Old Testament
1 Mosebok 2 Mosebok 3 Mosebok 4 Mosebok 5 Mosebok Josua Domarboken Rut 1 Samuelsboken 2 Samuelsboken 1 Kungaboken 2 Kungaboken 1 Krönikeboken 2 Krönikeboken Esra Nehemja Ester Job Psaltaren Ordspråksboken Predikaren Höga Visan Jesaja Jeremia Klagovisorna Hesekiel Daniel Hosea Joel Amos Obadja Jona Mika Nahum Habackuk Sefanja Haggai Sakaria MalakiNew Testament
Matteus Markus Lukas Johannes Apostlagärningarna Romarbrevet 1 Korinthierbrevet 2 Korinthierbrevet Galaterbrevet Efesierbrevet Filipperbrevet Kolosserbrevet 1 Thessalonikerbrevet 2 Thessalonikerbrevet 1 Timotheosbrevet 2 Timotheosbrevet Titusbrevet Filemonbrevet Hebreerbrevet Jakobsbrevet 1 Petrusbrevet 2 Petrusbrevet 1 Johannesbrevet 2 Johannesbrevet 3 Johannesbrevet Judasbrevet UppenbarelsebokenChapter
Psaltaren 1 Psaltaren 2 Psaltaren 3 Psaltaren 4 Psaltaren 5 Psaltaren 6 Psaltaren 7 Psaltaren 8 Psaltaren 9 Psaltaren 10 Psaltaren 11 Psaltaren 12 Psaltaren 13 Psaltaren 14 Psaltaren 15 Psaltaren 16 Psaltaren 17 Psaltaren 18 Psaltaren 19 Psaltaren 20 Psaltaren 21 Psaltaren 22 Psaltaren 23 Psaltaren 24 Psaltaren 25 Psaltaren 26 Psaltaren 27 Psaltaren 28 Psaltaren 29 Psaltaren 30 Psaltaren 31 Psaltaren 32 Psaltaren 33 Psaltaren 34 Psaltaren 35 Psaltaren 36 Psaltaren 37 Psaltaren 38 Psaltaren 39 Psaltaren 40 Psaltaren 41 Psaltaren 42 Psaltaren 43 Psaltaren 44 Psaltaren 45 Psaltaren 46 Psaltaren 47 Psaltaren 48 Psaltaren 49 Psaltaren 50 Psaltaren 51 Psaltaren 52 Psaltaren 53 Psaltaren 54 Psaltaren 55 Psaltaren 56 Psaltaren 57 Psaltaren 58 Psaltaren 59 Psaltaren 60 Psaltaren 61 Psaltaren 62 Psaltaren 63 Psaltaren 64 Psaltaren 65 Psaltaren 66 Psaltaren 67 Psaltaren 68 Psaltaren 69 Psaltaren 70 Psaltaren 71 Psaltaren 72 Psaltaren 73 Psaltaren 74 Psaltaren 75 Psaltaren 76 Psaltaren 77 Psaltaren 78 Psaltaren 79 Psaltaren 80 Psaltaren 81 Psaltaren 82 Psaltaren 83 Psaltaren 84 Psaltaren 85 Psaltaren 86 Psaltaren 87 Psaltaren 88 Psaltaren 89 Psaltaren 90 Psaltaren 91 Psaltaren 92 Psaltaren 93 Psaltaren 94 Psaltaren 95 Psaltaren 96 Psaltaren 97 Psaltaren 98 Psaltaren 99 Psaltaren 100 Psaltaren 101 Psaltaren 102 Psaltaren 103 Psaltaren 104 Psaltaren 105 Psaltaren 106 Psaltaren 107 Psaltaren 108 Psaltaren 109 Psaltaren 110 Psaltaren 111 Psaltaren 112 Psaltaren 113 Psaltaren 114 Psaltaren 115 Psaltaren 116 Psaltaren 117 Psaltaren 118 Psaltaren 119 Psaltaren 120 Psaltaren 121 Psaltaren 122 Psaltaren 123 Psaltaren 124 Psaltaren 125 Psaltaren 126 Psaltaren 127 Psaltaren 128 Psaltaren 129 Psaltaren 130 Psaltaren 131 Psaltaren 132 Psaltaren 133 Psaltaren 134 Psaltaren 135 Psaltaren 136 Psaltaren 137 Psaltaren 138 Psaltaren 139 Psaltaren 140 Psaltaren 141 Psaltaren 142 Psaltaren 143 Psaltaren 144 Psaltaren 145 Psaltaren 146 Psaltaren 147 Psaltaren 148 Psaltaren 149 Psaltaren 150Verse
Psaltaren 107:1 Psaltaren 107:2 Psaltaren 107:3 Psaltaren 107:4 Psaltaren 107:5 Psaltaren 107:6 Psaltaren 107:7 Psaltaren 107:8 Psaltaren 107:9 Psaltaren 107:10 Psaltaren 107:11 Psaltaren 107:12 Psaltaren 107:13 Psaltaren 107:14 Psaltaren 107:15 Psaltaren 107:16 Psaltaren 107:17 Psaltaren 107:18 Psaltaren 107:19 Psaltaren 107:20 Psaltaren 107:21 Psaltaren 107:22 Psaltaren 107:23 Psaltaren 107:24 Psaltaren 107:25 Psaltaren 107:26 Psaltaren 107:27 Psaltaren 107:28 Psaltaren 107:29 Psaltaren 107:30 Psaltaren 107:31 Psaltaren 107:32 Psaltaren 107:33 Psaltaren 107:34 Psaltaren 107:35 Psaltaren 107:36 Psaltaren 107:37 Psaltaren 107:38 Psaltaren 107:39 Psaltaren 107:40 Psaltaren 107:41 Psaltaren 107:42 Psaltaren 107:43



Psaltaren 107:18 (SV1917) – "deras själ vämjdes vid all mat, och de voro nära dödens portar."
Ordet rör sig i en sammanhang där psalmsförfattaren visar hur människan ofta upplever svåra företeelser – hunger, sjukdom och livsfara – när Gud låter konsekvenserna av uppror och olydnad komma till uttryck. Versen fokuserar på en människosituation där livet tycks skälva av matbrist och svaghet, så att varje måltid blir en utmaning och varje stund av tillfriskning upplevs som en nåd.
Huvudbetydelse i sammanhanget
Texten är en del av en större literär enhet där folket minns hur Gud i nåd räddade dem ur olika faror. Denna rad pekar på en av de många dimensionerna av Guds ingripande: när behovet är som starkast och dödens portar tycks öppna sig, kan ett måltidstillfälle upplevas som ett tecken på näringens och livets kraft från Gud. Det är en beskrivning av kroppslig svaghet som åtföljs av ett andligt behov av Guds räddning.
Centrala teman
Relaterade passager
• Psaltaren 106:13–14 – Hur människor förhärdar sig utan Guds ledning och hur Gud fängslar deras hjärtan tillbaka i tro. Förståelsen av människans oförmåga utan Guds ordning ger kontext till denna vers.
• Psaltaren 107:9 – Gud leder till livets bröd och vatten; en påminnelse om Guds omsorg i livets nöd. Denna vers kompletterar bilden av hur Gud möter kroppslig och andlig hunger.
• Jesaja 55:1–2 – Man uppmanas att komma till källan av liv och sällan finner vad som ger liv, inte bara fysiskt bröd men hop för andlig näring.
Praktisk reflektion
När livets portar tycks stängas, kan vi lita på att Gud inte lämnar oss utan vård. Denna vers uppmanar oss att vända våra köttsliga bekymmer till bön och tacksamhet: även i hunger och svaghet är Gud närvarande och kan förvandla vår svaghet till upplevelse av Hans nåd. I vardagen kan vi se måltiden som ett ögonblick av barmhärtighet, en påminnelse om att Gud ger livets bröd.
Sammanfattning
Versen fångar en djup erfarenhet av mänsklig svaghet inför livets nöd och bär med sig löftet om Guds räddning. Den påminner oss om att även när våra liv känns nära dödens portar, är Gud den som tillför liv och näring – inte bara fysiskt utan också andligt. Genom historisk näring och frälsning ser vi Guds trofasthet uppenbarad i varje behövande människa.
Korsreferenser och korta förklaringar
• Psaltaren 107:9 – Gud leder till livets vatten och bröd; en teologisk röd tråd om Guds vård i nöd. Det förstärker bilden av nåd i saknad och hunger.
• Psaltaren 106:13–14 – Närhet till olydnad och Guds upplopp; betonar att återvändandet till Gud sker genom Hans nåd som förnyar tro.
• Jesaja 55:1–2 – invitation till andlig mättnad; att söka mer än köttsliga saker och hitta Gud som livets källa.
Texten i sig uppmanar till tacksamhet och förtröstan: när behovet är som störst, är Guds nåd närvarande och verklig i varje måltid som livgivande tecken.