psaltaren 63 Psaltaren 64 Psaltaren 65 Psaltaren 66 Psaltaren 67 Psaltaren 68 Psaltaren 69 Psaltaren 70 Psaltaren 71 Psaltaren 72 Psaltaren 73 Psaltaren 74 Psaltaren 75 Psaltaren 76 Psaltaren 77 Psaltaren 78 Psaltaren 79 Psaltaren 80 Psaltaren 81 Psaltaren 82 Psaltaren 83 Psaltaren 84 Psaltaren 85 Psaltaren 86 Psaltaren 87 Psaltaren 88 Psaltaren 89 Psaltaren 90 Psaltaren 91 Psaltaren 92 Psaltaren 93 Psaltaren 94 Psaltaren 95 Psaltaren 96 Psaltaren 97 Psaltaren 98 Psaltaren 99 Psaltaren 100 Psaltaren 101 Psaltaren 102 Psaltaren 103 Psaltaren 104 Psaltaren 105 Psaltaren 106 Psaltaren 107 Psaltaren 108 Psaltaren 109 Psaltaren 110 Psaltaren 111 Psaltaren 112 Psaltaren 113 Psaltaren 114 Psaltaren 115 Psaltaren 116 Psaltaren 117 Psaltaren 118 Psaltaren 119 Psaltaren 120 Psaltaren 121 Psaltaren 122 Psaltaren 123 Psaltaren 124 Psaltaren 125 Psaltaren 126 Psaltaren 127 Psaltaren 128 Psaltaren 129 Psaltaren 130 Psaltaren 131 Psaltaren 132 Psaltaren 133 Psaltaren 134 Psaltaren 135 Psaltaren 136 Psaltaren 137 Psaltaren 138 Psaltaren 139 Psaltaren 140 Psaltaren 141 Psaltaren 142 Psaltaren 143 Psaltaren 144 Psaltaren 145 Psaltaren 146 Psaltaren 147 Psaltaren 148 Psaltaren 149 Psaltaren 150Verse
Psaltaren 147:1 Psaltaren 147:2 Psaltaren 147:3 Psaltaren 147:4 Psaltaren 147:5 Psaltaren 147:6 Psaltaren 147:7 Psaltaren 147:8 Psaltaren 147:9 Psaltaren 147:10 Psaltaren 147:11 Psaltaren 147:12 Psaltaren 147:13 Psaltaren 147:14 Psaltaren 147:15 Psaltaren 147:16 Psaltaren 147:17 Psaltaren 147:18 Psaltaren 147:19 Psaltaren 147:20



Översikt av psalmen och versen
I Psaltaren 147 riktas vår uppmärksamhet mot Guds omsorg om hans folk och hans mäktiga styre över skapelsen. Vers 6 fångar en central tanke: Herren uppehåller de ödmjuka och slår de ogudaktiga till jorden. Det är en tydlig kontrast mellan ödmjukhet inför Gud och gudlösa uppror mot honom. Versen hör till en helhet där Herren prisas för sin omsorg om Jerusalem och hans kraft i naturens ordning och mänsklig försörjning.
Versens plats i kapitlet
Psalmens sjunde och femtonde verser beskriver Guds ordningar i stunder av sönderfall och belöning. I samlingen om Guds omsorg om de små och om världen som lyder hans bud, står denna rad som en praktisk förklaring av hur Gud verkar i människors liv: Han upphöjer de ödmjuka, medan de ogudaktiga möter Guds dom. Det är inte ett löfte om individuell framgång utan en uppmaning till trofasthet inför Herrens rättvisa.
Huvudläran i versen
Huvudbudskapet är att Gud verkar i människors ödmjukhet och i rättfärdighetens dom. För de ödmjuka innebär Herrens uppbyggande närvaro styrka och stöd; för de ogudaktiga innebär deras uppror en fallenhet som leder till jordens sänkning. Det är en påminnelse om att riktig styrka inte mäts i yttre kraft utan i erfarenheten av Guds godhet och rättvisa.
Jämförande bibelställen
- Ordspråksboken talar ofta om hur Gud lyfter de ödmjuka och förhärskar de stolta, vilket speglar samma princip som i Psaltaren. - Matteus 23:12 och 1 Petrus 5:5–6 beskriver hur Gud upphöjer de ödmjuka och står i motsats till de stolta. - Jesaja 57:15 belyser Guds närvaro bland dem som förgäter högmod och söker honom i ödmjukhet.
Konkreta poänger: ödmjukhet öppnar herrens blick och försörjning, medan upproriska vägran att lyda leder till en allvarlig försämring av ens ställning inför Gud.
Användbar tillämpning
Praktiskt kan detta innebära att söka Guds vilja i små beslut och visa tålamod när Herrens väg inte överensstämmer med våra planer.
Korsreferenser och korta förklaringar
- Psaltaren 37:11: De ödmjuka får jorden i arv, vilket anknyter till villkoret i 147:6 att Gud uppehåller de ödmjuka. - Jakobsbrevet 4:6: Gud står de ödmjuka nära men motarbetar de stolta; en nyanserad bild av Guds motstånd och stöd. - Daniela 4:37: Den som ödmjukar sig upphöjs av Herren; detta speglar den teologiska logiken i psalmen.
Sammanfattning
Psaltaren 147:6 sammanfattar en grundläggande teologi: Guds omsorg vilar över dem som ödmjukar sig inför honom, medan uppror och ogudaktighet möter ett gudomligt domstolsverk. Budskapet är inte bara teoretiskt utan uppmanar till trofasthet och ödmjukhet i vardagen, där Herrens rättvisa leder till verklig upprättelse.