Old Testament
1 Mosebok 2 Mosebok 3 Mosebok 4 Mosebok 5 Mosebok Josua Domarboken Rut 1 Samuelsboken 2 Samuelsboken 1 Kungaboken 2 Kungaboken 1 Krönikeboken 2 Krönikeboken Esra Nehemja Ester Job Psaltaren Ordspråksboken Predikaren Höga Visan Jesaja Jeremia Klagovisorna Hesekiel Daniel Hosea Joel Amos Obadja Jona Mika Nahum Habackuk Sefanja Haggai Sakaria MalakiNew Testament
Matteus Markus Lukas Johannes Apostlagärningarna Romarbrevet 1 Korinthierbrevet 2 Korinthierbrevet Galaterbrevet Efesierbrevet Filipperbrevet Kolosserbrevet 1 Thessalonikerbrevet 2 Thessalonikerbrevet 1 Timotheosbrevet 2 Timotheosbrevet Titusbrevet Filemonbrevet Hebreerbrevet Jakobsbrevet 1 Petrusbrevet 2 Petrusbrevet 1 Johannesbrevet 2 Johannesbrevet 3 Johannesbrevet Judasbrevet UppenbarelsebokenChapter
Psaltaren 1 Psaltaren 2 Psaltaren 3 Psaltaren 4 Psaltaren 5 Psaltaren 6 Psaltaren 7 Psaltaren 8 Psaltaren 9 Psaltaren 10 Psaltaren 11 Psaltaren 12 Psaltaren 13 Psaltaren 14 Psaltaren 15 Psaltaren 16 Psaltaren 17 Psaltaren 18 Psaltaren 19 Psaltaren 20 Psaltaren 21 Psaltaren 22 Psaltaren 23 Psaltaren 24 Psaltaren 25 Psaltaren 26 Psaltaren 27 Psaltaren 28 Psaltaren 29 Psaltaren 30 Psaltaren 31 Psaltaren 32 Psaltaren 33 Psaltaren 34 Psaltaren 35 Psaltaren 36 Psaltaren 37 Psaltaren 38 Psaltaren 39 Psaltaren 40 Psaltaren 41 Psaltaren 42 Psaltaren 43 Psaltaren 44 Psaltaren 45 Psaltaren 46 Psaltaren 47 Psaltaren 48 Psaltaren 49 Psaltaren 50 Psaltaren 51 Psaltaren 52 Psaltaren 53 Psaltaren 54 Psaltaren 55 Psaltaren 56 Psaltaren 57 Psaltaren 58 Psaltaren 59 Psaltaren 60 Psaltaren 61 Psaltaren 62 Psaltaren 63 Psaltaren 64 Psaltaren 65 Psaltaren 66 Psaltaren 67 Psaltaren 68 Psaltaren 69 Psaltaren 70 Psaltaren 71 Psaltaren 72 Psaltaren 73 Psaltaren 74 Psaltaren 75 Psaltaren 76 Psaltaren 77 Psaltaren 78 Psaltaren 79 Psaltaren 80 Psaltaren 81 Psaltaren 82 Psaltaren 83 Psaltaren 84 Psaltaren 85 Psaltaren 86 Psaltaren 87 Psaltaren 88 Psaltaren 89 Psaltaren 90 Psaltaren 91 Psaltaren 92 Psaltaren 93 Psaltaren 94 Psaltaren 95 Psaltaren 96 Psaltaren 97 Psaltaren 98 Psaltaren 99 Psaltaren 100 Psaltaren 101 Psaltaren 102 Psaltaren 103 Psaltaren 104 Psaltaren 105 Psaltaren 106 Psaltaren 107 Psaltaren 108 Psaltaren 109 Psaltaren 110 Psaltaren 111 Psaltaren 112 Psaltaren 113 Psaltaren 114 Psaltaren 115 Psaltaren 116 Psaltaren 117 Psaltaren 118 Psaltaren 119 Psaltaren 120 Psaltaren 121 Psaltaren 122 Psaltaren 123 Psaltaren 124 Psaltaren 125 Psaltaren 126 Psaltaren 127 Psaltaren 128 Psaltaren 129 Psaltaren 130 Psaltaren 131 Psaltaren 132 Psaltaren 133 Psaltaren 134 Psaltaren 135 Psaltaren 136 Psaltaren 137 Psaltaren 138 Psaltaren 139 Psaltaren 140 Psaltaren 141 Psaltaren 142 Psaltaren 143 Psaltaren 144 Psaltaren 145 Psaltaren 146 Psaltaren 147 Psaltaren 148 Psaltaren 149 Psaltaren 150



Psalm 6:4 (SV1917): Text och sammanhang
I denna psalm vädjar David till Herren i en tid av allvarlig inre och yttre prövning. Psalmens första del bedjande rop om nåd och barmhärtighet uppträder tillsammans med ett uppgivet rop om upprättelse; här finns en viss övergivenhet inför Guds vrede och en längtan efter att bli återställd. Versen fjärde belyser till Ron: "Ja, min själ är storligen förskräckt; ack HERRE, huru länge?" som uttrycker en akut önskan om att Herrens nåd ska nå fram innan prövningen når sin maximala tyngd. SV1917 behåller den allvarliga tonen och den direkta samtalsformen mellan Gud och den som lider.
Central betydelse
Psalmens självmotsägelsefulla kontrast mellan ångest och tro visar en troendes avhängighet av Guds nåd mitt i lidande. Versen fångar en bön som är till för att få Gud att agera i tid: lidandet upplevs som överväldigande så länge Herren dröjer. I sin kärna handlar texten om en bön om nåd och om ett hopp inför Guds trohet, även när omständigheterna tycks förgäves.
Tre centrala teman
Kopplingar till andra texter
- Psaltaren 4:2 och 13:3 visar samma tema av att ropa till Herren i nöd och vänta på hans svar. Syfte: att öva tålamodet och trofastheten även när svaret dröjer.
- Jobb 7:7–8 beskriver en liknande erfarenhet av att människan ropar efter livet och efter ett möte med Gud i lidandet. Syfte: att se lidandet i ljuset av Guds suveräna plan.
- Predikaren 3:1–8 påminner om att allt har sin tid och plats; väntan på Herren är en del av vishetens väg.
Praktisk tillämpning
När sorgen känns överväldigande kan man följa psalmistens modell: vänd blicken mot Herren i ödmjuk uppriktighet, erkänn din förskräckelse, och invänta Guds ingripande med tro. Lita på att Gud hör de innersta ropen och att hans nåd inte är långt borta även om svaret dröjer. Det kan vara hjälpsamt att kombinera bön med ord som bekänner tillgivenhet till Gud och en villighet att vänta på hans tid.
Sammanfattning
Psalmens vers uttrycker en stark, ärlig längtan efter Guds snara ingripande i en stund av djup oro. Den uppmanar troende att hålla fast vid Herren även när det känns som om frågan “hur länge?” är allt man kan säga. Genom samma tro som psalmdiktaren uppmanar vi till förtröstan och tillbedjan i väntan på Herrens nåd.
Korta citat från äldre kommentatorer
Albert Barnes: betonar att ropet speglar en själ som inte finner ro förrän Gud svarar med sin nåd. Exakt citat ej återges i sin helhet här.
Adam Clarke: framhäver att lidandet i psalmen inte leder till förtvivlan utan till ett hopp om Guds rättfärdighet och barmhärtighet.
Matthew Henry: lidandet väger tungt, men bönens kraft visar att Gud är närvarande och att trofasthetens Gud hör bönens rop.
Cross-referenser: Ps 4:2 (bön om svar i nöden), Job 7:7 (visshet om att människolivets dagar är korta och rop kan vara innerligt). Pred 3:1–8 (allt har sin tid; väntan är del av vishet).