Old Testament
1 Mosebok 2 Mosebok 3 Mosebok 4 Mosebok 5 Mosebok Josua Domarboken Rut 1 Samuelsboken 2 Samuelsboken 1 Kungaboken 2 Kungaboken 1 Krönikeboken 2 Krönikeboken Esra Nehemja Ester Job Psaltaren Ordspråksboken Predikaren Höga Visan Jesaja Jeremia Klagovisorna Hesekiel Daniel Hosea Joel Amos Obadja Jona Mika Nahum Habackuk Sefanja Haggai Sakaria MalakiNew Testament
Matteus Markus Lukas Johannes Apostlagärningarna Romarbrevet 1 Korinthierbrevet 2 Korinthierbrevet Galaterbrevet Efesierbrevet Filipperbrevet Kolosserbrevet 1 Thessalonikerbrevet 2 Thessalonikerbrevet 1 Timotheosbrevet 2 Timotheosbrevet Titusbrevet Filemonbrevet Hebreerbrevet Jakobsbrevet 1 Petrusbrevet 2 Petrusbrevet 1 Johannesbrevet 2 Johannesbrevet 3 Johannesbrevet Judasbrevet UppenbarelsebokenChapter
Psaltaren 1 Psaltaren 2 Psaltaren 3 Psaltaren 4 Psaltaren 5 Psaltaren 6 Psaltaren 7 Psaltaren 8 Psaltaren 9 Psaltaren 10 Psaltaren 11 Psaltaren 12 Psaltaren 13 Psaltaren 14 Psaltaren 15 Psaltaren 16 Psaltaren 17 Psaltaren 18 Psaltaren 19 Psaltaren 20 Psaltaren 21 Psaltaren 22 Psaltaren 23 Psaltaren 24 Psaltaren 25 Psaltaren 26 Psaltaren 27 Psaltaren 28 Psaltaren 29 Psaltaren 30 Psaltaren 31 Psaltaren 32 Psaltaren 33 Psaltaren 34 Psaltaren 35 Psaltaren 36 Psaltaren 37 Psaltaren 38 Psaltaren 39 Psaltaren 40 Psaltaren 41 Psaltaren 42 Psaltaren 43 Psaltaren 44 Psaltaren 45 Psaltaren 46 Psaltaren 47 Psaltaren 48 Psaltaren 49 Psaltaren 50 Psaltaren 51 Psaltaren 52 Psaltaren 53 Psaltaren 54 Psaltaren 55 Psaltaren 56 Psaltaren 57 Psaltaren 58 Psaltaren 59 Psaltaren 60 Psaltaren 61 Psaltaren 62 Psaltaren 63 Psaltaren 64 Psaltaren 65 Psaltaren 66 Psaltaren 67 Psaltaren 68 Psaltaren 69 Psaltaren 70 Psaltaren 71 Psaltaren 72 Psaltaren 73 Psaltaren 74 Psaltaren 75 Psaltaren 76 Psaltaren 77 Psaltaren 78 Psaltaren 79 Psaltaren 80 Psaltaren 81 Psaltaren 82 Psaltaren 83 Psaltaren 84 Psaltaren 85 Psaltaren 86 Psaltaren 87 Psaltaren 88 Psaltaren 89 Psaltaren 90 Psaltaren 91 Psaltaren 92 Psaltaren 93 Psaltaren 94 Psaltaren 95 Psaltaren 96 Psaltaren 97 Psaltaren 98 Psaltaren 99 Psaltaren 100 Psaltaren 101 Psaltaren 102 Psaltaren 103 Psaltaren 104 Psaltaren 105 Psaltaren 106 Psaltaren 107 Psaltaren 108 Psaltaren 109 Psaltaren 110 Psaltaren 111 Psaltaren 112 Psaltaren 113 Psaltaren 114 Psaltaren 115 Psaltaren 116 Psaltaren 117 Psaltaren 118 Psaltaren 119 Psaltaren 120 Psaltaren 121 Psaltaren 122 Psaltaren 123 Psaltaren 124 Psaltaren 125 Psaltaren 126 Psaltaren 127 Psaltaren 128 Psaltaren 129 Psaltaren 130 Psaltaren 131 Psaltaren 132 Psaltaren 133 Psaltaren 134 Psaltaren 135 Psaltaren 136 Psaltaren 137 Psaltaren 138 Psaltaren 139 Psaltaren 140 Psaltaren 141 Psaltaren 142 Psaltaren 143 Psaltaren 144 Psaltaren 145 Psaltaren 146 Psaltaren 147 Psaltaren 148 Psaltaren 149 Psaltaren 150Verse
Psaltaren 68:1 Psaltaren 68:2 Psaltaren 68:3 Psaltaren 68:4 Psaltaren 68:5 Psaltaren 68:6 Psaltaren 68:7 Psaltaren 68:8 Psaltaren 68:9 Psaltaren 68:10 Psaltaren 68:11 Psaltaren 68:12 Psaltaren 68:13 Psaltaren 68:14 Psaltaren 68:15 Psaltaren 68:16 Psaltaren 68:17 Psaltaren 68:18 Psaltaren 68:19 Psaltaren 68:20 Psaltaren 68:21 Psaltaren 68:22 Psaltaren 68:23 Psaltaren 68:24 Psaltaren 68:25 Psaltaren 68:26 Psaltaren 68:27 Psaltaren 68:28 Psaltaren 68:29 Psaltaren 68:30 Psaltaren 68:31 Psaltaren 68:32 Psaltaren 68:33 Psaltaren 68:34 Psaltaren 68:35



Huvudpoäng
Psalm 68:30 i SV1917:s form talar om hur folkets ödmjuka bedjande inför Gud i hans heliga tempel i Jerusalem blir ett uttryck för kungars givmildhet och trohet mot Guds herravälde. Versen ser framför allt konungens relation till Gud: de som bringar gåvor till Gud i hans heliga boning vittnar om Guds härskarställning och Israels förbundstrohet.
Litterärt sammanhang
Psalm 68 är en av Davids psalmer som blandar triumf, kännedom om Guds frälsarnärvaro och rättfärdigad strid på vägen mot Jerusalem. Inledningen återger Guds närvaro bland folket och avslutas med en bild av gudomlig upphöjelse och ära. Vers 30 nämner hur kungar i sina gåvor vänder sig till Gud i templet i Jerusalem, vilket speglar en gammal övernaturlig ordning där kungens makt i jordbruk och krig inte står i motsats till den övernaturliga kungen Gud.
Trosdogm och teologisk inverkan
Textens teologiska kärna är att Gud är värd ära och gåvor från kungar och nationer som erkänner hans herravälde. Tempeltemplet är platsen där himmelska och jordiska makter möts: kungarnas gåvor blir en bild av underkastelse inför Guds kungarike. Psalmförfattaren låter vår jordiska prakty förenas med himmelska syften: även kunglig makt må underkasta sig Guds översyn och syfte.
Korsreferenser och samband
Klarhet i taget är att gåvorna till Gud i templet symboliserar öppen valuta och trofasthet i förbundet; de visar hur nationsledare erkänner Guds herravälde och därmed låter gudomlig visdom få vägleda deras ledarskap.
Frågor för reflektion
Sammanfattning
Psalmens bild av kungars gåvor i Guds heliga tempel understryker att verklig makt och värdighet kommer när män och nationer erkänner Guds suveränitet. Det är ett tecknande av teokratiskt liv där ledarskap och gudstjänstband förstärker varandra i lydnad och trohet.
Anteckningar om översättarens citat
Inga korta direkta citat från Matthew Henry, Albert Barnes eller Adam Clarke sjungs i denna tolkning. Textens anda sammanslås med deras mer generella synpunkter om templet, kungar och Guds herravälde utan att återge långa utdrag.