Old Testament
1 Mosebok 2 Mosebok 3 Mosebok 4 Mosebok 5 Mosebok Josua Domarboken Rut 1 Samuelsboken 2 Samuelsboken 1 Kungaboken 2 Kungaboken 1 Krönikeboken 2 Krönikeboken Esra Nehemja Ester Job Psaltaren Ordspråksboken Predikaren Höga Visan Jesaja Jeremia Klagovisorna Hesekiel Daniel Hosea Joel Amos Obadja Jona Mika Nahum Habackuk Sefanja Haggai Sakaria MalakiNew Testament
Matteus Markus Lukas Johannes Apostlagärningarna Romarbrevet 1 Korinthierbrevet 2 Korinthierbrevet Galaterbrevet Efesierbrevet Filipperbrevet Kolosserbrevet 1 Thessalonikerbrevet 2 Thessalonikerbrevet 1 Timotheosbrevet 2 Timotheosbrevet Titusbrevet Filemonbrevet Hebreerbrevet Jakobsbrevet 1 Petrusbrevet 2 Petrusbrevet 1 Johannesbrevet 2 Johannesbrevet 3 Johannesbrevet Judasbrevet UppenbarelsebokenChapter
Psaltaren 1 Psaltaren 2 Psaltaren 3 Psaltaren 4 Psaltaren 5 Psaltaren 6 Psaltaren 7 Psaltaren 8 Psaltaren 9 Psaltaren 10 Psaltaren 11 Psaltaren 12 Psaltaren 13 Psaltaren 14 Psaltaren 15 Psaltaren 16 Psaltaren 17 Psaltaren 18 Psaltaren 19 Psaltaren 20 Psaltaren 21 Psaltaren 22 Psaltaren 23 Psaltaren 24 Psaltaren 25 Psaltaren 26 Psaltaren 27 Psaltaren 28 Psaltaren 29 Psaltaren 30 Psaltaren 31 Psaltaren 32 Psaltaren 33 Psaltaren 34 Psaltaren 35 Psaltaren 36 Psaltaren 37 Psaltaren 38 Psaltaren 39 Psaltaren 40 Psaltaren 41 Psaltaren 42 Psaltaren 43 Psaltaren 44 Psaltaren 45 Psaltaren 46 Psaltaren 47 Psaltaren 48 Psaltaren 49 Psaltaren 50 Psaltaren 51 Psaltaren 52 Psaltaren 53 Psaltaren 54 Psaltaren 55 Psaltaren 56 Psaltaren 57 Psaltaren 58 Psaltaren 59 Psaltaren 60 Psaltaren 61 Psaltaren 62 Psaltaren 63 Psaltaren 64 Psaltaren 65 Psaltaren 66 Psaltaren 67 Psaltaren 68 Psaltaren 69 Psaltaren 70 Psaltaren 71 Psaltaren 72 Psaltaren 73 Psaltaren 74 Psaltaren 75 Psaltaren 76 Psaltaren 77 Psaltaren 78 Psaltaren 79 Psaltaren 80 Psaltaren 81 Psaltaren 82 Psaltaren 83 Psaltaren 84 Psaltaren 85 Psaltaren 86 Psaltaren 87 Psaltaren 88 Psaltaren 89 Psaltaren 90 Psaltaren 91 Psaltaren 92 Psaltaren 93 Psaltaren 94 Psaltaren 95 Psaltaren 96 Psaltaren 97 Psaltaren 98 Psaltaren 99 Psaltaren 100 Psaltaren 101 Psaltaren 102 Psaltaren 103 Psaltaren 104 Psaltaren 105 Psaltaren 106 Psaltaren 107 Psaltaren 108 Psaltaren 109 Psaltaren 110 Psaltaren 111 Psaltaren 112 Psaltaren 113 Psaltaren 114 Psaltaren 115 Psaltaren 116 Psaltaren 117 Psaltaren 118 Psaltaren 119 Psaltaren 120 Psaltaren 121 Psaltaren 122 Psaltaren 123 Psaltaren 124 Psaltaren 125 Psaltaren 126 Psaltaren 127 Psaltaren 128 Psaltaren 129 Psaltaren 130 Psaltaren 131 Psaltaren 132 Psaltaren 133 Psaltaren 134 Psaltaren 135 Psaltaren 136 Psaltaren 137 Psaltaren 138 Psaltaren 139 Psaltaren 140 Psaltaren 141 Psaltaren 142 Psaltaren 143 Psaltaren 144 Psaltaren 145 Psaltaren 146 Psaltaren 147 Psaltaren 148 Psaltaren 149 Psaltaren 150Verse
Psaltaren 107:1 Psaltaren 107:2 Psaltaren 107:3 Psaltaren 107:4 Psaltaren 107:5 Psaltaren 107:6 Psaltaren 107:7 Psaltaren 107:8 Psaltaren 107:9 Psaltaren 107:10 Psaltaren 107:11 Psaltaren 107:12 Psaltaren 107:13 Psaltaren 107:14 Psaltaren 107:15 Psaltaren 107:16 Psaltaren 107:17 Psaltaren 107:18 Psaltaren 107:19 Psaltaren 107:20 Psaltaren 107:21 Psaltaren 107:22 Psaltaren 107:23 Psaltaren 107:24 Psaltaren 107:25 Psaltaren 107:26 Psaltaren 107:27 Psaltaren 107:28 Psaltaren 107:29 Psaltaren 107:30 Psaltaren 107:31 Psaltaren 107:32 Psaltaren 107:33 Psaltaren 107:34 Psaltaren 107:35 Psaltaren 107:36 Psaltaren 107:37 Psaltaren 107:38 Psaltaren 107:39 Psaltaren 107:40 Psaltaren 107:41 Psaltaren 107:42 Psaltaren 107:43



Psalm 107:21 – Att tacka Guds nåd och under
Huvudpoängen i denna vers är enkel men djup: ett varmt erkännande av Guds barmhärtighet och hans märkliga ingripanden bland människor ökar inte bara vår tro utan när det blir vår livsstil att ge honom pris. När psalmen beskriver de som blivit befriade ur olika nödtioner uppmanar den de räddade att priser och tacka Herren för hans nåd och för hans under.
Litterär kontext
PS 107 består av fyra korta hymner där Gud räddar olika grupper: fångar, resande i öknen, sörjande och människor som sitter i olika typer av nöd. Var och en avdelning slutar med ett uppmanande rop om omvändelse och ett löfte om Guds trofasthet. Vers 21 är en klassisk ”paromoi” – ett uttryck som rör den gemensamma responsen hos dem som blivit räddade: tack och lovprisning till Herren. När vi möter denna vers i SV1917 betonas Guds nåd och hans under som konkreta realiteter i människors liv.
Teologisk betydelse
Det centrala är att tack och lov inte endast är ett yttre uttryck utan ett tecken på tilltro till Guds godhet. Nåd och under är inte abstrakta begrepp här, utan gastronomin för vardagens tvångsmässiga frågor: hur länge och hur kraftfullt kan Gud rädda? Versen pekar framåt mot den nya testamentliga erfarenheten av Guds nåd i Kristus, där människor uppmanas att vittna om Guds trofasthet så att andra också finner hopp.
Cross-referenser
Notera: Vi citerar inte fullständiga verser här, utan refererar endast till deras tema för att ange hur tacksamheten kopplas till Herrens nåd och ingripande.
Inflytande från tidigare kommentatorer
Enligt Adam Clarke och Albert Barnes framhävs ofta att tackandet går hand i hand med en uppriktig tro på Guds trofasthet i varje svårighet. Clarke understryker att när människor närmar sig Gud i tacksamhet, bekräftar de samtidigt sin tro på hans rättvisa och hans försyn. Barnes betonar att Guds nåd ofta uppenbaras i konkreta räddningar, vilket gör lovsången till en naturlig följd.
Reflekterande frågor
Kort sammanfattning
Versen uppmanar till ett ärligt och offentligt tack till Herren för hans nåd och för hans under bland människors barn. Denna tackrörelse svarar mot Guds självuppenbarelse och fungerar som en ledstjärna i troendes liv, särskilt när Gud återupprättar och befriar i livets olika mörka stunder.