Old Testament
1 Mosebok 2 Mosebok 3 Mosebok 4 Mosebok 5 Mosebok Josua Domarboken Rut 1 Samuelsboken 2 Samuelsboken 1 Kungaboken 2 Kungaboken 1 Krönikeboken 2 Krönikeboken Esra Nehemja Ester Job Psaltaren Ordspråksboken Predikaren Höga Visan Jesaja Jeremia Klagovisorna Hesekiel Daniel Hosea Joel Amos Obadja Jona Mika Nahum Habackuk Sefanja Haggai Sakaria MalakiNew Testament
Matteus Markus Lukas Johannes Apostlagärningarna Romarbrevet 1 Korinthierbrevet 2 Korinthierbrevet Galaterbrevet Efesierbrevet Filipperbrevet Kolosserbrevet 1 Thessalonikerbrevet 2 Thessalonikerbrevet 1 Timotheosbrevet 2 Timotheosbrevet Titusbrevet Filemonbrevet Hebreerbrevet Jakobsbrevet 1 Petrusbrevet 2 Petrusbrevet 1 Johannesbrevet 2 Johannesbrevet 3 Johannesbrevet Judasbrevet UppenbarelsebokenChapter
Psaltaren 1 Psaltaren 2 Psaltaren 3 Psaltaren 4 Psaltaren 5 Psaltaren 6 Psaltaren 7 Psaltaren 8 Psaltaren 9 Psaltaren 10 Psaltaren 11 Psaltaren 12 Psaltaren 13 Psaltaren 14 Psaltaren 15 Psaltaren 16 Psaltaren 17 Psaltaren 18 Psaltaren 19 Psaltaren 20 Psaltaren 21 Psaltaren 22 Psaltaren 23 Psaltaren 24 Psaltaren 25 Psaltaren 26 Psaltaren 27 Psaltaren 28 Psaltaren 29 Psaltaren 30 Psaltaren 31 Psaltaren 32 Psaltaren 33 Psaltaren 34 Psaltaren 35 Psaltaren 36 Psaltaren 37 Psaltaren 38 Psaltaren 39 Psaltaren 40 Psaltaren 41 Psaltaren 42 Psaltaren 43 Psaltaren 44 Psaltaren 45 Psaltaren 46 Psaltaren 47 Psaltaren 48 Psaltaren 49 Psaltaren 50 Psaltaren 51 Psaltaren 52 Psaltaren 53 Psaltaren 54 Psaltaren 55 Psaltaren 56 Psaltaren 57 Psaltaren 58 Psaltaren 59 Psaltaren 60 Psaltaren 61 Psaltaren 62 Psaltaren 63 Psaltaren 64 Psaltaren 65 Psaltaren 66 Psaltaren 67 Psaltaren 68 Psaltaren 69 Psaltaren 70 Psaltaren 71 Psaltaren 72 Psaltaren 73 Psaltaren 74 Psaltaren 75 Psaltaren 76 Psaltaren 77 Psaltaren 78 Psaltaren 79 Psaltaren 80 Psaltaren 81 Psaltaren 82 Psaltaren 83 Psaltaren 84 Psaltaren 85 Psaltaren 86 Psaltaren 87 Psaltaren 88 Psaltaren 89 Psaltaren 90 Psaltaren 91 Psaltaren 92 Psaltaren 93 Psaltaren 94 Psaltaren 95 Psaltaren 96 Psaltaren 97 Psaltaren 98 Psaltaren 99 Psaltaren 100 Psaltaren 101 Psaltaren 102 Psaltaren 103 Psaltaren 104 Psaltaren 105 Psaltaren 106 Psaltaren 107 Psaltaren 108 Psaltaren 109 Psaltaren 110 Psaltaren 111 Psaltaren 112 Psaltaren 113 Psaltaren 114 Psaltaren 115 Psaltaren 116 Psaltaren 117 Psaltaren 118 Psaltaren 119 Psaltaren 120 Psaltaren 121 Psaltaren 122 Psaltaren 123 Psaltaren 124 Psaltaren 125 Psaltaren 126 Psaltaren 127 Psaltaren 128 Psaltaren 129 Psaltaren 130 Psaltaren 131 Psaltaren 132 Psaltaren 133 Psaltaren 134 Psaltaren 135 Psaltaren 136 Psaltaren 137 Psaltaren 138 Psaltaren 139 Psaltaren 140 Psaltaren 141 Psaltaren 142 Psaltaren 143 Psaltaren 144 Psaltaren 145 Psaltaren 146 Psaltaren 147 Psaltaren 148 Psaltaren 149 Psaltaren 150



Psalm 112:6 (SV1917) — Det sväraordet om den rättfärdige
När psalmen vill beskriva den som lever i Guds nåd och därmed står inför framtiden utan vacklan, följer ”Ty han skall icke vackla till evig tid; den rättfärdige skall vara i evig åminnelse.” Psalmens centrala tanke är tryggheten som tron på Gud ger, särskilt för den rättfärdige som lever i lydnad och tacksamhet.
Vad texten avslöjar om Gud och tro
Orden talar om Guds stabilitet och trofasthet. Den som fruktar Herren och lever rättfärdigt står inte i risk att förloras i tidens vind, utan – som psalmen visar – uppnår en evig minnesbehållning inför Gud. Det är en försäkran om Guds varaktiga minne över dem som följer hans vägar, inte bara en mänsklig minne utan en gudomlig erkännande som varar över tidens gränser.
Några nyckelord och bilder som förtydligar texten
Relaterade avsnitt i Andra Bibeln
– Liknande teman finns i Andra Moseböckerna och Ordspråksboken där Guds trofasthet mot dem som fruktar honom upprepas. En parallell tanke finns i Psalm 37 där rättfärdighet i Guds ögon och Gudstrogs belöning beskrivs. En annan jämförelse finner man i Lukas 16 där trofasthet och vägen till himmelskt minne kopplas till hur man förvaltar dagens liv.
För varje jämförelse är det viktigt att notera att den eviga åminnelsen inte främst är en mänsklig offentlig ryktbarhet utan Guds erkännande och välsignelse över en livslång lydnad inför honom.
Historiskt-sunda tolkningar (sammanfattning)
Från Mackor och Clarke till Henry kommenterade århundradena hur denna vers framhäver Guds oföränderlighet. Den rättfärdige står som ett minne i Guds hus och i världens ögon uppsätts han inte som en tillfällig figur utan som en man vars liv vittnar om Guds nåd. Det finns en känsla av att Gud konstituerar den rättfärdiges minne.
Tillämpning för dagens troende
Denna vers uppmanar till trofasthet även när livets vägar blir utmanande. Det är ett samtal om hur en troende kan vila i Guds trofasthet i stunder av sorg eller osäkerhet, veta att Gud inte låter den rättfärdige förintas utan bevarar hans minne och ära i himmelska riken. Hörnsten är ett liv i Gudfrukt, där rättfärdighet inte är självständigt arbete utan ett svar på Guds nåd.
Korsreferenser
– Psalm 37:25–26: Guds trofasthet gentemot den som vandrar rättfärdigt understryker att Guds dom och belöning följer trofasthet. Kort notering: det falska ryktenas skugga byts mot en beständig Guds åminnelse.
– Malaki 3:16–18: De som fruktar Herren och överlämnar sina liv till honom upplever att han minns dem och samlar deras gärningar i en särskild bok inför honom.
Sammanfattning: Psalm 112:6 förmedlar en bild av Guds stabilitet och vår rättfärdiga livs inverkan – att den som lever rättfärdigt inte blir tvivlande utan får en evig åminnelse i Guds rike. Det är en uppmuntran till trofasthet och ett hopp om Guds minne som varar länge efter våra jordiska dagar.