Old Testament
1 Mosebok 2 Mosebok 3 Mosebok 4 Mosebok 5 Mosebok Josua Domarboken Rut 1 Samuelsboken 2 Samuelsboken 1 Kungaboken 2 Kungaboken 1 Krönikeboken 2 Krönikeboken Esra Nehemja Ester Job Psaltaren Ordspråksboken Predikaren Höga Visan Jesaja Jeremia Klagovisorna Hesekiel Daniel Hosea Joel Amos Obadja Jona Mika Nahum Habackuk Sefanja Haggai Sakaria MalakiNew Testament
Matteus Markus Lukas Johannes Apostlagärningarna Romarbrevet 1 Korinthierbrevet 2 Korinthierbrevet Galaterbrevet Efesierbrevet Filipperbrevet Kolosserbrevet 1 Thessalonikerbrevet 2 Thessalonikerbrevet 1 Timotheosbrevet 2 Timotheosbrevet Titusbrevet Filemonbrevet Hebreerbrevet Jakobsbrevet 1 Petrusbrevet 2 Petrusbrevet 1 Johannesbrevet 2 Johannesbrevet 3 Johannesbrevet Judasbrevet UppenbarelsebokenChapter
Psaltaren 1 Psaltaren 2 Psaltaren 3 Psaltaren 4 Psaltaren 5 Psaltaren 6 Psaltaren 7 Psaltaren 8 Psaltaren 9 Psaltaren 10 Psaltaren 11 Psaltaren 12 Psaltaren 13 Psaltaren 14 Psaltaren 15 Psaltaren 16 Psaltaren 17 Psaltaren 18 Psaltaren 19 Psaltaren 20 Psaltaren 21 Psaltaren 22 Psaltaren 23 Psaltaren 24 Psaltaren 25 Psaltaren 26 Psaltaren 27 Psaltaren 28 Psaltaren 29 Psaltaren 30 Psaltaren 31 Psaltaren 32 Psaltaren 33 Psaltaren 34 Psaltaren 35 Psaltaren 36 Psaltaren 37 Psaltaren 38 Psaltaren 39 Psaltaren 40 Psaltaren 41 Psaltaren 42 Psaltaren 43 Psaltaren 44 Psaltaren 45 Psaltaren 46 Psaltaren 47 Psaltaren 48 Psaltaren 49 Psaltaren 50 Psaltaren 51 Psaltaren 52 Psaltaren 53 Psaltaren 54 Psaltaren 55 Psaltaren 56 Psaltaren 57 Psaltaren 58 Psaltaren 59 Psaltaren 60 Psaltaren 61 Psaltaren 62 Psaltaren 63 Psaltaren 64 Psaltaren 65 Psaltaren 66 Psaltaren 67 Psaltaren 68 Psaltaren 69 Psaltaren 70 Psaltaren 71 Psaltaren 72 Psaltaren 73 Psaltaren 74 Psaltaren 75 Psaltaren 76 Psaltaren 77 Psaltaren 78 Psaltaren 79 Psaltaren 80 Psaltaren 81 Psaltaren 82 Psaltaren 83 Psaltaren 84 Psaltaren 85 Psaltaren 86 Psaltaren 87 Psaltaren 88 Psaltaren 89 Psaltaren 90 Psaltaren 91 Psaltaren 92 Psaltaren 93 Psaltaren 94 Psaltaren 95 Psaltaren 96 Psaltaren 97 Psaltaren 98 Psaltaren 99 Psaltaren 100 Psaltaren 101 Psaltaren 102 Psaltaren 103 Psaltaren 104 Psaltaren 105 Psaltaren 106 Psaltaren 107 Psaltaren 108 Psaltaren 109 Psaltaren 110 Psaltaren 111 Psaltaren 112 Psaltaren 113 Psaltaren 114 Psaltaren 115 Psaltaren 116 Psaltaren 117 Psaltaren 118 Psaltaren 119 Psaltaren 120 Psaltaren 121 Psaltaren 122 Psaltaren 123 Psaltaren 124 Psaltaren 125 Psaltaren 126 Psaltaren 127 Psaltaren 128 Psaltaren 129 Psaltaren 130 Psaltaren 131 Psaltaren 132 Psaltaren 133 Psaltaren 134 Psaltaren 135 Psaltaren 136 Psaltaren 137 Psaltaren 138 Psaltaren 139 Psaltaren 140 Psaltaren 141 Psaltaren 142 Psaltaren 143 Psaltaren 144 Psaltaren 145 Psaltaren 146 Psaltaren 147 Psaltaren 148 Psaltaren 149 Psaltaren 150



Betydelsen i psaltaren 15:4 (SV1917)
Den som aktar den förkastlige för intet, men ärar dem som frukta HERREN; den som svär sig till skada, men ej bryter sin ed.
Konteksten i psaltaren
Psalmens inskrift anger att den som bor i Guds närhet måste leva rättfärdig; detta kapitel lyfter fram rättfärdighetens krav som ett livsform. Psalmisten beskriver en person som lever enligt Guds sätt: inte låter sig dras av illdåd, står fasta i sin tro och håller sitt ord även när det vore lättare att bryta det. Denna etik är inte främst religiös yttre ceremoni utan innerlig hängivenhet som avspeglas i vardagens små handlingar.
Interpretativa iakttagelser
- Den första delen talar om ett sådant människovärde som inte upphöjer den föraktade eller den som gör orätt, utan söker först Guds ära. Att “aktar” här betyder att man föraktar det onda och följer det Goda.
- Den andra delen betonar respekt för dem som fruktar HERREN. Det ingår i rättvisa att hedra de som står fast i Guds väg och följer hans bud i praktiken.
- Den tredje och fjärde delen pekar mot ärlighet under prövningar: att avstå från att sväras till skada eller liera sig med ohederlighet. E24 Ett värt samvete hålls i ed, även när det kostar något.
Korta teman att hålla fast vid
Relaterade passager och förklaringar
– Ordspråksboken och Psalmerna utmuntar ofta hur man lever inför Gud; här knyts trohet till handlingar som bevarar rättvisa i vardagen.
– Ps 24:4-5 visar också hur renhet och falskhet kopplas till närhet till Gud; liknelsen används för att beteckna dem som lever enligt hans ord.
Korta praktiska tillämpningar
Meningen uppmanar till konsekvent integritet: leva så att ens ord får makt i vardagen, ära Gud genom ärlighet mot andra, och låta redlighet styra även när man utsätts för frestelser.
Samtalsanteckning: klassisk kyrklig uppfattning
En sammanfattning av äldre kommentarer i traditionen understryker att en trofast person inte bara upplever Guds närvaro utan också blir en pålitlig människa i samhällelig gemenskap. Matthew Henry och Adam Clarke pekar båda på att sann tro visar sig i konsekvent livsföring och ord som står fast i prövningar; Albert Barnes betonar även att edslöften kräver såväl individuellt ansvar som socialt förtroende.
Cross-references
– Ps 15:1-5 (sammanhanget): den öppnar för en bild av rättfärdighetens villkor; den här versen fördjupar hur man behandlar andra och vad man håller fast vid i ed.
– Jak 1:27: ren tro som arbetar i praktiken – vårdar de svaga och håller sig från orättfärdig trolldom och mutor; här kopplas tro till handling.
– Kol 3:9-10: byta falskhet mot sanning och uppdatera sitt liv med Kristi bild i sig.
Sammanfattning: Psalmens vers löper som ett etiskt krav på ett liv i integritet inför Gud och människor: aktning av den rättfärdige, ärlighet mot Gud och människor samt trohet i ed. Denna kombination av tro och praktik utgör en central del av den rättfärdiga vandringen.