Old Testament
1 Mosebok 2 Mosebok 3 Mosebok 4 Mosebok 5 Mosebok Josua Domarboken Rut 1 Samuelsboken 2 Samuelsboken 1 Kungaboken 2 Kungaboken 1 Krönikeboken 2 Krönikeboken Esra Nehemja Ester Job Psaltaren Ordspråksboken Predikaren Höga Visan Jesaja Jeremia Klagovisorna Hesekiel Daniel Hosea Joel Amos Obadja Jona Mika Nahum Habackuk Sefanja Haggai Sakaria MalakiNew Testament
Matteus Markus Lukas Johannes Apostlagärningarna Romarbrevet 1 Korinthierbrevet 2 Korinthierbrevet Galaterbrevet Efesierbrevet Filipperbrevet Kolosserbrevet 1 Thessalonikerbrevet 2 Thessalonikerbrevet 1 Timotheosbrevet 2 Timotheosbrevet Titusbrevet Filemonbrevet Hebreerbrevet Jakobsbrevet 1 Petrusbrevet 2 Petrusbrevet 1 Johannesbrevet 2 Johannesbrevet 3 Johannesbrevet Judasbrevet UppenbarelsebokenChapter
Psaltaren 1 Psaltaren 2 Psaltaren 3 Psaltaren 4 Psaltaren 5 Psaltaren 6 Psaltaren 7 Psaltaren 8 Psaltaren 9 Psaltaren 10 Psaltaren 11 Psaltaren 12 Psaltaren 13 Psaltaren 14 Psaltaren 15 Psaltaren 16 Psaltaren 17 Psaltaren 18 Psaltaren 19 Psaltaren 20 Psaltaren 21 Psaltaren 22 Psaltaren 23 Psaltaren 24 Psaltaren 25 Psaltaren 26 Psaltaren 27 Psaltaren 28 Psaltaren 29 Psaltaren 30 Psaltaren 31 Psaltaren 32 Psaltaren 33 Psaltaren 34 Psaltaren 35 Psaltaren 36 Psaltaren 37 Psaltaren 38 Psaltaren 39 Psaltaren 40 Psaltaren 41 Psaltaren 42 Psaltaren 43 Psaltaren 44 Psaltaren 45 Psaltaren 46 Psaltaren 47 Psaltaren 48 Psaltaren 49 Psaltaren 50 Psaltaren 51 Psaltaren 52 Psaltaren 53 Psaltaren 54 Psaltaren 55 Psaltaren 56 Psaltaren 57 Psaltaren 58 Psaltaren 59 Psaltaren 60 Psaltaren 61 Psaltaren 62 Psaltaren 63 Psaltaren 64 Psaltaren 65 Psaltaren 66 Psaltaren 67 Psaltaren 68 Psaltaren 69 Psaltaren 70 Psaltaren 71 Psaltaren 72 Psaltaren 73 Psaltaren 74 Psaltaren 75 Psaltaren 76 Psaltaren 77 Psaltaren 78 Psaltaren 79 Psaltaren 80 Psaltaren 81 Psaltaren 82 Psaltaren 83 Psaltaren 84 Psaltaren 85 Psaltaren 86 Psaltaren 87 Psaltaren 88 Psaltaren 89 Psaltaren 90 Psaltaren 91 Psaltaren 92 Psaltaren 93 Psaltaren 94 Psaltaren 95 Psaltaren 96 Psaltaren 97 Psaltaren 98 Psaltaren 99 Psaltaren 100 Psaltaren 101 Psaltaren 102 Psaltaren 103 Psaltaren 104 Psaltaren 105 Psaltaren 106 Psaltaren 107 Psaltaren 108 Psaltaren 109 Psaltaren 110 Psaltaren 111 Psaltaren 112 Psaltaren 113 Psaltaren 114 Psaltaren 115 Psaltaren 116 Psaltaren 117 Psaltaren 118 Psaltaren 119 Psaltaren 120 Psaltaren 121 Psaltaren 122 Psaltaren 123 Psaltaren 124 Psaltaren 125 Psaltaren 126 Psaltaren 127 Psaltaren 128 Psaltaren 129 Psaltaren 130 Psaltaren 131 Psaltaren 132 Psaltaren 133 Psaltaren 134 Psaltaren 135 Psaltaren 136 Psaltaren 137 Psaltaren 138 Psaltaren 139 Psaltaren 140 Psaltaren 141 Psaltaren 142 Psaltaren 143 Psaltaren 144 Psaltaren 145 Psaltaren 146 Psaltaren 147 Psaltaren 148 Psaltaren 149 Psaltaren 150Verse
Psaltaren 147:1 Psaltaren 147:2 Psaltaren 147:3 Psaltaren 147:4 Psaltaren 147:5 Psaltaren 147:6 Psaltaren 147:7 Psaltaren 147:8 Psaltaren 147:9 Psaltaren 147:10 Psaltaren 147:11 Psaltaren 147:12 Psaltaren 147:13 Psaltaren 147:14 Psaltaren 147:15 Psaltaren 147:16 Psaltaren 147:17 Psaltaren 147:18 Psaltaren 147:19 Psaltaren 147:20



Psaltaren 147:20 – SV1917
Kärnan i meningen: Gud visar sin makt och kärlek genom att uppenbara sig för sitt folk, och tillåter därmed att hans väsen och rättrådighet blir kännbar. Uttrycket i texten anknyter till ett särskilt utvalt folks erfarenhet, där hednafolken inte delas upp i samma förståelse eller delaktighet i Guds räkenskap och rätter.
Kontextuell bakgrund
Psalm 147 är en av de lovsångssalmer som återbetonar Guds vårdande kraft över Israel och hans skapelse. Texten är tacksam för Guds omsorg, lagstiftning och pedagogiska verk. Versen understryker en distinktion mellan Guds särskilda folk och hednafolken: Gud låter sina vägar uppenbaras och kännas inom sitt utvalda folk medan andra inte känner till hans rätter i samma bemärkelse. Detta passar Psalmens övergripande tema om Guds trofasthet, uppehåll och lovsång.
Tolkningstankar
- Guds makt och vård är universell, men kunskapen om hans väsen tillåts blomma särskilt i hans folk. Denna uppenbarelse innebär inte avvisande av hednafolken, utan en specifik kallelse och kännedom som följer av förbundet.
- “Så har han icke gjort för något hednafolk” pekar på den privilegierade kännedom som följer av att tillhöra Guds förbund och hans ed. De rätter som visas och uppmanas att följa upplevs som särskilda och gudomligt värderade vägledningar.
Följande punkter att väga
Relaterade passager och kort förklarande kopplingar
- Andra delar av Psalm 147 bekräftar Guds omsorg och uppmanar till lovsång; de tecknar hur Gud regerar över naturen och staden i förbundets ljus. Kopplingen ligger i betoningen av att Gud manifesterar sig och sin vilja för sitt folk.
- Liknande teman återkommer i Andra Mosebok och Ordspråksboken där Gud kallar och leder sitt folk genom lag och undervisning, vilket visar hur förbundet formar särskild kunskap och relation.
- Nya testamentet återkopplar till det urpsrungliga kristna förhållandet: hednafolken ges inbjudan i Kristus, men här i psaltaren framhävs den primära kännedom som följer av folkgemenskapen och Guds ed.
Korta insikter i stil med äldre kommentatorer
Matthevs Halloumi-liknande sammanfattning: Guds stora kraft och trofasthet manifesteras särskilt mot sitt folk; hednafolken känner inte samma vägledning i rättrådighet. Denna uppenbarelse hör till förbundet och hans ordinance.
Albert Barnes: Texten understryker skarpheten i den särskilda kännedom som följer av Guds förbund; det som tillhör hans rättvisa och lov ger hans folk en unik glädje och vördnad.
Adam Clarke: Betonar att Guds väg och rättvisa inte är mänsklig hemlighet; han uppenbarar dem för sitt utvalda folk och driver dem att lovsjunga i tacksamhet.
Cross-reference och kort förklaring
1) Psalm 33:5 – Guds rättfärdighet och ordning är upphöjd och allas ögon ser hur han regerar över skapelsen. Kopplar till idén att Gud uppenbarar sina vägar i förbundet.
2) Rom 15:9–12 – Hedningarnas uppmanas att ära Gud, vilket pekar mot hur Guds frälsningsplan går ut över Israel till alla folk, men här betonas den särskilda kännedom som följer av förbundet.
3) 2 Mosebok 6:7 – Gud lever upp sitt folks rötter och visar sin trofasthet; synen på uppenbarelse som följer av förbundet återknyter till psalmen.
Praktiskt avtryck
Tacka Gud för hans uppenbarelse i ditt liv och be om att få känna hans vägar mer fullt i vardagen. Be istället om trofast lydnad som svar på hans kännedom och nåd, så att ditt liv speglar hans rättfärdighet inför andra.
Ord av bekräftelse: “Så har han icke gjort för något hednafolk; och hans rätter, dem känna de icke.”